Pieterpadestafette: Gennep ▸ Geijsteren (26km)

10:14 In de bossen bij Gennep

In ons netwerk is een meisje dat geld wil ophalen voor een goed doel door het Pieterpad te lopen. Dat zou ze samen met haar vader doen, maar door onvoorziene omstandigheden was dat laatste niet mogelijk geworden. Uiteindelijk loopt ze nu elke keer met een andere begeleider een stukje van het pad en waar zij de hele route loopt, vormen wij als begeleiders een ware estafetteploeg. In die context loop ik vandaag, tien jaar nadat ik zelf het Pieterpad heb gelopen, opnieuw een stukje van de route.

10:40

Het is een zonnige zaterdagochtend als we naar Gennep rijden, waar we met de wandeling beginnen. De moeder en oma van het meisje zijn ook mee en zij blijven de hele dag in de buurt, zodat er onderweg ook rustpunten zijn met koek en zopie. Die luxe ben ik niet gewend en waar sommige begeleiders hier waarschijnlijk wel blij mee zullen zijn, vind ik het voor mijzelf een beetje te veel. Maar het gaat vandaag niet om mij, dus ik loop gewoon volgzaam als begeleider mee. We lopen vandaag 26 kilometer tot aan Geijsteren omdat het stuk vanaf Geijsteren in de winter al deels is gelopen, toen het noorden van het land onbegaanbaar was door de strenge winter.

10:51

Het is vrij druk op het Pieterpad en dat ben ik al lang niet meer gewend. Voor een doorgewinterde langeafstandwandelaar als ik komt het over als een drukke bedoeling waarbij je je soms een beetje opgejaagd kan voelen als je wisselende snelheden hebt. Dan dreig je voortdurend door groepjes te worden ingehaald die je eerder zelf voorbij bent gelopen. Daar heb ik zelf nooit zo'n last van gehad, omdat ik zelf een paar km/h harder loop dan wat een gemiddelde Pieterpadloper haalt, maar vandaag lopen we wel dit lagere tempo en dan krijg je hetzelfde effect als inhalen op de snelweg met nauwelijks snelheidsverschil.

11:25 Even opzij voor crossmotors

Na 5 kilometer lopen komen we de auto tegen voor een eerste rustpauze. We overleggen hoe het gaat, want het is nog niet helemaal zeker tot hoever we vandaag komen. Mij maakt het allemaal niet uit, maar het plan is nu nog om morgen terug te komen (dan zonder mij erbij) om de laatste kilometers te lopen. Ik laat de discussie volledig aan de familie en zij komen langzaam maar zeker op het punt om vandaag het hele stuk te lopen.

11:38

We gaan verder en lopen richting Afferden, waar we vlak voor de overtocht van de Maas opnieuw een rustpauze hebben. Op het pontje varen we tegelijk over als de begeleidende auto en het valt me op dat de kosten van een voetganger voor deze overtocht nu € 1,20 is, waar het tien jaar geleden nog 90 cent was. 33% inflatie dus in tien jaar tijd.

Als we aan de overkant het Brabantse land weer instappen, lopen we ineens samen met nog een paar groepjes Pieterpadlopers. Dat is wat een veerdienst doet: het groepeert wandelgroepen. Wij lopen langzaam een groepje dames voorbij, maar niet veel later gaat bij ons het tempo er wat uit. Ik informeer naar hoe het gaat en ik krijg te horen dat dit wel vaker gebeurt, maar dat de wil om door te lopen groter is dan de lichamelijke last die ze op dit moment ervaart. In Holthees is de laatste tussenpauze en we besluiten definitief om uit te lopen tot aan Geijsteren.

12:47 Pontje bij Afferden

In het laatste stuk gaat het tempo weer wat omhoog. Het psychologische effect van het ruiken van de stal, denk ik, en er hoeft ook niet meer te worden gespaard. Bij de laatste rustpauze ontstond er wat onrust omdat de plek waar de auto ons opwacht, wellicht niet langs de huidige route zou liggen door een routewijziging. Al lopend ontvang ik de coördinaten van waar de auto geparkeerd staat en ik voer ze in op mijn Garmin GPS-apparraat. Daar blijkt dat de auto preceis op de route geparkeerd staat, dus die onrust is maar weer uit de lucht. En zo komen we na ruim 6,5 uur lopen aan bij de auto, waarna we terugrijden naar huis.

13:50

De A73 is deels afgesloten en samen met een boel andere automobilisten rijden we binnendoor richting Heumen, deels over 4daagsewegen en ik merk een gek gevoel als we bij Heumen niet rechtsaf gaan richting Malden, maar de weg blijven volgen naar de snelweg. Dit is de plek waar tijdens de 4daagse de 30km er op dag 4 bij komt en als je daar al die jaren altijd de afslag pakt, is het een vreemd gevoel om dat een keer niet te doen.

