zaterdag 19 oktober 2019

Roots Natuurpad 30-32 Boxtel-Tilburg (40km)

9:11 Net voorbij Lennisheuvel
Ik ben bètatester voor de nieuwe versie van de app van 9292. Hierdoor heb ik regelmatig contact met de mensen van 9292 om feedback te geven. In de avond voordat ik ga wandelen, zie ik dat 9292 een ander advies geeft dan NS zelf. De reis is van station naar station, dus daar kan het niet aan liggen. Door werkzaamheden heeft NS bussen ingezet voor het laatste deel van de route. De NS adviseert om vanaf 's-Hertogenbosch per stopbus naar Boxtel te reizen. 9292 adviseert om per trein naar Eindhoven te reizen en per stopbus terug naar Boxtel. Daarvoor moet ik een half uur eerder uit bed en om alle problemen voor te zijn, sta ik ruim van tevoren op het vertrekstation en pak ik een trein eerder richting Utrecht. Deze trein komt met 8 minuten vertraging in Utrecht aan door gladheid op het spoor. Het is immers weer herfst en waar de winter berucht is voor de automobilist, is ook de herfst dat voor de treinreiziger. Het mag de pret niet drukken, want doordat ik een trein eerder heb gepakt, heb ik de ruimte om die vertraging op te vangen.

9:47
In 's-Hertogenbosch eindigt mijn treinreis en reis ik verder met een bus van NS. Op het station is het onderscheid tussen de snelbus naar Eindhoven en de stopbus naar tussenliggende stations niet helder aangegeven, waardoor periodiek massa's mensen uit mijn wachtrij naar de andere rij lopen als een medewerker heeft verteld dat ze niet in de juiste rij staan. Twintig minuten lang zie ik snelbussen af en aan rijden en eindelijk komt dan de stopbus voorrijden. In de bus wordt de chauffeur die op TomTom naar de stations rijdt, voortdurend gecorrigeerd door reizigers die bekend zijn in de regio. Lijkt mij nogal irritant, en de chauffeur reageert uiteindelijk maar door te zeggen dat ze bussen niet in het centrum willen hebben.

9:50
Om 9 uur stap ik in Boxtel uit de bus. Er staat een overkapping waar reizigers en medewerkers van NS staan en ik ga erbij staan om mijn gps-apparaat aan te slingeren. Die heeft vrij snel een positie en ik vertrek richting Lennisheuvel voor mijn laatste etappe van het Natuurpad van Boxtel naar Tilburg. Het pad loopt officieel tot een kruispunt ergens ten zuiden van Goirle, maar ik had in een eerder stadium al besloten om door te lopen naar het station van Tilburg. Afgelopen week heb ik vervolgens de route wat ingekort en ga ik niet helemaal langs het eindpunt van het Natuurpad.

10:00
Er is een regenachtige dag aangekondigd en het miezert wat bij vertrek. Het duurt echter nog wel ruim tien kilometer voordat ik een poncho en regenbroek aantrek. In die eerste kilometers verlaat ik de bewoonde wereld en loop ik het natuurgebied Kampina in. Hier heb ik ook gelopen tijdens mijn wandeling over het Pelgrimspad. Toen was het een zonnige dag, had ik al tientallen kilometers gewandeld en vond ik hier een mooi rustpunt. Nu ben ik nog fris, is het prutweer en ziet het natuurgebied er grijs uit. Niet alleen door het weer, maar ook doordat de hei is uitgebloeid. Ik loop kilometers lang met de poncho aan en als het niet de regen is die uit de lucht komt vallen, dan zijn het wel de opgespaarde regendruppels die van de boombladeren naar beneden komen die de poncho geen overbodige luxe maken. Het is een wat troosteloze setting, maar gelukkig breekt in de middag het zonnetje door. De poncho en regenbroek gaan in de tas. Dat zorgt er direct voor dat ik me vrijer kan bewegen.

