Leonard's wandelblog: 2026

zondag 31 mei 2026

LAW16 Romeinse Limespad, Kesteren ▸ Arnhem (50km)

8:33 Romeinse wachttoren

Vandaag ben ik weer met mijn dochter op pad. Nu zij qua afstand ook aan de 50 kilometer toe is, heb ik mijn eigen wandelingen tot aan de 4daagse stilgelegd en loop ik met haar mee omdat we hetzelfde doel voor ogen hebben. Vandaag voor het eerst dus haar 50 kilometer en na een stroeve start om thuis weg te komen, starten we rond tien over half acht vanaf de parkeerplaats bij het station van Kesteren.

8:51 Zicht op de Cuneratoren van Rhenen

We wandelen vandaag naar Arnhem-Zuid. Op zich een relatief kort stukje, maar over het Romeinse Limespad valt dat nog vies tegen. Met de hoogteverschillen aan het meest zuidelijke deel van de Veluwe en een lus door Arnhem kom je toch aan vijftig kilometer wandelen. Het Romeinse Limespad heeft langs deze 50 kilometer vijf korte alternatieve routes voor bij hoogwater of voor als je met de hond loopt en ik heb al deze alternatieven ook als lijntje op de kaart ingetekend staan. Als we na een paar kilometer lopen bij de brug bij Rhenen uitkomen, starten hier al twee van deze alternatieve routes: één via de brug en de rand van de Grebbeberg richting Wageningen en de andere over de dijk naar Opheusden, waar het officiële pad een graspad langs de rivierrand verkiest. Wij besluiten op voorhand al om over de dijk naar Opheusen te lopen en zo gezegd, zo gedaan.

8:56 Het pontje bij Opheusden

Het is vandaag een zonnige dag en het belooft zo'n 25°C te worden. Terwijl we richting het pontje bij Opheusden wandelen, realiseer ik me dat ik niet eens heb gekeken of dit pontje wel vaart op zondag. Het is nog best vroeg in de ochtend en op een website waarop alle veerdiensten van Nederland staan, vind ik het vaarschema terug. Pas vanaf 9 uur is dit pontje in de vaart. Ik zie wat lopen op de pont als ik deze aan de horizon zie verschijnen en ik plan het Lexkesveer al als alternatief in geval deze pont ons niet kan helpen. Het is twee minuten voor negen als we de pont oplopen nadat we een vorig vertrek net hebben gemist. De pont blijkt tien minuten eerder al te zijn gestart met varen; wel zo handig. Voor € 2 worden we beide naar de overkant gebracht.

11:16

Ik ben in deze omgeving redelijk bekend, maar toch ontdek ik een nieuwe weg van de Blaauwe Kamer naar Wageningen, tussen de weilanden door. Bij Wageningen lopen we door de uiterwaarden en langs de steenfabriek. Hier komen we een groepje wandelaars tegen en ik krijg complimenten over mijn shirt. Ik draag een 4daagse-shirt en als ik omkijk, zie ik dat de vrouw die mij het compliment gaf, een embleem van de vereniging Gouden Kruisdragers op haar heuptasje heeft zitten. Een ervaren 4daagseloopster dus.

12:40 Obstakel!

Ik moet terugdenken aan de jaren dat ik hier vlakbij werkte en in lunchpauzes of na werktijd nog wel eens in of bij de uiterwaarden liep. Het Romeinse Limespad heeft een alternatieve route voor bij hoogwater, maar ik weet uit ervaring dat als het water net iets hoger staat, ook het alternatief niet begaanbaar is. Gelukkig komt dat niet heel vaak voor, maar het is niet voor niets dat de huizen aan de Veerweg een stuk hoger liggen dan de weg zelf.

13:41 Kasteel Doorwerth

We verlaten de Veerweg en klimmen richting het Bergpad dat hier over de heuvelrand loopt. We bevinden ons nu aan de zuidelijke rand van de Veluwe en het hoogteverschil tussen het Arboretum Belmonte, waar we nu lopen, en de Veerweg beneden is tientallen meters. We kijken ondertussen uit naar de passage van Renkum, waar we even van de route willen afwijken voor een pitstop bij de lokale Albert Heijn.

14:14

Eenmaal in Renkum is de Appie snel gevonden. We halen wat broodjes bij de bakkerij en ik laat mijn broodje even opwarmen. Zo sparen we tientallen euro's en ruim een half uur tijd uit vergeleken met een lunchpauze bij een lunchroom of terras. Ik probeer mijn dochter wel een beetje van de lange pauzes af te krijgen, want met 50 kilometer lopen ben je al genoeg tijd kwijt op een dag.