Eenmaal thuis merk ik een gek gevoel onder mijn linkervoet. Als ik op mijn blote voeten loop, lijkt er een blaartje of een stukje eeltvorming te zijn dat er eerder niet was. Ik vind het bijzonder, maar het komt waarschijnlijk doordat mijn manier van wandelen vandaag afweek van hoe ik het normaliter doe. Het leidt niet tot problemen; een paar dagen later voel ik er al niets meer van.

Van Gennep naar Geijsteren

Statistieken

Afstand

26,4 km

Gemiddelde

4,0 km/h

Bewogen gemiddelde

5,0 km/h

Totaalteller

10.559,8 km

Hoogteprofiel en tempo
(Hoogteprofiel is beïnvloed door luchtdrukverschil gedurende de wandeling)

14:07

14:25 Pieterpauze (vergelijk met 2016)

15:32

15:54 Druk zat op het Pieterpad

16:09

LAW16 Romeinse Limespad, Woerden ▸ Bunnik (41km)

9:19

Nadat we de vorige keer halverwege waren afgehaakt wegens doorweekte schoenen, wil ik vandaag zeker over de 40 kilometer komen. Ik begin de druk van de tijd te voelen om mijn dochter op tijd klaar te krijgen voor de 4x50 in juli. Er is nog wel tijd, maar na vorige keer moet de afstand nu toch echt serieus omhoog. De geplande afstand voor vandaag is ongeveer gelijk aan de dagafstanden die mijn dochter vorig jaar tijdens de 4daagse liep en zo kunnen we dan na vandaag gaan werken aan het opbouwen van de dagafstand.

9:27

In de afgelopen dagen waren de weersverwachtingen niet heel gunstig. Er werd veel regen getoond in de weerplaatjes, maar daags voor de wandeling lijkt het erop dat het pas in de avond gaat regenen. Ondanks dit neem ik toch twee poncho's mee en na vorige maand zitten er zelfs reservesokken en een handdoek in de tas. Tegelijkertijd neem ik voor het eerst mijn nieuwe drinkzak met een capaciteit van 3 liter mee omdat het ook wel eens wat warmer zou kunnen worden. Kortom: het is lente en kan nog alle kanten op qua weer.

11:02 Langs de Oude Rijn

We rijden naar het station waar ik de auto parkeer bij Q-Park. Een dagkaart kost 11 euro, maar als je op dezelfde dag met de trein hebt gereisd, kun je je OV-chipkaart presenteren en dan parkeer je gratis. Moet je wel met je OV-chipkaart hebben gereisd en niet met je bankpas. Ik heb zes laagjes bovenkleding aan, maar laat het buitenste sportjasje in de auto achter, waarna we van het station teruglopen naar het Romeinse Limespad. We volgen de Oude Rijn richting Harmelen en komen onderweg wat kerkgangers tegen die richting Woerden lopen. Hun dienst begint kennelijk om 10 uur, baseer ik op het moment dat we ze tegenkomen. Op de weg naar Harmelen passeren we de Limesbrug en het is slechts een van de vele heenwijzingen naar de grens van het Romeinse Rijk waarop de route van ons wandelpad is gebaseerd.

11:38 Overzicht van de limes bij De Meern

We lopen verder in oostelijke richting en bij het naderen van De Meern valt mijn oog op een informatiebord over de Romeinse limes. Er staat een kaartje op met alle (?) gevonden Romeinse forten, badhuizen, kampdorpen, wachttorens en schepen langs deze grens in Nederland. We vergelijken de kaart met de route die we reeds hebben gelopen of vandaag gaan lopen en het is leuk om te zien dat het Romeinse Limespad zo nauwgezet vrijwel alle getoonde punten langsgaat.

12:21

Als we in De Meern langs het busstation komen waar we de vorige keer onze wandeling hadden willen eindigen, blijkt dat we beiden toch al wel toe zijn aan een rustpauze, ook al hebben we nog maar een kleine 17 kilometer gelopen. Als we even verderop bij castellum Hoge Woerd arriveren, maken we dankbaar gebruik van het (gratis) toilet, waarna we binnen het castellum onze rustpauze nemen met een bakje friet en een glas cola. We zitten hier zo'n drie kwartier, waarna het de hoogste tijd is om verder te gaan met de wandeling.

