Leonard's wandelblog

Mijn nieuwe auto kan veel sneller snelladen
(Afbeelding opgepoetst met AI)

Sinds kort heb ik eindelijk mijn leaseauto mogen omwisselen voor een gloednieuwe Hyundai IONIQ5. Hierdoor is mijn actieradius ruim verdubbeld en de gemiddelde snellaadsnelheid gemiddeld 5x zo snel als de vorige auto. Dus niet meer "kamperen" bij de snelladers in de Benelux. Dat biedt mogelijkheden om weer wat etappes over de GR5 te gaan lopen. De volgende beperking zit hem in het openbaar vervoer in Frankrijk, maar tot aan Nancy kan ik sowieso nog door. Dat is in de tussentijd een etappeplaats van de GR5 geworden, wat de logistiek voor mij wat makkelijker heeft gemaakt.

9:12 Start in Onville

Ik vertrek 's nachts, iets na 3:00 uur van huis. Het is morgen exact een jaar geleden dat ik mijn vorige wandeling liep over de GR5 en ik zie ernaar uit om weer een stukje verder te komen op dit pad. Waar ik voorheen met de eco-stand reed, langzaam optrok en een boek meenam voor tijdens de laadstops die noodzakelijk waren in Zuid Limburg, bij Vielsalm en in Luxemburg, stop ik bij de laatste verzorgingsplaats voor de Belgische grens puur om even de benen te strekken. Ondertussen heeft de auto er alweer een kleine 100 kilometer bijgeladen, waardoor de noodzakelijke laadstop pas bij Léglise (nabij Neufchâteau) hoeft plaats te vinden. Buiten is het zo'n 15°C en ongeveer een kwartier voordat ik bij de laadstop aankom, begint de auto automatisch met het voorverwarmen van de accu, zodat de auto straks sneller kan laden. Dit proces stopt ook weer terwijl ik nog niet bij de laadstop ben, maar de auto zal het zelf wel beter weten, ga ik van uit. Om 6:00 uur rij ik op het knooppunt dat de E25 met de E411 verbindt, vlak voor de laadstop. Met de vorige auto stond ik nu nog bij de snellader in Zuid-Limburg.

9:21 Eindelijk weer op de GR5

Bij de laadstop in Léglise staat een huisje van Fastned met een toilet en een kleine zelfbedieningsshop. Terwijl ik naar het toilet ga, laadt de auto met gemiddeld 200kW in dik tien minuten van 15% naar boven de 70%. De reis gaat zo voorspoedig, dat ik bij Pont-à-Mousson, wat mijn bestemming is, nog een uur speling heb. Die tijd kan ik nuttiger besteden en ik besluit bij de laatste Fastned voor Pont-à-Mousson (in Augny) de accu zo vol mogelijk te laden voordat ik de laatste stint van de reis afleg. Dan hoef ik na de wandeling niet gelijk naar een lader. Als de accu voor 92% gevuld is, geloof ik het wel en reis ik door naar het station van Pont-à-Mousson.

9:46

De extra laadsessie heeft niet heel veel tijd gekost, want om half negen kom ik aan bij het station terwijl mijn trein pas om 8:59 vertrekt. Tijdens het laden in Augny heb ik vast een treinkaartje gekocht in de app van de Franse spoorwegen. Nu is het nog uitzoeken op welk spoor mijn trein vertrekt. Dit staat in de apps van Fluo Grand Est en van de SNCF niet aangegeven, maar gelukkig heeft dit station wel informatieborden aan het spoor waar alle tussenstations worden weergegeven.

Ik loop het station in en kom uit op het spoor waar de treinen vertreken richting Nancy (in zuidelijke richting). Ik moet noordwaarts, dus begeef ik me naar het andere spoor via een loopbrug, waarna ik op een bankje ga zitten wachten. Nog 20 minuten. Naast me zit een oudere vrouw die in het Frans een gesprekje probeert aan te knopen en dat lukt redelijk, maar ik moet me toch al snel verontschuldigen met Je suis hollandais, een uitspraak die ik vandaag nog vaker zal hanteren.