In Renkum lopen we langs een ijswinkeltje en een roze deur met daarop het logo van een toilet trekt onze aandacht. Mijn dochter maakt er graag gebruik van en ze is niet de enige. Terwijl ik op haar sta te wachten, komt een andere wandelaarster aangelopen. Zij vraagt of ze gebruik mag maken van het toilet, en dat blijkt geen probleem. We wachten beide op mijn dochter en raken aan de praat. Zij is ook aan het trainen voor de 4daagse van Nijmegen en loopt vandaag 35 kilometer van Elst (Gld) naar Veenendaal.

15:16 De Nederrijn

Als we Renkum zijn uitgelopen, gaan we de uiterwaarden van de Jufferswaard in. Hier lopen we onder de snelweg A50 door richting kasteel Doorwerth, waar verkeersborden ons verbieden om verder te lopen wegens bouwverkeer. Op zondag is er niet zoveel bouwverkeer (lees: niet) en we negeren het verbodsbord als we zien dat de weg bezaaid is met wandelaars en fietsers. Bij het kasteel pauzeren we even en we lopen door de kasteeltuin verder richting de stuwwal. Hier gaat het Romeinse Limespad weer de hoogte in, maar ik ben er wel klaar mee. Hier trainen we niet voor, dus ik besluit om over de horizontaal gelegen weg richting Oosterbeek te lopen en bij Heveadorp gaan we pas weer de hoogte in.

17:32

Na Heveadorp lopen we in de richting van Oosterbeek, maar veel krijgen we hier niet van te zien. Het pad loopt hier door de uiterwaarden en we lopen onder de spoorbrug van de trein tussen Arnhem en Nijmegen door. Even later lopen we langs deze spoorlijn in noordelijke richting via het landgoed Mariëndaal om zo vanuit het westen Arnhem binnen te wandelen.

We lopen over het spoor en zien iets dat lijkt op een rangeerterrein, vlakbij het centraal station van Arnhem. Het station zelf krijgen we niet te zien, want we lopen over een groenstrook richting de Nelson Mandelabrug, waar we de rivier oversteken.

In de laatste kilometers kijken we alvast naar de eetmogelijkheden en mijn dochter wil graag naar Domino's. Vlak bij station Arnhem Zuid is een filiaal van deze pizzaketen gelegen en we lopen een stukje verder om daar ons eten te bestellen. Ondertussen kijk ik op de telefoon van mijn dochter - mijn telefoon is inmiddels onbruikbaar door een bijna lege accu - naar het vervoer terug naar de auto. Waarom het zo is, weet ik nog steeds niet, maar op dit relatief late tijdstip adviseert de planner om een kilometer naar een bushalte te lopen in plaats van de trein van Arnhem Zuid naar Elst te nemen. Zo gezegd, zo gedaan en al pizza etend lopen we de laatste kilometer van de dag. Het fietspad dat we nodig hebben, is deels geblokkeerd door werkzaamheden waardoor die kilometer nog iets langer wordt, maar we zijn ruim op tijd voor de bus, die ons naar het station in Elst brengt.

17:42

De totaal gelopen afstand is 50 kilometer nadat gps-gimmicks zijn weggepoetst. Dat is precies de doelafstand van vandaag, maar zowel mijn dochter als ik merken flinke spierpijn in de hamstrings en dijen. Dat is te verklaren door het vele klimmen en dalen op de flanken van de Veluwe en ik stel mijn dochter gerust dat dit een prima trainingsroute is geworden. De pijn gaat vanzelf weg, maar de spiergroei blijft zolang we dit onderhouden. Een nuttige training voor de 4daagse dus, met een tweedaagse 2x50+km over drie weken in het vooruitzicht.

Dag 6 op het Romeinse Limespad

Statistieken

Afstand: 49,9 km
Hoogtemeters: 637
Gemiddelde: 4,6 km/h
Bewogen gemiddelde: 5,3 km/h
Totaalteller: 10.746,9 km

De voortgang na 6 dagen

Hoogteprofiel en tempo

◀ Bunnik ▸ Kesteren (46km)

donderdag 28 mei 2026

Avond4daagse Ede 2026, dag 3 (13km)

Vandaag dag 3. Nadat we gisteren flink los zijn gegaan bij het inhalen van de scholen, betalen we dat vandaag terug. De eerste kilometers zijn vals plat naar boven en het tempo zit er maar matig in vandaag. We lopen door de oostelijke wijken van Ede richting het bos en op het punt waar we het bos in gaan, is de route gewijzigd ten opzichte van vorig jaar. Dat kan ook niet anders, want ook de weginrichting is hier gewijzigd en de route van vorig jaar loopt nu dwars door een plantsoen. Ik heb het niet op tijd door doordat we een pijl missen en zo lopen we net voor het plantsoen door het gras richting de weg om zo toch aan de juiste ingang van het bos te geraken.