10:34
Ik kruis vandaag tweemaal de A58 en tussen de snelwegen passeer ik Safaripark Beekse Bergen. Eerst loop ik nog anderhalve kilometer extra voor een geocache die ik snel kan vinden. Het is de tweede van drie geocaches die ik vandaag ga vinden. Dat zijn er niet echt veel, maar dat maakt me niet zoveel uit. Ergens ben ik wel blij dat het Natuurpad er bijna op zit en zie ik ernaar uit om weer markeringen in het veld te kunnen volgen bij een officiële wandelroute. Ik verlaat een bos en kom uit bij het Wilhelminakanaal. Aan de overzijde staan huisjes die herkenbaar zijn als horend bij Safaripark Beekse Bergen. Het betreffen vakantiehuisjes; kennelijk kun je bij het safaripark overnachten. Ik volg mijn weg langs het kanaal en zodra zich een mogelijkheid voordoet, steek ik via een brug het kanaal over.

11:31
Ik passeer het safaripark aan de zuidkant en loop nu richting Goirle. Ergens hier sla ik een afslag naar links over die ik volgens het Natuurpad zou moeten nemen. Het eindpunt van het Natuurpad ligt op ongeveer een kilometer van waar ik nu ben. Al dagdromend realiseer ik me bij aankomst in Goirle dat ik zelfs nog een extra stukje heb afgesneden door helemaal geen afslag te nemen en de weg naar Goirle helemaal uit te lopen.

Inmiddels kijk ik op mijn telefoon naar de mogelijke treinreizen van Tilburg naar huis en er blijken twee verschillende routes te zijn die kort na elkaar vertrekken. De eerste ga ik hoogstwaarschijnlijk missen, maar de tweede ga ik wel halen. Als ik voor de tweede keer vandaag de snelweg A58 kruis en Tilburg in wandel, versnel ik een beetje, wetend dat het de laatste kilometers zijn. Als ik op station Tilburg aankom, stap ik direct de trein in richting 's-Hertogenbosch. Daar heb ik een overstap van 18 minuten en dus ruim de tijd om wat te eten. Dat doe ik dus ook. Op het station zit ik rustig te eten, waarna ik in de trein stap naar Utrecht. Ik check de app van 9292 en constateer dat ik in de trein naar Enkhuizen zit, maar volgens de app in de trein naar Schiphol zou moeten zitten. Maakt mij niets uit, want beide treinen komen langs mijn overstapstation Utrecht, maar het is wel een bug waard voor 9292. Denk ik. Totdat ik me realiseer dat ik iets te lang gepauzeerd heb in 's-Hertogenbosch en simpelweg een treintje later heb gepakt. Dat maakt voor de overstap in Utrecht gelukkig niet uit, doordat ik daar nu minder lang hoef te wachten.

12:34
Na het Pieterpad, het Noaberpad en het Pelgrimspad zit nu ook het Natuurpad er helemaal op. In tien dagen ben ik van Delfzijl naar Tilburg gewandeld. Het lijkt zo ver weg, die eerste wandeldag van Delfzijl naar Haren, maar ik heb er goede herinneringen aan.



Statistieken
Afstand:37,5 km
Gemiddelde:5,3 km/h
Bewogen gem.:6,2 km/h
Totaalteller:5619,7 km

De voortgang na 10 dagen

12:46 Een tankstation direct na een parkeerplaats. Het moet niet gekker worden.
13:02
13:40 Vakantiehuisjes bij Safaripark Beekse Bergen
14:35 Hebben ze de leeuwen losgelaten?
15:09 De finishplaats van het Natuurpad
15:31 De A58 tussen Goirle en Tilburg
15:32 Ik ben er! Het Natuurpad zit erop!