10:08 De hoogte valt net voorbij de top nog best mee

Ongeveer vijf minuten voordat mijn trein verwacht wordt, vertrekt de trein naar Metz vanaf hetzelfde spoor. Iets ten noorden van Pont-à-Mousson is een splitsing van de spoorlijn richting het noorden (Metz, Thionville) en het westen (Onville, Longwy). Ik reis naar Onville en moet deze trein laten gaan. Wel check ik voor de zekerheid nog even het informatiebord met de tussenstations, maar daar staat Onville niet bij. Als niet veel later de volgende trein arriveert, lees ik wel Onville als eerste tussenstop en overtuigd stap ik in de trein, die me in vijftien minuten naar Onville brengt.

Ik ben de enige die hier uitstapt en het station is nog net zo begroeid met onkruid als vorig jaar. Ik had mijn gps-apparaat op het station van Pont-à-Mousson al aangezet, waardoor ik er nu niet op hoef te wachten. Ik verlaat het station en loop in westelijke richting waar ik binnen een paar honderd meter de eerste markering van de GR5 zie verschijnen.

10:10 Zicht op Pagny-sur-Moselle

Na Onville gaat het pad direct redelijk steil omhoog. Dit wist ik natuurlijk al wel door de wandelgids, dus heb ik mijn wandelstok vandaag weer meegenomen. Die helpt me zowel met het klimmen als met uitrusten. In dat laatste geval kan ik er immers op leunen als ik tijdens een lange klim even moet bijkomen.

Eenmaal boven loopt het pad nog wat minder steil omhoog, waarna de daling kan worden ingezet. Even nadat ik begonnen ben met dalen zie ik een bankje en als ik omhoog kijk, zie ik een mooi uitzicht op de stad Pagny-sur-Moselle, dat in het dal is gelegen. De GR5 daalt af naar de rand van deze stad, waarna ik al snel rechtsaf sla richting Prény. Ik passeer een bord dat aangeeft dat ik daar 40 minuten over ga doen, en dat Onville 1:15 uur achter me ligt. Dat is iets dat je steeds meer gaat zien nu hoogte een relevant onderdeel is van de route. Ik ga vandaag ontdekken hoe mijn snelheid zich verhoudt tot de tijden die op de bordjes staan en ik vermoed dat het niet heel veel zal schelen, doordat ik het klimmen niet veel sneller doe dan andere wandelaars.

10:14 Vanaf hier is dit het hoogteprofiel voor vandaag

Na 36 minuten passeer ik een bordje dat aangeeft dat ik Prény binnenloop. Hier gaat de route opnieuw de hoogte in naar iets dat wordt aangekondigd als het Château de Prény. Eenmaal boven is er van het kasteel niet veel meer over. Het bankje dat naast de ruïne staat is gelukkig nog wel in goede staat en ik maak er dankbaar gebruik van om even uit te rusten.

Als ik verder ga, kruist de GR5 de spoorlijn van de TGV Parijs-Straatsburg, maar het spoor ligt er verlaten bij. Een half uur geleden hoorde ik wel een trein passeren, maar toen had ik er nog geen zicht op.

10:34 Bordjes met tijd en afstand

Vandaag loop ik slechts 27 kilometer, waardoor ik alle tijd lijk te hebben om wat langzamer te lopen, mocht dat nodig zijn. De geplande aankomsttijd thuis is 21:00, maar een paar dagen geleden is mijn zoon bij zijn grootouders gaan logeren en vanavond haal ik hem daar weer op. Zij wonen meer in het westen van het land en ik heb nu gepland om rond de klok van negen uur bij hen aan te komen. Dat geeft toch een stukje tijdsdruk en op het schermpje van mijn gps-apparaat zie ik tweemaal per kilometer twee tijdstippen waartussen ik wil proberen om terug te zijn bij de auto. Tijdens de recente beklimmingen is mijn doorkomsttijd richting het latere getoonde tijdstip bewogen, maar het afgelopen uur heb ik voornamelijk over relatief vlak terrein gelopen, waardoor mijn doorkomsttijden nu rond het eerste tijdstip liggen. Dat is een goed teken; het profiel voor het verloop van de dag geeft aan dat ik redelijk op schema kan aankomen.