17:56

In het bos lopen we nog verder naar boven. Dag 3 voelt als je met de scholen meeloopt als een zware dag, omdat de rust pas na bijna 9 van de 10 kilometer komt. Dit komt doordat de auto's niet verder het bos in mogen/kunnen. Maar nu we ons eigen tempo lopen, merk ik ook dat het valse plat invloed heeft op de zwaarte van het parcours. We besluiten vandaag om geen extra lusjes te lopen, omdat mijn zoon het al pittig genoeg vindt. Op het verste punt worden we ingehaald door een wat oudere wandelaarster met wie ik in gesprek raak. We hebben veel overeenkomsten als het om wandelen gaat en dat maakt dat het gesprek niet snel stilvalt. We blijven kilometers lang met elkaar aan de praat en af en toe vraag ik aan mijn zoon of hij het nog prima vindt. Van deze vrouw begrijp ik dat je pas om zes uur mag starten en voor negen uur binnen moet zijn. Het zal, er is geen enkele vorm van controle en als je tussen de scholen terugkomt, kan je niet te laat zijn, is mijn gedachte.

Als we bij de scholen aankomen, nemen we afscheid, want wij gaan ons wel mengen tussen de scholen bij de rustpauzes en deze vrouw loopt er snel voorbij. We komen aan voordat beide groepen de rustpost hebben bereikt. Tegenover de school staat de rustpost van een andere school uit onze wijk, waar bevriende buren hun kinderen op hebben zitten. Vandaag staat de vader van die kinderen bij de rustpost en hij zoekt me even op, nu ook bij hen geen schoolgroep te zien is. Van hem krijg ik een ijsje, koffie en een koekje, want ze hebben toch veel te veel, is zijn inschatting. We wachten ongeveer een half uur waarbij eerst de groep van de 5 kilometer bij de rustpost komt, daarna ook de 10 kilometer. Als de 10 kilometer weer vertrekt, gaan ook wij verder. We zoeken paden naast het pad om zo makkelijk voorbij de scholen te kunnen komen en als we in Ede lopen, lopen wij rechts van de weg als de scholen aan de linkerkant lopen, en andersom.

18:18

Zo lopen we de route uit richting het gemeentehuis. We moeten nog een grote weg oversteken en doen dat tactisch tussen twee schoolgroepen in, waardoor we sneller mogen oversteken van de parkeerwachters die hier de dienst uitmaken. Nadat we ons hebben afgemeld en naar de fiets zijn gelopen, komt de schoolgroep van de 10 kilometer net binnenwandelen. Een vader spreekt me aan en vraagt of wij individueel lopen. Ik beaam dat en hij laat doorschemeren dat hij dat ook heel graag zou willen, want wat een drama om met de school mee te lopen. Ik kan niet anders dan dit bevestigen, het is een grote file waar de langzaamste loper het tempo bepaalt en ik ben dolblij dat ik daar door de individuele deelnames van mijn kinderen al zo'n 4 jaar vanaf ben.

Bij het afmelden krijgt mijn zoon een dimploma mee om zelf in te vullen. Kennelijk mag dat al na dag drie. Of zouden ze nu al hebben geweten wat een dag later pas besloten werd: dag 4 is dit jaar afgelast vanwege een onweersbuitje van vijf minuten. Achteraf wellicht overdreven, maar de verwachting was een stuk ernstiger, wat de organisatie heeft doen besluiten om dag 4 van de kalender te halen. De medaille voor mijn zoon haal ik dit weekend op bij iemand van de organisatie thuis.

Dag 3

Statistieken

Afstand: 13,1 km
Gemiddelde: 3,9 km/h
Bewogen gemiddelde: 4,9 km/h
Totaalteller: 10.697,0 km

De voortgang na 3 dagen

Hoogteprofiel en tempo

◀ Dag 2 (16km)

woensdag 27 mei 2026

Avond4daagse Ede 2026, dag 2 (16km)

17:19 Militair vliegtuig boven Ede-Centrum

Na een snelle hap eten thuis, fietsen we naar het centrum waar we opnieuw tussen kwart over vijf en half zes met de wandeling van start gaan. Vandaag lopen we wat oostelijker dan gisteren. De temperatuur is gelukkig wat lager dan gisteren en nadat het water gisteren op rantsoen was, loop ik vandaag niet met een heuptasje, maar met mijn dagrugzak met 4,2 liter water op mijn rug. Bij de start zien we een militair vliegtuig heel laag overvliegen.

17:42 Routesplitsing

In de eerste kilometers zie ik een wijziging ten opzichte van de route van vorig jaar, maar al snel komen we toch uit bij de kruising waar we de weg Ede-Otterlo kruisen. Aan de overzijde van de weg gaan we de Koeweg op, een onverhard bospad dat van Ede naar Otterlo loopt. Kort na het wildrooster aan het begin van het bos splitsen de drie afstanden al. Wij slaan linksaf voor de 15 kilometer en lopen het bos uit tot aan het militaire complex dat hier is gelegen. Wij lopen eromheen en komen op het fietspad te lopen dat deel uitmaakt van de N304 naar Otterlo.