<< Etappes 27-30

zaterdag 28 september 2019

Roots Natuurpad 27-30 Mariaheide-Boxtel (50km)

9:45 Duits Lijntje
Vandaag vervolg ik mijn wandeling over het Roots Natuurpad. Ik loop van Mariaheide bij Uden naar Boxtel. Op zich niet een heel lang stuk, maar het Natuurpad loopt in een halve cirkel om Boxtel heen en pas daarna zal ik naar het station van Boxtel lopen. Zo wordt het toch een tocht van tegen de vijftig kilometer. De trein brengt mij in Oss, waar ik de bus pak die langs het startpunt van de wandeling komt.

Bij het startpunt herken ik de plek waar ik twee maanden geleden eindigde. Wat ik niet zie, is het pad waar ik volgens de route in zou moeten gaan. Het begin ervan is overwoekerd en ik kies ervoor om een weg in de slaan die parallel loopt aan het wandelpad. Even verderop kruist de weg het bedoelde pad en kan ik alsnog de geplande route volgen. Deze route volgt hier een in verval geraakte spoorlijn die bekend staat als 'Duits lijntje'. Er liggen meerdere geocaches langs dit spoor en ik weet ze op eentje na allemaal wel te vinden.

10:25
Het spoor zorgt ervoor dat ik de eerste zeven kilometer in een rechte streep richting het zuidwesten wandel. In Veghel sla ik rechtsaf en kruis ik de snelweg A50. Direct erna gaat het mis. De volgende doorkomstplaats is Schijndel, maar om langs een aantal geocaches te komen, heb ik de komende kilometers zelf ingetekend op de kaart. Helaas klopt de kaart niet helemaal met de werkelijkheid, waardoor ik een deel de verkeerde kant op ga. Het kost wat moeite om dit te herstellen, maar uiteindelijk kom ik weer uit bij de geplande route. Via verharde wegen wandel is zo verder richting Schijndel. Ik ben niet de enige die die kant op reist; tientallen klassieke vrachtwagens rijden me voorbij. Kennelijk is hier een evenement in de buurt. De vrachtwagens blijven maar komen en pas als ik in Schijndel het dorp in wandel, gaan de vrachtauto's een andere kant op.

10:29 Distributiecentrum van een supermarktketen
Ik had veel regen verwacht vandaag, maar dat lijkt mee te vallen. In Schijndel dreigt voor de tweede keer een bui, maar nog voordat het serieus wordt, is het weer droog. Via de rand van Gemonde loop ik nu richting Liempde, waar ik in mijn tienertijd nog wel eens een weekend doorbracht. Ik herken bepaalde wegen en voordat ik het weet, ben ik bij de A2 aangekomen. Liempde ligt niet ver van Boxtel, maar ik heb nog een kleine twintig kilometer te gaan. Ik loop langs de snelweg wat verder naar het zuiden. Opnieuw dreigt een regenbui. Dit keer zet het wat meer door, maar nog voordat ik mijn poncho over mijn hoofd gooi, is het alweer droog. Het gevolg is dat voor de rest van de wandeling de poncho niet meer in mijn rugzak zit. Ik heb m nu vastgemaakt aan de buitenkant van de rugzak. Op de gps zie ik dat ik steeds dichter bij het eindpunt kom, maar ik heb er niet veel gevoel bij. De omgeving biedt niet veel afwisseling en het station van Boxtel ligt vanaf mijn positie nog voor het dorp zelf. Dit maakt dat mijn gps zegt dat ik nog maar twee kilometer te gaan heb, terwijl ik nog midden in de natuur loop.