Voor ons ligt de stad Utrecht en het voelt als een groot obstakel tussen ons en het eindpunt. De wandeling bestaat vandaag uit "naar Utrecht lopen", "door Utrecht lopen" en "uitlopen naar Bunnik". Zo kan je de route psychologisch wel makkelijk in stukjes hakken. Via Leidse Rijn, wat feitelijk al Utrecht is, lopen we via de Daphne Schippersbrug het Amsterdam-Rijnkanaal over en lopen we voor mijn gevoel echt in de stad. De routemakers weten ons via paden langs het water ongemerkt naar het centrum te loodsen en pas als de Jaarbeurs aan de horizon verschijnt, zie ik voor het eerst echt drukte om ons heen.

13:18 Castellum Hoge Woerd

We lopen om het station heen richting de Utrechtse binnenstad. Waar het bij het station druk was met auto's, is het in de binnenstad druk met voetgangers. De route leidt ons naar de Dom en zonder verder te kijken, lopen we tussen de mensen door richting de toren waar we onderdoor lopen. Pas dan zie ik dat we er eigenlijk omheen hadden gemoeten, maar het mag de pret niet drukken. Vanaf nu gaat de route zuidwaarts richting de A12. Onderweg komen we nog langs station Utrecht Vaartsche Rijn, een station dat maar anderhalve kilometer van Utrecht Centraal is gelegen.

13:20 Re-enactmentprops

We kruisen de Waterlinieweg en even later ook de A12, waarmee ik denk dat we nu niet meer in Utrecht lopen. Over de Wayensedijk lopen we richting knooppunt Lunetten, waar we vervolgens onderdoor lopen richting het fort bij Vechten. Voordat we daar aankomen, lopen we eerst over castellum Fectio, een stuk gras waar met wat stenen de vorm van het castellum is aangeduid. Vanaf het castellum lopen we richting het fort, waar we opnieuw dankbaar gebruik maken van een gratis toegankelijk toilet.

13:48 Over het Amsterdam-Rijnkanaal

We lopen door het fort richting het plaatsje Vechten en kruisen hier opnieuw de A12. We volgen de Kromme Rijn waarmee we een omtrekkende beweging om Bunnik heen maken. Zo lopen we Bunnen in vanaf de noordoostkant en lopen we vandaag een mooie afstand van ruim 41 kilometer. In de laatste kilometer raadpleeg ik de treinplanning en ik merk op dat we met een beetje haast een trein kunnen halen en anders een half uur moeten wachten. Als we op het station aankomen, pak ik rustig twee OV-chipkaarten om ons in te checken, en trek ik een extra jasje aan, maar dan moeten we haast maken want de trein komt al binnenrijden.

14:10 Utrecht

We reizen naar Utrecht Centraal, waar we moeten overstappen op de trein die ons in Woerden kan brengen. In de overstaptijd haal ik een Turkse pizza bij de Döner Company, die ik opeet terwijl we op de aansluitende trein wachten. Vlak voordat de trein arriveert, heb ik mijn pizza op, maar dan voel ik ineens dat ik een stuk kies mis. In de Turkse pizza zaten wat harde stukjes en kennelijk heb ik daar zo hard op gebeten dat er een stuk van een van mijn kiezen is afgebroken. Het moet niet gekker worden! Ik heb er gelukkig niet veel last van met eten en drinken, maar morgen toch maar de tandarts bellen voor een afspraak.

Dag 4 op het Romeinse Limespad

Statistieken

Afstand

41,2 km

Gemiddelde

5,4 km/h

Bewogen gemiddelde

5,8 km/h

Totaalteller

10.533,4 km

De voortgang na 4 dagen

14:20 Bij CS en de Jaarbeurs

14:39 De Domtoren

15:14 Zou de grens echt precies hier hebben gelopen?

16:21 Castellum Fectio

16:40 In het Fort bij Vechten

16:58 Langs de Kromme Rijn bij Bunnik

◀ Bodegraven ▸ Woerden (22km)

GR5A, Poperinge ▸ Pollinkhove (38km)

9:21 Het belooft een zonnige dag te worden

We zijn weer een paar weken verder en vandaag ga ik verder met mijn tocht over de GR5A. Het is de tiende wandeldag op dit pad en vandaag voelt alsof ik van de bewoonde wereld naar niemandsland ga. Qua planning heb ik omliggende wandeldagen moeten afstemmen op de dag van vandaag, want in dit gebied is nauwelijks openbaar vervoer in het weekend. Misschien dat Hoppin dat wel biedt, maar dat heb ik nog niet uitgeprobeerd en dat wil ik liever ook zo houden. Hoppin is de Vlaamse belbus, maar ik maak liever gebruik van de reguliere bus en om dat mogelijk te maken, eindigt mijn wandeling vandaag langs de N8 (Veurne-Ieper), waar gewoon een reguliere bus halteert. Ook op zaterdag.