Nadat we een benzinestation zijn gepasseerd, slaat de route rechtsaf richting de hei, maar hier lopen wij rechtdoor voor 2,5 extra kilometers om wel aan vijftien kilometer te komen. De uitgepijlde route is nog geen 13 kilometer en vandaag voelt het goed om de verlenging erbij te doen. Ik kom er wel gelijk achter dat routes uitzetten niet vanaf je bureaustoel kan, want we moeten door een smal hek om vervolgens 2 kilometer over mul zand te lopen. Langs de randen ligt wat minder zand en zo lukt het ons om een paar kilometer verder weer op het geasfalteerde fietspad terecht te komen. Mocht er een volgende keer komen, dan lopen we nog iets verder door en maken we er 16 kilometer van, maar dan lopen we wel het hele stuk op asfalt.

18:15 Wij lopen een extra lusje om aan 15km te komen

We lopen zuidwaarts richting Ede en komen af en toe een fietser tegen. Als we weer terug zijn op de officiële route krijgen we een mooi zicht over de Ginkelse en Ederheide. Nog altijd wanen we ons de enige lopers van de 15 kilometer, maar dat weten we niet zeker, want mensen kunnen ook prima een uur achter ons lopen en dan kom je ze nooit tegen.

18:24 In de extra lus

Vorig jaar liepen we in een rechte streep naar het bos en vervolgens door het bos naar de rustposten van de scholen. Dit jaar is de route flink aangepast en loopt ook de 10 kilometer over de hei. We zien een lang lint van scholen dat uit het bos komt en de hei op gaat. Wij slaan net voor het bos linksaf de hei op en lopen achter de laatste school van de tien kilometer. Terwijl de kinderen met van alles bezig zijn, behalve wandelen, zoeken wij naar manieren om er zo makkelijk mogelijk voorbij te lopen. Op een gegeven moment lopen wij op het onverharde pad en lopen de kinderen van de scholen op het geasfalteerde fietspad. En toch halen wij ze nog met enig gemak in, zonder dat het ons veel energie kost.

18:56 Stofwolk aan de horizon

Eenmaal terug in de bossen, naderen we de rustposten. We komen aan het einde van een bospad, waarna we rechtsaf moeten, maar zowel links als rechts staan scholen. Dat zorgt voor een chaotisch tafereel, want iedereen gaat aan beide kanten zoeken naar de eigen school. Al die kruisende bewegingen doen de doorstroming geen goed. We lopen kriskras tussen allerlei groepen door op zoek naar onze school en als we hier aankomen, zijn zowel de groep van de 5 kilometer als die van de 10 kilometer bij het rustpunt van de school aanwezig. Dat maakt het nóg drukker, maar gelukkig is hier wel ruimte om het pad vrij te houden.

19:05 Op de hei

Als we weer verder lopen, lopen we achter de scholen van de 5 kilometer aan en al snel moeten we rechtsaf, een smal bospad in waar links van het pad een hek staat en het bos rechts van het pad dicht begroeid is, zodat inhalen niet mogelijk is. Zelfs de wandelaars van de 5 kilometer, die in formatie nog geen 3 km/h lopen, moeten wachten om het pad in te kunnen. Met zo'n traagheid kan ik niet omgaan en mijn zoon is het met me eens om een eigen route te lopen. Zo verlaten we het parcours en komen we uit bij het grote kruispunt van de N224 met de N304, aan de rand van Ede.

19:13 Zicht op de staart van de 10 kilometer

We steken het kruispunt over en lopen zo de wijk in waar ook de scholen doorheen komen. We houden de scholen tactisch zo'n 50-100 meter oostelijk van ons en lopen over een parallelle weg richting de finish. Dit houden we vol tot aan de finish en zo zit ook de tweede dag er weer op.

Dag 2

Statistieken

Afstand: 15,8 km
Gemiddelde: 5,3 km/h
Bewogen gemiddelde: 5,6 km/h
Totaalteller: 10.683,9 km

De voortgang na 2 dagen

Hoogteprofiel en tempo

◀ dag1 (14km) Dag 3 (13km) ▶

dinsdag 26 mei 2026

Avond4daagse Ede 2026, dag1 (14km)

Dit is mogelijk het laatste jaar waarin mijn zoon meeloopt met de avond4daagse, althans, dat is mijn vermoeden, want over een jaar is daar de uitdaging weg omdat hij dan aan het trainen is voor de 4daagse van Nijmegen. Dit jaar lopen hij en ik voor de tweede keer de 15 kilometer, maar waar we de vorige keer het officiële parcours volgden, heb ik de route nu zelf aangepast om daadwerkelijk 4x15 kilometer te kunnen lopen. De afstanden van de organisatie zijn respectievelijk 14, 12, 13 en 7 kilometer, maar daar betalen we niet voor. Met enkele kleine aanpassingen is het nu 15.14, 15.02, 14.93 en 15.03 kilometer. Dat lijkt tenminste ergens op. En mijn zoon wil ook graag die kilometers maken; qua afstandstraining zit hij al over de 20 kilometer, dus ook daar zal het niet aan liggen. Per dag zullen we kijken of we de verlengde route lopen, of toch het door de organisatie uitgepijlde parcours.