10:34 Bijna bij de A50
Op het station van Boxtel heb ik nog zes minuten voordat de trein vertrekt en ik zoek naar eten, maar het enige dat ik vind, is een Domino's Pizza. Dat gaat te lang duren en ik heb er ook geen zin in, dus ik besluit om in 's-Hertogenbosch een langere overstap in te plannen. De oorspronkelijke reis loopt via Utrecht, maar vanaf Utrecht reiden er vandaag geen treinen. Door via Nijmegen te reizen, loop ik niet al te veel vertraging op en heb ik ruim te tijd om aan een avondmaaltijd te komen. In 's-Hertogenbosch is genoeg keuze en mijn inmiddels traditionele lahmacun gaat er goed in. De Döner Company die hier gelegen is, heeft geen zitplek, maar ik merk dat mijn lichaam even helemaal op is. Ik heb eten en drinken nodig en terwijl ik op het eten wacht, drink ik mijn blikje cola al half leeg. Het komt me wat moeite om op te staan en ik leun wat tegen de toonbank als ik aangeef wat ik op mijn Turkse pizza wil hebben. Met de lahmacun in de hand loop ik naar de trein en op een bankje eet ik het broodje op. Ik merk bij de eerste hap al dat de energie terugkomt en als de trein arriveert, is het zwakke moment helemaal verdwenen. Tegen de tijd dat ik op het eindstation uit de trein stap, voel ik niets meer van de lichamelijke pijntjes van vandaag. Het zitten in de trein heeft me goed gedaan; de benen hebben de nodige rust gekregen.



Statistieken
Afstand:48,5 km
Gemiddelde:5,5 km/h
Bewogen gem.:6,3 km/h
Totaalteller:5582,2 km

De voortgang na 9 dagen

11:52 De vrachtwagens veroorzaken de nodige drukte op de weg
12:26
14:28
15:29 De A2 bij Liempde
17:02 Open veld, gelukkig laten de sporen zien hoe de route loopt
17:09 Varens

<< Etappes 24-27 Etappes 30-32 >>

donderdag 5 september 2019

Ede-Maarn-Ede (55km)

9:01 De laatste straat van Veenendaal
Doordat ik eenmalig op zaterdag voor mijn werk in de weer was, kon ik mijn wandeldag verplaatsen naar een donderdag. Omdat het daardoor wel beter uitkomt om met het avondeten gewoon thuis te zijn, heb ik besloten om niet verder te gaan met het Natuurpad, maar een wandeling vanaf huis te lopen. De planning is 55 kilometer tussen 7:00 en 17:30 uur. Dat moet haalbaar zijn en vol goede moed verlaat ik rond de klok van zeven uur mijn huis op weg naar Veenendaal.

De route van vandaag loopt van Ede via Veenendaal over de Utrechtse heuvelrug naar Maarn en langs de provinciale weg N224 weer terug naar Ede. Via zoveel mogelijk onverharde wegen bereik ik Veenendaal waar ik een beetje door het dorp kronkel om een paar geocaches te zoeken. Helaas kan ik er maar weinig vinden, maar dat mag de pret niet drukken. Ik ben blij als ik Veenendaal achter mij laat en de bossen van de Utrechtse Heuvelrug voor me zie liggen. Het is wat bewolkt, maar soms komt de zon door en doordat ik nu onder de bomen loop, hoef ik me niet in te smeren. Mijn lijf heeft de afgelopen zomer flink wat zonuren gehad en kan wel wat hebben en de schaduw van de bomen doet de rest. Ook lijkt het muggen- en tekenseizoen op z'n retour, waardoor ik geen deet nodig heb.
9:04 Op weg naar de Utrechtse Heuvelrug

Ik heb alweer ruim 10 kilometer gelopen en zoals ik gewend ben, volg ik het routelijntje op mijn gps-apparaat door het bos. Normaal volg ik bestaande routepaden en weet ik dat ik op die manier zeker ben dat de paden er liggen en dat het doorgaande paden zijn. Die zekerheid heb ik vandaag niet en ik moet een paar honderd meter omlopen omdat mijn geplande route door een privétuin loopt. Ik sla linksaf en later rechtsaf. Ik moet nog een keer rechts afslaan, maar ik weet niet precies wanneer het privégebied voorbij is. Gelukkig zie ik een wit-rode markering op een boom zitten. Een markering van een wandelroute. Dan zal het wel een openbaar pad zijn en dat blijkt inderdaad het geval.
9:18

De Utrechtse heuvelrug lijkt wel plat te zijn. Ik loop naar het westen, dus dan blijf je ongeveer op dezelfde hoogte. Met één uitzondering. In de buurt van Maarn moet ik een lange klim lopen. Bovenaan staat een bankje waarop ik even lekker kan uitrusten. Het uitzicht is prachtig. Ik doe mijn schoenen even uit om er wat steentjes uit te halen.