10:45 De rij van bierafhalers bij de St. Sixtusabdij te Westvleteren

Voor de laatste keer reis ik per auto via Kortrijk naar de Vlaamse Westhoek en hopelijk is het ook de laatste keer dat de auto waarmee ik dat doe zo hopeloos traag laadt bij de snelladers onderweg. Het is nog koud als ik 's morgens van huis vertrek, maar het belooft wel een mooie lentedag te worden. Rond kwart voor negen begin ik met mijn wandeling vanaf het station van Poperinge.

11:08

De route van vandaag ziet er op de kaart uit als een gedraaide S. Een slingerbeweging dus. Eerst loop ik vanuit Poperinge in noordoostelijke richting, maar na vijf kilometer buig ik langzaam linksaf en ga ik langzaam in westelijke richting lopen. Na elf kilometer kom ik langs de Sint-Sixtusadbij. Daar wordt het trappistenbier Westvleteren gemaakt. Het is een heel bekend bier dat je in het verleden alleen kon kopen bij de abdij. Ik koop 6 flesjes aan de overkant en stop ze in mijn rugzak. Daardoor is de rugzak ruim 2kg zwaarder.

12:22 Proven

Ik merk het extra gewicht van de rugzak dankzij de heupband minder dan dat ik vooraf had verwacht. Alleen bij rustmomenten moet ik de rugzak voorzichtig neerzetten omdat er glazen flesjes in zitten, maar dat is te overzien. Zo loop ik door de bossen rond de abdij richting het dorpje Proven, waar de GR5A samenkomt met het voormalige traject van dit pad, zoals dat nog in mijn wandelgids uit 2021 is opgenomen.

13:22

Bij het benaderen van Proven valt mijn oog op grote constructies van palen en draden. Dit blijkt te zijn opgezet voor de hopteelt, 's Zomers groeit de hop hier tot wel 7 meter hoog en het is deze hop waar de lokale brouwerijen dankbaar gebruik maken voor het brouwen van hun bier.

Inmiddels loop ik voor het eerst dit jaar in korte broek en t-shirt. Nog wel met een hemd eronder, maar het begint ergens op te lijken. Voor het eerst heb ik vandaag ook de zonnebrandbescherming mee en die kan ik gelijk gebruiken. Het is ook aan de ondergrond te merken dat het lente is, want waar ik de afgelopen twee wandeldagen nog over baggerpaden liep waarbij ik nauwelijks grip had, is daarvan vandaag geen sprake. In de voorbereiding had ik nog een verhard alternatief voor de gehele route ingepland, maar die heb ik vandaag niet nodig. Wel trek ik een paar uur later toch weer een vestje aan; de relatief harde wind maakt de gevoelstemperatuur net wat te koud om in een t-shirt te blijven rondlopen.

13:29 Karel de Blauwer

Via het dorpje Haringe loop ik verder naar Roesbrugge. Hier kom ik aan bij de IJzer, de enige rivier die uitmondt aan de Belgische kust, bij Nieuwpoort. In Roesbrugge staat een wandelboom die in mijn wandelrichting alleen nog De Panne aangeeft. Dat is inmiddels ook niet zo heel ver meer van hier. Achter de wandelboom is een mooie ophaalbrug gesitueerd, maar ik loop de andere kant op richting de IJzer.

Vanaf hier volgt het pad de IJzer voor zo'n vijf kilometer. Aan het begin staan hekken en borden die aangeven dat het pad geblokkeerd is. Ik raadpleeg de website van de GR5A en hier lees ik dat er een alternatieve route is gemarkeerd in het veld, alsmede op de website. Ik heb wel een alternatieve markering gezien, maar die was voor hoog water en ik moet nu kiezen wat ik ga doen: loop ik door en blijkt dat niet te kunnen, dan kan het zomaar zijn dat er 4 kilometer bij komt, maar als ik ga omlopen, komt er sowieso wat extra kilometers bij langs saaie wegen en in dat geval zal ik ook niet weten of het pad langs de IJzer een beter alternatief was geweest. Als ik een andere wandelaar de blokkade voorbij zie lopen, besluit ik dan ook om hetzelfde te doen.

14:12 Blokkade langs de IJzer

Niet veel later kom ik dezelfde wandelaar weer tegen en ik vraag hem of de weg begaanbaar is. We raken aan de praat en deze man blijkt in Nieuwpoort te wonen. Hij weet te vertellen dat er onlangs nieuwe bruggen zijn geplaatst en dat hij dat zojuist heeft geconstateerd. Geen garanties dat ik de volle vijf kilometer langs de IJzer kan blijven lopen, maar ik besluit het erop te wagen.