Voordat we vertrekken, lijm ik de patch van de vereninging Gouden Kruisdragers nog op mijn heuptasje. Dit heuptasje gebruik ik normaliter alleen tijdens de 4daagse, omdat ik op andere wandeldagen meer ruimte voor proviand nodig heb, maar vandaag komt de heuptas ook wel van pas.

17:31

Het is vandaag warm. Heel warm. De warmste 26 mei sinds het begin van de metingen met temperaturen boven de 30°C. Als wij rond half zes van start gaan, is de temperatuur nog nauwelijks gedaald. Met de route van vorig jaar op mijn gps-apparaat lopen we het centrum uit richting het bos. We zijn ruim 3 kilometer onderweg als ik aan de tijd kan zien dat de klas van mijn zoon zelf ook van start is gegaan. Zij lopen de 10 kilometer en lopen een stuk trager. We vinden het leuk om een beetje in te schatten of we voor of na hen uit de lus van de 15 kilometer zullen komen.

In het tweede deel van de route heb ik de extra lus ingetekend om aan de 15 kilometer te komen, maar de hoge temperatuur maakt de wandeling al zwaar genoeg. We besluiten om ons aan de uitgepijlde route te houden en buigen af richting Ede. In de Doesburgerbuurt komen we een wandelaar tegen die de andere kant op loopt. We herkennen elkaar aan onze wandeloutfit en met een korte groet passeren we elkaar.

Even verderop slaan we linksaf en lopen we het spoor over. Direct na het spoor lopen we samen met de scholen. We zoeken de school van mijn zoon op, waar hij profiteert van de koek en zopie die hier door de school is klaargezet. Formeel mag hij er geen gebruik van maken omdat hij niet met school meeloopt, maar niemand die daar een punt van maakt. Ik doe geen enkele moeite om zelf iets te nuttigen als begeleidende ouder, want ik heb zelf voldoende bij me. Ik klets wat met een paar docenten en ouders die bij de rustpost staan over hoe wij deze week hebben ingepland en hoe het met mijn zoon gaat en even later lopen we verder richting de finish.

We doen ons water al een beetje op rantsoen, want door de warmte hebben we best veel gedronken. Ik maan mijn zoon tot het drinken van kleine slokjes zodat het water langer meegaat en ook omdat dit verstandiger is dan om een halve bidon in een keer weg te tikken. We hebben twee bidons van 0,6 liter bij ons en hebben de bidons bij de rustpost nog laten bijvullen, anders hadden we het qua water niet gehaald.

18:55 Voor het eerst met mijn GKD-patch

We moeten door het beruchte tunneltje onder de N224 door om in het centrum van Ede te geraken en nu we samen lopen met de scholen, lopen we met de vingers in onze oren door de tunnel. De echo van de schreeuwende kinderen kan serieus tot gehoorbeschadiging leiden. Na het tunneltje gaan we direct via de trap naar boven, zodat we zo snel mogelijk los zijn van de scholen die het hele fietspad bezet houden.

We laveren een beetje om de scholen heen en waar de scholen zich aan allerlei regeltjes moeten houden om het veilig te houden, zijn wij een stuk wendbaarder en steken we sneller de weg over dan dat de verkeersregelaars het voor de scholen toestaan. Ze laten ons het rustig zelf doen omdat er geen scholen in de buurt zijn als wij de Molenstraat oversteken. Het is de laatste oversteek, waarna we nog een paar honderd meter uitlopen naar het gemeentehuis, waar we afmelden en mijn zoon zijn loopkaartje krijgt voor dag 2.

Dag 1

Statistieken

Afstand: 14,1 km
Gemiddelde: 5,2 km/h
Bewogen gemiddelde: 5,5 km/h
Totaalteller: 10.668,1 km

De voortgang na 1 dag

Hoogteprofiel en tempo

Dag 2 (16km) ▶

zaterdag 2 mei 2026

GR5A, Nieuwpoort ▸ Pollinkhove (49km)

7:57 Parkeren nabij de tramhalte Nieuwpoort Stad

Nadat het wekenlang niet heeft geregend zijn er afgelopen week zelfs meerdere natuurbranden ontstaan in Nederland en omringende landen. Maar daags voordat ik deze wandeling ga lopen, blijkt dat er aan de droogte een einde lijkt te komen: er wordt regen verwacht in de nacht voorafgaand aan de wandeling en zware regen met onweer in de avond. Mijn oorspronkelijke plan was om de auto op het eindpunt in Nieuwpoort te parkeren en met het OV naar Pollinkhove te reizen om vervolgens terug te wandelen naar de auto. Dan zou ik rond zeven uur bij de auto aankomen, maar dat komt gevaarlijk dicht bij de verwachte tijd waarop het onweer de Vlaamse kust bereikt. Vanuit mijn bed besluit ik dan maar om morgen de route andersom te wandelen; als het onweer dan op de verwachte tijd komt, zit ik tenminste veilig in een bus.