Bij Maarn loop ik rechtsaf en loop ik onder de A12 naar het noorden. Aan de andere kant van de snelweg loop ik weer een bos in. Dat wist ik niet, maar het is wel weer erg mooi. Het blijkt dat ik aan de oostelijke rand van de heuvelrug boven de A12 ben. Hier loop ik door een vakantiepark (Laag Kanje). Daar vind ik een stuk of 4 geocaches. Daarna verlaat ik het bos en loop ik langs de N224. Dat ziet er wat minder mooi uit, maar daar heb ik niet echt last van. Asfalt is op dit moment wel even lekker. Hierdoor kan ik wat sneller doorlopen. En doordat de weg om de dorpen loopt, hoef ik niet tot Ede deze weg te volgen. Bij Woudenberg verlaat ik de provinciale weg en loop ik rechtdoor het dorp in. Als ik het dorp weer verlaat, kom ik weer uit bij de N224 en loop ik door naar Scherpenzeel. Voordat ik daar ben, loop ik langs een bordje waarop staat wat ik weer in Gelderland ben. Dat is snel, maar ik weet dat ik na Scherpenzeel de grens weer kruis en dus terug kom in de provincie Utrecht. Het volgende dorpje is Renswoude. Daar kies ik even voor een langere rust om even wat te eten bij een cafetaria.
10:03

Na de rust loop ik Renswoude uit en zie ik bij een rotonde dat mijn route naar Ederveen gaat terwijl de route naar Ede een andere weg is. Ik zoom even uit op mijn kaartje en zie dat het niet heel veel scheelt. Ik loop door via mijn geplande route en kom uit op het Turfvelderpad waar ik op 1 maart 2018 heb gelopen. Toen was het heel koud, maar vandaag is het juist best warm. Ik loop langs de school in Ederveen waar veel kinderen spelen bij de BSO en blijf richting het oosten lopen waardoor ik steeds dichter bij de A30 uitkom. Iets voor de snelweg sla ik af richting het zuiden en kom ik weer aan in Ede. De benen hebben nog genoeg energie en ik voel nauwelijks pijn. Ik kijk op mijn telefoon naar de tijd en zie dat ik inderdaad rond 17:30 ga thuiskomen. Ik loop een route die je nooit per fiets of auto kan volgen waardoor ook de laatste kilometers van de route nog interessant zijn. Ik ontdek plekjes die ik nog nooit eerder heb gezien. Dat is een mooie afsluiting van de wandeldag.



Statistieken
Afstand:56,1 km
Gemiddelde:5,3 km/h
Bewogen gem.:6,3 km/h
Totaalteller:5533,7 km

10:53 Mooi uitzicht na de klim
11:06
12:42
12:46
13:11 Langs het Henschotermeer
14:09 Nu al terug in Gelderland?
14:27 Leuk torentje
15:32
17:05 Onder de A30

zaterdag 3 augustus 2019

Roots Natuurpad 24-27 Winssen-Mariaheide (50km)

9:29
Vanaf Nijmegen brengt de bus mij naar Winssen. Ik stap een halte later uit dan waar ik de vorige keer was geëindigd. Dit scheelt zo'n 600 meter en zo kan ik de eerste meters gebruiken om in Winssen zelf nog een geocache mee te pikken. Vanaf de bushalte loop ik een dikke honderd meter richting de bebouwde kom van Winssen voor de geocache. Na deze gelogd te hebben, loop ik terug richting de halte en vervolg ik mijn tocht over het Natuurpad.