Ik passeer een bordje dat aangeeft dat de GR5 hier een nieuwe route heeft, maar dit bordje zelf blijkt niet zo nieuw meer, want ik heb deze nieuwe route al in mijn GPS staan, terwijl ik die route al een jaar of 2 niet heb bijgewerkt. Wat volgt is een breed bospad richting het dorpje Vilcey-sur-Trey, dat ik na een lichte afdaling rond half twee in de middag kom binnenwandelen.

10:42

Ik ga zitten op een bankje op het plein voor het stadhuis. Elk Frans dorpje, hoe klein ook, lijkt zo'n mairie te hebben. Vilcy-sur-Trey telt zo'n 150 zielen, maar heeft een eigen stadhuis met ernaast een Salle de fêtes, een zaal voor feesten en partijen, zo lijkt het. Ik pak de wandelgids erbij om te kijken wat er nu voor me ligt. Ik doe dit vandaag eigenlijk voor het eerst sinds ik de GR5 wandel, maar het bevalt goed, zo krijg je meer mee van de omgeving waar je loopt. Op het kaartje waar Vilcey-sur-Trey als plaatsje staat aangegeven, zie ik ook het Bois Communal de Pont-à-Mousson; kennelijk kom ik al in de buurt van het einde.

11:10 Prény

Eerst kom ik nog langs het Monument de la Croix des Carmes, een oorlogsmonument van de Eerste Wereldoorlog. Vanaf hier loop ik verder naar Montauville, waar ik de GR5 verlaat en de laatste drie kilometer naar het station van Pont-à-Mousson loop. Het boekje geeft hier twee mogelijke routes voor. Ik had thuis voor de mooiste gekozen, door het bos, maar die blijkt hier ook omhoog te gaan terwijl de doorgaande weg dat niet doet. Ik vind het wel prima zo en besluit toch om via de grote weg richting Pont-à-Mousson te wandelen. In het dorp Madières, dat tussen Montauville en Pont-à-Mousson ligt, staat de uitlooproute naar het station zelfs gemarkeerd en via een smal paadje achter de huizen door loop ik in een rechte lijn naar het station, waar ik rond kwart voor vier arriveer. Dat is zo'n 5 minuten eerder dan de ingeplande tijd. Nooit eerder wist ik mijn wandeling zo nauwkeurig in te plannen qua tijd sinds ik ook hoogtemeters in de planning moet meenemen.

11:25 Château de Prény

Op de parkeerplaats bij het station zijn alle plaatsen die ik zie, bezet. Ik ga in mijn auto zitten en begin met het instellen van de route naar huis. Ik plan een route met drie tussenstops: een McDonald's ergens in Luxemburg, een verzorgingsplaats langs de snelweg in België waar ik een geocache kan loggen zodat ik in alle Belgische provincies minimaal 1 geocache heb gevonden, en het adres waar ik mijn zoon ga ophalen. De auto plant zelf nog een laadstop in. Terwijl ik hiermee bezig ben, vraagt de bestuurder van een busje met gebaren of ik weg ga - mijn auto staat al aan, dus de dagrijverlichting brandt al -, maar ik schud nee omdat ik nog wel even bezig ben met het voorbereiden van de terugreis. Terwijl ik met de voorbereiding bezig ben, mis ik ineens mijn zonnebril. Die was ik vergeten mee te nemen tijdens de wandeling, maar ik zie hem nu in de auto ook niet meer liggen. Na de gebruikelijke plekjes te hebben nagezocht, besluit ik om toch maar met de reis te beginnen.