8:03 De haven van Nieuwpoort

En zo gezegd, zo gedaan. Ik vertrek tegen half vijf in de ochtend van huis. Het is nog donker als ik vertrek en ik plan mijn eerste laadstop deze keer niet bij Fastned, maar bij Electra in Lokeren. Dat is wat verder rijden, maar ik heb dit vorige week ook gedaan bij een autorit naar Parijs en doordat er nog een (gratis) maandabonnement bij Electra loopt, laad ik hier vandaag voor slechts 39 ct/kWh. Omgerekend naar benzine is dat €0,975/l (uitgaand van 6km/kWh en 15km/liter). Voor benzine zijn dat prijzen uit 1999, maar als je elektrisch rijdt, ben je dus een stuk goedkoper uit. Zo ben ik ook nog eens vriendelijk voor de baas, die uiteindelijk de rekening betaalt.

8:04 Speurtocht voor kinderen

Terwijl ik sta te laden, merk ik dat ik dringend naar het toilet moet en ik loop naar de nabijgelegen McDonald's. Het is half zeven en de McDonald's is nog gesloten. Dan maar de Delhaize die hier ook ligt en die voor de laadpalen van Electra heeft gezorgd, maar die gaat pas om zeven uur open. Ik besluit de laadsessie te beëindigen en rij door naar de Fastned bij Gentbrugge. Daar laat ik de auto verder laden terwijl ik naar het toilet ga.

Nadat zowel de auto als ikzelf weer verder kunnen, rij ik verder richting Nieuwpoort. Voor het eerst rij ik niet de E17 uit naar Kortrijk, maar ga ik bij Gent al westwaarts richting de kust. Het kenmerkt de voortgang over de GR5A. Vandaag passeer ik De Panne, waarna de route niet meer langs de Franse grens, maar langs de kustlijn zal lopen. Voor mij is dit vandaag precies andersom: ik start langs de kust en eindig langs de Franse grens. Ik vind het wel een beetje gek, maar het is niet anders. Ik ben allang blij dat ik het eventuele onweer zo eenvoudig heb kunnen vermijden.

In Nieuwpoort parkeer ik de auto bij een laadpaal waar ik gratis de hele dag mag staan. Er is precies 1 plekje vrij naast een andere auto die volgeladen de paal bezet houdt. Dat is waarschijnlijk een auto die afgelopen nacht heeft geladen. De laadsessie start niet direct, maar in tweede instantie gelukkig wel, waarop ik mijn rugzak uit de auto haal en met de wandeling van start ga.

8:07 De poolreiziger

Ik loop door de straten van Nieuwpoort langs de haven en het is een feest van herkenning, want een jaar geleden heb ik hier met mijn gezin nog een week verbleven. Ik loop langs herkenbare punten, zoals het plein met de vlaggen en het monument van de poolreiziger. Even verderop zie ik zelfs nog het appartement waar we die week hebben overnacht. Daarna loop ik het onbekende in richting Nieuwpoort-Bad, waar ik niet veel later oog in oog sta met de Noordzee.

8:12 Langs het Prins Mauritspark

Over de Zeedijk loop ik langs de kust tot aan het dorpje Groenendijk. Vanaf hier ga ik het strand op om na een halve kilometer het duingebied in te lopen. Het strand loopt erg zwaar en ik verkies het zand dat bij vloed onder water staat zodat ik minder ver wegzak in het zand. Gelukkig is het eb. Als ik via de Zeebermduinen bij de N34 aankom, steek ik deze weg over en trek ik de nodige kleding uit om in t-shirt en korte broek verder te wandelen. Het is nu iets na negen uur en ik heb een dikke zes kilometer gewandeld.

8:18

De duinpaden zijn erg zwaar doordat ze gevuld zijn met hetzelfde mulle zand als op het strand zelf. Gelukkig mag ik even verderop door het Hannecartbos wandelen, waar de ondergrond beter begaanbaar is. Even later komt het mulle zand echter weer terug en ik besluit dat ik dit geen 20 kilometer ga volhouden zonder enorm uit mijn tijdschema te lopen. Ik ga steeds meer over geasfalteerde paden lopen en passeer zo de kustplaats Koksijde. Als ik vervolgens weer een stukje bos ben doorgelopen, zie ik ineens een auto staan van de plaatselijke gemeente met daarop de naam "De Panne". Ben ik nu al in De Panne dan? Ja dus, want even verderop passeer ik een bordje "einde bebouwde kom" van deze plaats.