14:31 Je kan er gewoon omheenlopen

Bij de nieuwe bruggen staan hekken die het pad blokkeren, maar er zijn al olifantenpaadjes ontstaan van mensen die om de hekken heen zijn gestapt. Ik doe hetzelfde, maar zie ook dat de bruggen vrij zinloos lijken te zijn, want vijf meter links van de brug is een dam, waardoor ook zonder de brug er geen blokkade was geweest. Dit blijkt bij alle bruggen die ik tegenkom hetzelfde te zijn. Als ik ergens halverwege het pad weer een hek tegenkom, zie ik aan de andere zijde een bord dat aangeeft dat het pad is afgesloten. Hier staan ook omleidingen aangegeven; dat ontbrak eraan vanaf de zijde van Roesbrugge. Ik waan me nu weer in toegestaan gebied, maar dat blijkt toch anders te zijn als ik een stukje verder opnieuw hekken passeer ter hoogte van de Kallebrug bij Beveren aan de IJzer.

15:20 Wandelboom bij Roesbrugge

Zelf loop ik nog een paar kilometer rechtdoor tot aan Stavele. Vanaf hier loop ik over asfaltwegen richting Gijverinkhove, waar ik de GR5A verlaat en nog een kilometer oostwaarts loop richting mijn bushalte Gapaard bij Pollinkhove.

De bus brengt me via Ieper naar Poperinge, waar mijn auto nog steeds aan het laden is. Voor de busreis betaal ik €1,70 met mijn Lijnkaart die ik na vandaag voor de helft heb verbruikt. Mijn Lijnkaart is nu 1 jaar oud, maar 3 jaar geldig, terwijl als je er nu een koopt, deze geen €17 kost, maar €22 en slechts 1 jaar geldig is. Dat zou mijn busreisjes in prijs hebben verdubbeld, wat het nog steeds prima betaalbaar maakt, maar ik profiteer nu na vandaag nog vijf wandeldagen van spotgoedkope busreisjes.

15:30 'km' en 'hm'? Dit ben ik nog nooit tegengekomen!

Net als vorige keer rij ik vandaag door België richting Eindhoven naar huis. Deze route is een paar minuten langer, maar ik vind het een mooier traject en een enkel bord langs de weg over afsluitingen van de E19 doen mij besluiten om geen enkel risico te nemen. Bij Fastned Gentbrugge Zuid eet ik een portie friet waarbij ik twee porties curry heb gekocht, maar deze verpakkingen zijn zo bizar klein, dat ik na nog geen kwart van mijn friet te hebben opgegeten, de saus al op is. Ik besluit de volgende keer zelf saus mee te nemen, want dit gaat echt nergens over. Ik pak mijn telefoon en scan een QR-code waarmee je de shop kan beoordelen en terwijl ik het reviewscherm open heb staan, komt er een medewerker langsgelopen. Ik laat weten dat ik meer saus wil hebben en krijg kosteloos een bakje met mayonaise. Wel de Belgische mayonaise - uiteraard - maar het is beter dan niets. Ik besluit het beoordelingsformulier te laten voor wat het is en als de auto tot 83% geladen is, besluit ik weer verder te reizen.

Ik stop nog een keer bij Postel Zuid, pal voor de Nederlandse grens om voldoende stroom te laden om thuis te komen. Ik vertrek hier met zo'n 5 kilometer speling en onderweg speel ik wat met de actieradius. Als deze minder bereik aangeeft dan wat ik nog nodig heb, ga ik langzamer rijden en als ik meer heb, rij ik wat harder. Uiteindelijk heb ik nog 4 kilometer bereik als ik de auto thuis weer aan de lader hang.

Dag 10 op de GR5A

Statistieken

Afstand

38,0 km

Gemiddelde

4,9 km/h

Bewogen gemiddelde

5,9 km/h

Totaalteller

10.492,2 km

De voortgang na 10 dagen

Hoogteprofiel en tempo

◀ Ieper ▸ Poperinge (40km)

LAW16 Romeinse Limespad, Bodegraven ▸ Woerden (22km)

Daags na mijn slopende wandeling over de baggerpaden in de Vlaamse Westhoek staat er vandaag een trainingswandeling met mijn dochter ingepland: 40 kilometer over het Romeinse Limespad van Bodegraven naar De Meern. Waar de regen in Vlaanderen gisteren nog meeviel, krijgen we vandaag de volle lading. In de stromende regen rijden we naar Bodegraven, waar we in de auto onze poncho's alvast aantrekken.

We lopen door de straten van Bodegraven richting de Oude Rijn, waarna we deze rivier blijven volgen in oostelijke richting. Bij Fort Wierickerschans slaan we rechtsaf en even later lopen we een graspad op. Om mijn telefoon tegen de regen te beschermen, maak ik onderweg geen foto's. Op het graspad ligt wat modder, maar gelukkig minder dan gisteren. Toch is het een lastige ondergrond. Twee kilometer verderop komen we langs een geasfalteerd fietspad en ik besluit om vanaf hier het fietspad te volgen in plaats van de route. Zo komen we met een wat fijner looptempo aan in Driebruggen, waar we weer terug zijn op het Romeinse Limespad. Vanuit Driebruggen geeft het pad zelf een alternatieve route aan voor tijdens het broedseizoen en ik besluit op voorhand om het alternatief te volgen, omdat ik vermoed dat een traject dat tijdens het broedseizoen niet beschikbaar is, een graspad of weiland zal zijn.