De eerste uren van vandaag zijn een feest van herkenning. Dankzij de 'dag van Druten' tijdens de Vierdaagse van 2016 ben ik al eens eerder door Bergharen en Leur gewandeld. Vandaag is de looprichting andersom. Terwijl we toen over brede wegen naar Druten liepen, loopt het Natuurpad door de natuurgebieden die hier om de dorpen heen liggen. Het geeft een beter idee van wat de omgeving hier te bieden heeft. Af en toe voel ik wat motregen, maar het is de moeite niet waard om ertegen te kleden. Even later gaat het toch wat harder regenen en besluit ik toch om de poncho aan te trekken. Deze houd ik een kwartier aan, waarna het weer opklaart. De rest van de dag zal het droog blijven.

9:50
Aan de rand van mijn kaartje zie ik een grotere woonkern verschijnen en ik weet vrijwel zeker dat dat Wijchen moet zijn. Dat blijkt ook het geval en in tegengestelde richting loop ik nu aan de andere kant langs de ringweg dan dat ik het van de Vierdaagse gewend ben. De route loopt verder naar het zuiden richting de Maas. Eenmaal daar aangekomen zie ik wat bedrijven die langs de dijk staan en die ik herken van de dijk tussen Balgoij en Niftrik. Daar komt de Vierdaagse van Nijmegen op roze woensdag langs en nu loop ik bijna automatisch de dijk op om over de dijk mijn route te vervolgen. Wat ik pas later opmerk, is dat het Natuurpad benedendijks loopt en pas een stuk verderop de dijk op komt. Dat krijg je als je ergens bekend denkt te zijn, dan ga je op automatisme lopen en loop je dus feitelijk verkeerd. Op zich maakt het niet uit, want beide paden lopen in de juiste richting en waar de Vierdaagse de dijk volgt tot aan de spoorbrug, verlaat ik de dijk ter hoogte van de snelweg A50. Ik steek de Maas over en verruil Gelderland voor het Brabantse land.

9:52
De eerste doorkomstplaats in Brabant is Ravenstein en op een poort die naar het oude centrum leidt, staat een citaat van een burgemeester van de stad die uitnodigt tot het nuttigen van Brabants bier. Het tekent de Brabantse cultuur en ik merk aan de winkels met Bossche bollen en de Brabantse vlaggen al snel dat ik in een andere provincie ben aanbeland.

Even voorbij Ravenstein wijk ik af van de route om zo langs een geocache te komen, maar deze kan ik uiteindelijk niet vinden.  Het pad loopt nu door het Herperduin en ik heb er inmiddels alweer dertig kilometer op zitten. De hoogste tijd voor een pauze en bij het eerste bankje dat ik tegenkom, ga ik even zitten om de benen rust te geven.

10:39
Na een paar minuten sta ik weer op en vervolg ik de tocht. Enkele kilometers later passeer ik een toegangsweg voor knooppunt Paalgraven waar de A50 en A59 bij elkaar komen. Ik merk niet veel van het drukke autoverkeer en wandel het natuurgebied De Maashorst binnen. Na een paar kilometer kom ik bij een volgende geocache waarvoor ik op een personeelsparkeerplaats moet zijn. Terwijl ik aan het zoeken ben, komen twee Duitse geocachers aangefietst. Zij vinden de cache nadat ik voor hen de hint heb vertaald.

11:15
De personeelsparkeerplaats is gelegen bij Natuurcentrum De Maashorst. Ik zie hier terrassen staan waar mensen consumpties aan het nuttigen zijn en weet dat daar alleen vergunningen voor worden afgegeven als er minimaal twee toiletten bij geplaatst zijn. Ik was al op zoek naar een toilet, dus dat komt goed uit. Na een korte onderbreking loop ik een kabouterbos in. Op diverse plekken staan kabouters langs de route. Leuk voor kinderen en bij het natuurcentrum hoorde ik een vader er al over praten met zijn dochter.