Ik loop door de Oosthoekduinen en op een afstand hoor ik het geluid van spelende kinderen. Ik vermoed dat dit geluid van Plopsaland komt, dat hier vlakbij is gelegen. Nadat ik ben afgeslagen naar het Calmeynbos is het geluid van de kinderen alweer verdwenen.

In de laatste kilometers voor de Franse grens wil ik wel het officiële parcours van de GR5A aanhouden, zodat ik het grenspunt op het strand zeker niet mis. Het is zowel het meest westelijke punt van België als het meest noordelijke punt van Frankrijk en in die laatste hoedanigheid ligt hier een geocache verstopt. Onderweg naar dit punt kan ik op het strand nog een virtuele geocache loggen waardoor ik binnen een half uur zowel de meest westelijke geocache van België als de meest noordelijke geocache van Frankrijk heb gelogd.

8:27 In Nieuwpoort-Bad

Als het schermpje op mijn GPS-apparaat het niet zou aangeven, zou ik zo ongemerkt Frankrijk binnenwandelen. Het doet me afvragen of er hier op het strand vroeger douane zou hebben gestaan. Nu is het zoeken, maar dan zie ik aan de duinrand een grenspaal staan met aan de ene kant een F van Frankrijk en aan de anderekant een N van Nederland. Huh? O ja, er staat ook een jaartal op de paal en daaruit - en uit begeleidende uitleg op een informatiebord - blijkt dat de N staat voor de Nederlanden, waar België in die tijd nog deel van uitmaakte. Hier vind ik ook de meest noordelijke geocache van Frankrijk, waarna ik door het mulle zand het strand weer verlaat.

8:50 Het Noordzeestrand bij Nieuwpoort

Het terrein blijft zwaar en ik zoek stukken waar het helmgras meer door het zand heengroeit. Daar is de ondergrond wat harder door de wortelgroei en zakken mijn voeten minder ver weg. Uiteindelijk kom ik aan bij een weg, de D60/N386 waar ik links België in kan en rechts Frankrijk. Rechtdoor loopt een onverhard pad en dat is waar ik heen moet. Bij het Kanaal Passendale-Duinkerke kom ik aan bij de D601/N39. Dit is een grotere weg en hier zie ik alle versierselen die België aan wegen bij de landsgrenzen heeft geplaatst: In deze volgorde:

Een sterrenbord met de landsnaam
Een bord dat de maximumsnelheden aangeeft voor Vlaanderen
Een bord "Vlaanderen"
Een bord "De provincie West-Vlaanderen heet u welkom"
Een gemeentebord "Adinkerke"

8:57 Het duingebied bij Groenendijk

Ik loop ook hier rechtdoor en blijf zo langs de landsgrens lopen. Dat duurt niet lang meer, want even verderop loop ik België in voor een lusje door de Cabourduinen. Hier stop ik even om mezelf in te spuiten met deet, want de insecten die hier leven, zien in mij een heerlijk tussendoortje. Via de Cabourweg loop ik wee richting de Franse grens en via de Rue de la Frontière loop in door Frankrijk om een kleine camping heen terug naar België. Opnieuw blijf ik nog vier kilometer langs de landsgrens lopen voordat ik definitief het Vlaamse binnenland betreed. Ondertussen zie ik dat ik nog exact 4 uur heb totdat mijn geplande bus vanaf de bushalte Gapaard bij Pollinkhove vertrekt. Tijd zat dus, maar de bus van een uur eerder komt te vroeg, die kan ik alleen halen als ik vanaf nu 8 km/h ga lopen.

9:14 Zwaar terrein

Onderweg naar het dorpje Houtem gaat de route een pad met hoog gras in. Dat zie ik niet zo zitten met mijn blote benen en ik besluit om over de asfaltwegen te blijven lopen. Zo blijk ik ook nog eens een dikke 2 kilometer af te snijden, maar dat zie ik later pas. Het wordt nu wel interessant om de bus van een uur eerder te halen en ik maak een snelle berekening om te zien of dat haalbaar is.

9:32

Doordat ik de route andersom loop, heb ik niets aan de vooraf aangemaakte waypoints met uiterste doorkomsttijden. Ik weet dat de bus op 21 minuten na het hele uur vertrekt vanaf de bushalte Gapaard bij Pollinkhove, mijn geplande eindpunt. En zo controleer ik op :21 en steeds in een interval van 12 minuten (voor 5 km/h) of ik het nog kan halen om op tijd bij de bushalte te arriveren. Het ziet er goed uit, want ik bereken een benodigd totaalgemiddelde van 4,6 km/h en zonder pauzes loop ik een kleine zes kilometer per uur. Ik geef mezelf steeds 12 minuten om bij het volgende vlaggetje te komen dat aangeeft hoeveel kilometer ik nog moet wandelen. Bij elk volgend vlaggetje heb ik steeds meer minuten over en het geeft me de ruimte om even te gaan zitten voor een korte rust. Met nog vijf kilometer te gaan is mijn drinkzak van 3 liter leeg. Het geeft aan dat ik met een drinkzak significant meer drink dan vroeger met bidons. Destijds nam ik 2 bidons van 0,6 liter mee en op hete zomerdagen een derde bidon in de rugzak en heel soms moest ik dan nog onderweg bijvullen. Gelukkig had ik naast de drinkzak ook nog een gevulde bidon bij me en ook al is het water in deze bidon opgewarmd, het is toch beter dan helemaal geen water en ik gooi de bidon leeg in de waterzak.