12:49 Routewijzigingen worden niet snel weggehaald

Ik verlaat het parkeerterrein en zie direct waarom het hier zo druk is. In Pont-à-Mousson vindt dit weekend het Crazy American Weekend plaats, waarvoor de grotere parkeerplaatsen in de stad zijn aangeduid als parkeerruimte voor bezoekers. Gelukkig kon ik er vanmorgen nog gewoon staan en hebben ze de auto niet weggesleept. Ik verlaat de stationszone en via de binnenstad van Pont-à-Mousson rij ik richting de snelweg. Op de kasseien waar ik overheen rij, hoor ik een geluid van losliggende spullen in de auto. Dat is gek, want ik had de auto gisterenavond helemaal leeggehaald. Ik parkeer langs de weg en al snel vind ik mijn zonnebril in het vak in het rechterachterportier. Vreemd, maar ik ben blij dat ik de bril weer heb, want ik zal hem nodig hebben als ik naar het westen rij tijdens zonsondergang.

12:57

Ik draai de snelweg A31 op richting Metz, Thionville en Luxemburg. Om mij heen rijden de auto's sneller dan de aangegeven 110 km/h en om met het verkeer mee te rijden, doe ik met ze mee. Dat is iets dat ik jaren terug al heb geleerd: locals weten als geen ander waar het kan en dat blijkt maar weer, want bij de flitspalen zie ik de remlichten waardoor ik weet dat het oppassen is. Voor een boete, maar ook voor de remmende auto's voor me. Dat laatste lukt niet iedereen, want ter hoogte van een flitspaal bij Thionville staat het verkeer ineens muurvast doordat er een kop-staart-botsing heeft plaatsgevonden. Dat ontdek ik pas nadat ik een klein half uur stapvoets heb gereden, waarbij meerdere voertuigen van hulpdiensten voorbij komen rijden. Gelukkig ben ik er zelf niet direct bij betrokken en als ik de onfortuinlijke automobilisten voorbij ben gereden, gaat de snelheid er weer in en haast ik me naar de Luxemburgse grens.

14:21 La Croix des Carmes

In Luxemburg wil ik eten bij een McDonald's, maar ik had vorig jaar al ontdekt dat het restaurant bij Aire de Berchem een andere uitbater heeft en bezoek een McDonald's in Strassen, een dorpje waar de snelweg doorheen loopt. Terwijl ik vandaag fantastisch wandelweer heb gehad, giet het van de regen als ik hier de auto wil verlaten. Gelukkig klaart het op voordat ik het restaurant verlaat en ik vervolg mijn reis via Namen, Brussel en Antwerpen richting Nederland. De geocache in de provincie Namen is snel gevonden, maar bij Brussel mis ik de afslag naar Antwerpen, waardoor ik over een stuk ringweg moet waar een tijdelijke snelheid geldt van 50 km/h met trajectcontrole. Ik wil bij de eerstvolgende afrit keren, maar dat gaat niet, want de oprit is afgesloten. Uiteindelijk rij ik een stukje verder over de ring en keer ik bij de volgende afrit om opnieuw met 50 km/h over diezelfde brug te rijden. Zo kom ik alsnog op de weg naar Antwerpen terecht. Voorbij Antwerpen gaat het weer mis, want bij Brecht is ook een ongeluk gebeurt. De navigatie van de auto wilde me hier al omheen leiden, maar volgens Google Maps was de filevertraging minder dan de extra reistijd, dus heb ik toch voor de file gekozen.

Uiteindelijk kom ik met een tussenstop om mijn zoon op te halen, tegen half elf weer thuis. Ik haal alle spullen uit de auto, ga douchen en dan snel naar bed. De dag heeft zo we lang genoeg geduurd.