Mij rest nu nog een kilometer of tien. In deze laatste kilometers liggen meerdere zogenaamde earth caches verstopt. Dit zijn geocaches waarbij niets fysiek is verstopt, maar antwoorden moeten worden gegeven op vragen die betrekking hebben op het landschap waar je je bevindt. Vaak staan de antwoorden op een informatiebord en door deze antwoorden op te zoeken, leer ik gelijk iets bij over de omgeving waar ik loop. Dat vind ik wel fijn, want de gids van het Natuurpad bevat dit soort informatie niet. Daar staat alleen de route in en omdat ik de route al van het internet heb geplukt, heb ik de gids allang een keer doorverkocht.

11:50 Langs de dijk tussen Balgoij en Niftrik
Bij de Bedafse bergen is even niet duidelijk waar ik heen moet. Hier ligt een zandvlakte en ik beklim een heuvel door het mulle zand, om boven tot de conclusie te komen dat ik er omheen had kunnen wandelen. Niet getreurd, want afdalen gaat zelfs in het mulle zand makkelijker dan klimmen.

Ik tel de kilometers af en als ik nog maar een kilometer moet lopen tot de bushalte, houdt ineens de route op het kaartje ermee op. Heb ik nu echt de blunder gemaakt om meer dan 500 routepunten naar de gps te sturen? Het lijkt erop. Dit probleem heb ik al eens eerder gehad tijdens het wandelen van mijn (tot nu toe) enige Kennedymars in september 2015. Toen was de route gepijld, nu moet ik zelf uitzoeken hoe ik verder moet. Gelukkig gaat het maar om een kilometer en kan ik daar ook zonder route wel uitkomen. Bovendien heb ik ruim de tijd want ik heb een half uur wachttijd bij de bus. Voor de vijfde keer vandaag kruis ik de snelweg A50 waarna ik de hoofdweg volg richting de bushalte. Op het eindpunt vind ik nog een geocache, waarna het wachten kan beginnen. Ik heb onlangs de app OVinfo ontdekt. Deze app toont de locatie van bussen en via deze app zie ik dat mijn bus er bijna aankomt. Ik ga bij de halte staan en begin aan de reis naar huis.

12:08 Langs de A50 de Maas over naar Brabant
Op station Nijmegen stap ik uit om wat te gaan eten, maar dat duurt te lang om de aansluitende trein te halen. Geen nood, dan pak ik de trein een kwartier later wel. Terwijl ik op het perron zit te wachten, word ik aangesproken door een blinde reiziger die me vraagt of hij op het juiste perron staat en of de trein er al staat. Ik bevestig en ontken, waarop een medewerker van NS die ernaast staat, vertelt dat de trein is uitgevallen en we nog een kwartier moeten wachten. Hierdoor loop ik een half uur vertraging op en kom ik tegen negen uur aan op mijn eindstation.

Ik voel wat spierpijn in mijn scheenbeenspieren, maar dat ervaar ik als een prettig gevoel doordat ik weet dat de spieren hier wat sterker van worden. Verder heb ik de route probleemloos uitgelopen, terwijl ik een paar dagen ervoor nog een halve liter bloed heb gedoneerd. Dat valt me weer alles mee.



Statistieken
Afstand:50,4 km
Gemiddelde:5,1 km/h
Bewogen gem.:6,2 km/h
Totaalteller:5477,6 km

De voortgang na 8 dagen

12:22 Ravenstein
13:22
13:30
13:38
13:43
13:46 De hei staat in bloei
14:00
16:24 Kabouterbos
17:15 Mul zand
17:29 Bedafse bergen
18:12 De laatste kilometer
18:49 De OVinfo-app toont waar de bus blijft...

<< Etappes 20-23 Etappes 27-30 >>