De alternatieve route volgt de de contouren van het riviertje waar de doorgaande weg naar Waarder als een rechte streep doorheen is aangelegd. Ter hoogte van Waarder gaat de alternatieve route rechtsaf, maar we zien vanaf de weg al dat dit een modderpad is en besluiten rechtdoor te lopen.

11:13 In Papekop is het eindelijk een beetje droog

Bij het eerste kruispunt dat we tegenkomen slaan we rechtsaf richting Papekop. Langs deze weg liggen veel plassen en bij de eerste paar honderd meter van deze weg loopt het fietspad direct langs de weg. Er komt een auto langs die heel hard over de plassen rijdt die op de weg liggen, waardoor er heel veel water over het fietspad terecht komt. Gelukkig waren wij nog niet op dat punt aangekomen en houden we het wat dat betreft nog een beetje droog. Alhoewel... Het regent en waait nog steeds heel hard. Langs de weg staat een bord Waterprobleem. Ja, dat klopt. Maar wel gek dat daarvoor een bord staat. Het regent toch niet altijd...

Als we in Papekop lopen wordt het bijna droog. Het dorpje oogt best leuk en is een welkome afwisseling tussen de open gebieden waar we in de volle wind lopen. Bij het enige kruispunt dat Papekop rijk is, slaan we linksaf zodat we weer naar het oosten lopen. Vanaf nu blijft het gelukkig een beetje droog. Links van ons loopt een spoorlijn, waar enorm veel treinen passeren in de tijd dat we er op een afstandje langs lopen. Zo komen we na 20 kilometer lopen aan in Woerden. We zoeken een eetgelegenheid en komen uit bij een plaatselijk café. Als we daar klaar zijn, vraagt mijn dochter of we kunnen stoppen. Ze blijkt water in haar schoenen te hebben staan. Tijdens de 4daagse ga je dan wel door, maar dit is een training en we besluiten om er maar mee op te houden voor vandaag.

We lopen nog twee kilometer naar station Woerden en pakken hier de trein terug naar Bodegraven. Als we later thuis zijn, merk ik dat ook mijn sokken drijfnat zijn. Het was dus inderdaad een goed idee om te stoppen. Vandaag blijkt geen training voor de afstand te zijn geworden, maar wel een goede training voor wandelen bij slecht weer. Thuis wijzig ik de planning van de rest van het Romeinse Limespad, zodat we de volgende keer in Woerden kunnen starten.

Dag 3 op het Romeinse Limespad

Statistieken

Afstand

22,2 km

Gemiddelde

5,7 km/h

Bewogen gemiddelde

5,7 km/h

Totaalteller

10.454,2 km

De voortgang na 3 dagen

Hoogteprofiel en tempo

◀ Zoeterwoude-Dorp ▸ Bodegraven (36km) Woerden ▸ Bunnik (41km)

GR5A, Ieper ▸ Poperinge (40km)

9:07 Franstalig herdenkings-
kruis in Vlaanderen

Met behulp van A better route planner heb ik de heenreis voor deze wandeldag gepland. Op basis daarvan moet ik om 4 uur 's morgens vertrekken, maar ik slaap onrustig en om drie uur besluit ik toch maar vast uit bed te gaan. Rond tien voor half vier vertrek ik van huis, maar het laden bij Hazeldonk en Gent gaat zeer traag. Ik kom niet boven de 35kW uit. Daar komt bij dat ik bij Kortrijk een afslag mis wat me een paar minuten extra tijd kost en als ik bij station Poperinge kom aanrijden, heb ik nog 1 minuut voordat de trein vertrekt. Tegen beter weten in plug ik de auto aan een laadpaal vast en ren ik naar het station, naar de enige trein die hier staat. Deze trein staat echter uit en aan de horizon zie ik de trein naar Ieper nog net rijden.

De trein rijdt eens per uur en omdat Ieper op 10 minuten rijden ligt, besluit ik om met de auto die kant op te rijden. Dan parkeer ik daar wel, dat ging de vorige keer ook goed. Zo gezegd, zo gedaan. Als ik bij Ieper arriveer, blijkt de vrije laadpaal het niet te doen, maar gelukkig is ernaast nog een tweede laadpaal waar ik wel een laadsessie kan starten.

