Daags na mijn slopende wandeling over de baggerpaden in de Vlaamse Westhoek staat er vandaag een trainingswandeling met mijn dochter ingepland: 40 kilometer over het Romeinse Limespad van Bodegraven naar De Meern. Waar de regen in Vlaanderen gisteren nog meeviel, krijgen we vandaag de volle lading. Terwijl wij naar Bodegraven rijden, regent het heel hard. Als we daar aankomen, trekken we in de auto de poncho's al aan.
We lopen door Bodegraven heen richting de Oude Rijn, waarna we deze rivier volgen in oostelijke richting. Bij Fort Wierickerschans slaan we rechtsaf en even later lopen we een graspad op. Doordat het regent maak ik geen foto's. Op het graspad ligt wat modder, maar gelukkig minder dan gisteren. Toch is het een lastige ondergrond. Twee kilometer verder komen we langs een geasfalteerd fietspad en ik besluit om vanaf hier het fietspad te volgen in plaats van de route. Zo komen we met een wat fijner looptempo aan in Driebruggen, waar we weer terug zijn op het Romeinse Limespad. Vanuit Driebruggen geeft het pad zelf een alternatieve route aan voor tijdens het broedseizoen. Ik besluit op voorhand om het alternatief te volgen, omdat ik vermoed dat een traject dat tijdens het broedseizoen niet beschikbaar is, een graspad of weiland zal zijn.
De alternatieve route kronkelt om de doorgaande weg naar Waarder heen. Alsof wij een rivier volgen en de doorgaande weg een later aangelegd kanaal is. Ter hoogte van Waarder gaat de alternatieve route rechtsaf, maar we zien vanaf de weg al dat dit een modderpad is en besluiten rechtdoor te lopen.
Bij het eerste kruispunt dat we tegenkomen slaan we rechtsaf richting Papekop. Langs deze weg liggen veel plassen en de paar honderd meter van deze weg loopt het fietspad direct langs de weg. Er komt een auto langs die heel hard over de plassen rijdt die op de weg liggen, waardoor heel veel water over het fietspad komt. Gelukkig waren wij daar nog niet. Het regent nog steeds heel hard en het waait heel hard. Langs de weg staat een bord Waterprobleem. Ja, dat klopt. Maar wel gek dat daarvoor een bord staat. Het regent toch niet altijd...
Als we in Papekop lopen wordt het bijna droog. Het dorpje oogt best leuk en is een welkome afwisseling tussen de open gebieden waar we in de volle wind lopen. Bij het enige kruispunt dat Papekop rijk is, slaan we linksaf zodat we weer naar het oosten lopen. Vanaf nu blijft het gelukkig een beetje droog. Links van ons loopt een spoorlijn, waar enorm veel treinen passeren in de tijd dat we er op een afstandje langs lopen. Zo komen we na 20 kilometer lopen, aan in Woerden. We zoeken een eetgelegenheid en komen uit bij een plaatselijk café. Als we daar klaar zijn, vraagt mijn dochter of we kunnen stoppen. Ze blijkt water in haar schoenen te hebben staan. Tijdens de 4daagse ga je dan wel door, maar dit is een training en we besluiten om er maar mee op te houden voor vandaag.
We lopen nog twee kilometer naar station Woerden en pakken hier de trein terug naar Bodegraven. Als we later thuis zijn, merk ik dat ook mijn sokken drijfnat zijn. Het was dus inderdaad een goed idee om te stoppen. Vandaag blijkt geen training voor de afstand te zijn geworden, maar wel een goede training voor wandelen bij slecht weer. Thuis wijzig ik de planning van de rest van het Romeinse Limespad, zodat we de volgende keer in Woerden kunnen starten.
![]() |
| Dag 3 op het Romeinse Limespad |
Statistieken
- Afstand
- 22,2 km
- Gemiddelde
- 5,7 km/h
- Bewogen gemiddelde
- 5,7 km/h
- Totaalteller
- 10.398,0 km
![]() |
| De voortgang na 3 dagen |
![]() |
| Hoogteprofiel en tempo |