Voordat ik met de wandeling begin, trek ik eerst mijn poncho en regenbroek aan en doe ik de regenhoes om mijn rugzak. Het belooft een kletsnatte dag te worden, maar nadat ik door harde regenbuien heen naar de Westhoek ben afgereisd, is de regenintensiteit afgenomen en miezert het alleen nog. Toch heb ik er weinig vertrouwen in en volledig beschermd tegen de regen, ga ik op pad.

9:18 Eén van de vele begraafplaatsen van WO I

Van Ieper naar Poperinge is maar 10 kilometer, maar de GR5A maakt er 45 kilometer van. Ieper ligt niet eens aan de GR5A, maar is een uitstekende uitvalsbasis om met de wandeling te beginnen. Pas na een kleine vier kilometer kom ik op het GR5A-pad. Daar staat de Spoilbank Cemetry. Vanaf hier loop ik ook vaker over onverharde paden en door de aanhoudende regenval van de afgelopen tijd, staat onverhard vandaag synoniem voor bagger. Ik moet me voortdurend een weg banen om plassen heen omdat ik niet weet hoe diep de plassen zijn en geen water in mijn schoenen wil. Op de plekken waar ik wèl veilig kan lopen, glijden mijn voeten weg bij het afzetten, waardoor ik genoodzaakt ben om mijn tempo ernstig omlaag te brengen. Het gemiddelde van 6 km/h van de eerste vier kilometers gaat eraan en langzaam maar zeker zie ik mijn gemiddelde snelheid richting de 5 km/h gaan.

12:04 Je kan het dubbelop "berg" noemen,
het blijft slechts een heuvel

Al ploeterend nader ik Wijtschate, een dorp in de gemeente Heuvelland. Die naam is zeer terecht, want het terrein is hier flink heuvelachtig; het doet me denken aan de Vlaamse Ardennen. Omdat Wijtschate op een heuvel ligt met een goed zicht op de omgeving van Ieper was dit een strategische plek tijdens de Eerste Wereldoorlog, die in deze streek is uitgevochten. Waar ik het dorp binnenwandel, staat links van de weg een militaire begraafplaats met witte grafzerken waarop bij een enkel graf een davidsster pronkt. Een Joodse militair dus. En dat in het dorp waar Adolf Hitler nog tweemaal is onderscheiden voor zijn verdiensten tijdens diezelfde oorlog. Een combinatie waar in die tijd niemand van opkeek, maar met de kennis van nu, toch wel wrang.

12:52

Na Wijtschate loop ik via Wulvergem richting de heuvels bij Kemmel. De hoeveelheid baggerpaden neemt echter alleen maar toe en het lijkt erop dat ik over de gladde bagger zelfs de heuvels moet beklimmen. Dit is het moment waarop ik besluit om mijn eigen plan te trekken. Op het kaartje op mijn Garmin-device zoek ik naar grotere wegen die ongeveer dezelfde kant opgaan en zo sla ik de hele klim over. Hiervoor moet ik wel een korte klim bedwingen van ongeveer 30 hoogtemeters over een stuk land dat echt spekglad is van de bagger. Gelukkig staat hier aan de rand een hek dat de grens met een woonhuis afbakent en met hulp van dat hek weet ik me naar boven te trekken, waarna ik al snel op het asfalt terecht kom. Dat voelt nu echt als een zegen!

13:05 Een skilift

Nu ik over asfalt door het heuvelland loop, kom ik ook veel wielrenners tegen die hier een fantastische omgeving hebben om aan hun klimcapaciteiten te werken. Op het asfalt staan markeringen die stijgingspercentages (gemiddeld en max) aangeven van meerdere beklimmingen en soms staan ook de start en finish van een Strava-klim gemarkeerd. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik de steilste beklimming van 22% naar beneden loop, waar ik dus pas achterkom als ik beneden de markering op het asfalt zie liggen. Zo kom ik aan bij het dorp Dranouter, waar ik weer terugkom op het pad van de GR5A.

13:07

Tussen Dranouter en Westouter gaat het pad door het Hellegatbos, maar ook hier verkies ik een geasfalteerde weg boven de bagger. Na Westouter beginnen de paden wat beter te worden en blijf ik de GR5A volgen. Inmiddels merk ik op dat het de hele middag al droog is en doe ik mijn poncho in de rugzak. Na 31 kilometer wandelen loop ik een kort stukje door Frankrijk. Aan de weg is het niet te zien, maar aan de bovengrondse elektriciteitskabels is het duidelijk te herkennen. De Belgische kabels buigen af naar het laatste Belgische huis en het enige Franse huis dat aan deze weg ligt, krijgt de elektriciteit vanuit het Franse bovengrondse elektriciteitsnet. Als ik een bankje zoek om te rusten, vind ik dat na een paar honderd meter, maar dan ben ik alweer op de landsgrens, terug in België.

13:56 Ik voel me aangesproken, maar deze
rustplaats komt toch te vroeg

Iets verderop loopt de N38, die in Frankrijk Route de Poperinghe heet, en in België de Frans-Vlaanderenweg. Op deze weg rijdt het verkeer met 90 km/h en er zijn geen gescheiden fietspaden. Geen alternatief voor de bagger dus. Ik volg de markeringen en loop over het erf van een boerderij naar het pad dat achter de boerderij richting Poperinge loopt. Als ik aan de andere kant van het erf even rust bij een hek, zie ik dat de boer aan de achterzijde een groot geel bord heeft neergezet om al het wandel- en fietsverkeer niet meer over zijn erf te laten gaan. Dat zag ik niet aan de voorkant.

14:15 De route komt vandaag langs 1 Frans huis,
halverwege dit stukje Frankrijk

Met mijn laatste krachten loop ik de laatste kilometers door de baggerpaden. Wat kijk ik uit naar het voorjaar en de zomer, wanneer dit soort paden een stuk beter begaanbaar zullen zijn. Ik zoom in op mijn kaartje en ga op zoek naar een blauw lijntje, dat een fietspad aangeeft. Die vind ik een paar kilometer voor Poperinge en ik maak een waypoint aan zodat ik kan zien hoe ver ik nog van dat punt verwijderd ben. Langzaam maar zeker komt Poperinge dichterbij en als ik eindelijk bij het asfalt ben gekomen, merk ik op dat ik niet meer mag rusten als ik de trein dit keer niet nog eens wil missen. Ik besluit het erop te wagen en snijd in Poperinge een klein lusje af - het pad loopt formeel niet eens langs het station - om zo de kortste weg naar het station te bewandelen. Als ik op het station kom, heb ik nog 4 minuten over, nog net voldoende tijd om een fysiek kaartje te kopen. Dat had ik anders in de trein digitaal moeten doen.

14:55 Dit lees ik nadat ik over het erf ben gelopen

De tien minuten in de trein zorgen ervoor dat ik in Ieper zonder veel pijn naar de auto kan lopen. Ik stel de navigatie in naar huis en ga op pad. De navigatie adviseert om in België richting Eindhoven te rijden, omdat in Nederland de A27 tussen Gorinchem en Vianen is afgesloten. Dat lijkt me dan een verstandig idee, dan heb ik ook geen last van het omrijdend verkeer op de A15 of A58. Met een spreekcommando laat ik Maps ook een tussenstop toevoegen bij Fastned Gentbrugge Zuid. Maps bevestigt "Zuid" op het scherm terwijl ik het inspreek, maar plant toch "Noord" in de route. Vervolgens krijg ik het advies om de E40 naar Brussel op te rijden en ik verdenk een spontane file op de E17. Zo volg ik de navigatie, maar als ik even later op de E17 kom te rijden en knooppunt Destelbergen voorbij rijd, begint het me te dagen. Ik wacht nog een portaal met richtingborden af, maar als die bevestigen dat ik richting Kortrijk aan het rijden ben, neem ik het heft in eigen hand en laat ik de navigatie gewoon naar huis navigeren. Zo kan ik bij de eerstvolgende afrit omdraaien en de E17 richting Antwerpen oprijden. Niet veel later pak ik de afrit bij Fastned Gentbrugge Zuid en terwijl ik de auto aan de lader laat staan, loop ik de shop binnen voor mijn avondeten. Terwijl ik aan het eten ben, laden mijn telefoon en auto beide supertraag op, maar het eten duurt zo lang, dat de auto bij vertrek toch op 82% is uitgekomen en dan heeft verder laden sowieso niet veel zin meer. Dan gaat de laadsnelheid zelfs van deze auto nóg verder omlaag om de accu te beschermen.

Ik reis verder richting Eindhoven, maar met deze route door België ben ik minder bekend en bijna mis ik de afslag bij knooppunt Ranst, waardoor ik bijna niet naar Eindhoven, maar naar Luik was gereden. Vlak voor de landsgrens laat ik de auto nog voldoende stroom laden om thuis te komen en een dik uur later kom ik met nog 3 kilometer actieradius thuis aan. Wederom geen minuut te lang aan de lader gestaan.

Dag 9 op de GR5A

Statistieken

Afstand

40,3 km

Hoogtemeters

577

Gemiddelde

4,9 km/h

Bewogen gemiddelde

5,6 km/h

Totaalteller

10.432,0 km

De voortgang na 9 dagen

Hoogteprofiel en tempo

◀ Aalbeke ▸ Ieper (43km) Poperinge ▸ Pollinkhove (38km) ▶