11:00 En zo is het!

Bij Weegschede ontmoet ik het deel van de GR5A dat ik de vorige keer heb gelopen en vanaf hier loop ik dezelfde twee kilometers naar de bushalte. Hier kom ik aan met nog zo'n tien minuten speling totdat de bus komt. Ik probeer hier nog een geocache te vinden, maar dit wil niet zo makkelijke lukken en ik geef het al snel op. Ik ga op het asfalt zitten - van bankjes bij bushaltes hebben ze hier kennelijk nog niet gehoord - en wacht mijn tijd af. Maar dan zie ik ineens een bordje hangen dat met tie-wraps is vastgemaakt. Ik sta op en loop naar het bord om te lezen wat erop staat. "Deze halte wordt niet bediend". Ineens sta ik op scherp en ik kijk snel waar ik dan op de bus kan stappen. Er staat een kaartje bij en zodra ik een halte zie waar mijn bus ook stopt, begin in met hoog tempo me naar die halte te begeven. Als ik op zo'n 200 meter afstand van de halte ben, zie ik daar de bus al halteren en ik red het niet om er op tijd te zijn. Ik signaleer de chauffeur, maar deze zwaait vriendelijk terug en rijdt me voorbij. Nijdig omdat dit niet in de app van De Lijn is weergegeven start ik met een uur wachten op de volgende bus. Opnieuw bij een bushalte zonder bankje.

12:12 Bijzonder object aan het strand bij De Panne

Terwijl ik voorbijgereden word door auto's die naar me claxoneren, dood ik de tijd, maar heel fijn zit het niet zo op een zitmatje op het asfalt. Mijn benen worden stijf en mijn lichaam koelt af. Aan dat laatste kan ik wat doen en ik trek mijn broekspijpen en twee dunne jasjes weer aan. Als de bus van een uur later eindelijk arriveert, lukt het me niet om snel op te staan, maar gelukkig wacht de chauffeur totdat ik ben ingestapt. Ik zeg nog en even dat ik een beetje boos ben door wat er is gebeurt, maar de chauffeur zegt niets terug. De bus rijdt verder, maar slaat dan ineens rechtsaf langs de halte waar ik een uur eerder nog had zitten wachten! Wat? Dan ineens besef ik dat er op het informatiebord bij de halte ook datums stonden, maar doordat ik ineens in de stress schoot, heb ik niet goed naar die datums gekeken. Het mag wel duidelijk zijn dat deze afsluiting vandaag nog niet geldt en ik had dus gewoon bij die halte moeten blijven zitten. Ik bied bij de chauffeur nog even mijn excuses aan en zeg dat het mijn eigen fout is, maar ook nu krijg ik geen reactie. Even denk ik dat de chauffeur stom of doofstom is.

Op de grens met Frankrijk
GR120 is het Franse Kustpad
GR5A is mijn wandelpad

De bus nadert de stad Veurne en in de app van De Lijn zie ik dat ik hier moet overstappen op een bus naar Nieuwpoort. Dat is gek, want het eerdere reisadvies zette me in Koksijde nog op de kusttram naar Nieuwpoort. In een split second stap ik bij de eerst halte in Veurne uit de bus, die hier alleen stopt omdat hier ook iemand moet instappen. Nu spreekt de chauffer me wel aan om te vragen om de volgende keer op het knopje te drukken als ik de bus wil verlaten. Dat beloof ik en ik stap uit de bus, om daarna te ontdekken dat ik in het nieuwe reisadvies niet naar het Kaaiplein heb gepland, maar naar de Parklaan. De kusttram was dus wel degelijk een betere keuze geweest. Nou ja, dan wacht ik maar op die bus. Voordeel is wel dat ik nu voor de hele reis slechts €1,70 betaal omdat ik al mijn inchecks binnen een uur doe. De kusttram zou exact 1 uur na mijn eerste inchecktijd vertrekken en ik weet zo even niet of ik op het perron of in de tram moet inchecken. In dat laatste geval zou die reis €3,40 hebben gekost. Dat is dan weer een voordeel waar ik het maar mee moet doen.

De bussen in België hebben geen informatieborden en ook tussenhaltes worden nergens aangegeven. Ik moet dus zelf maar uitzoeken dat ik op tijd uit de bus stap en ik open Google Maps om me te helpen. Ik tap op de laatste halte vóór de Parklaan en Maps toont de route die mijn bus rijdt met de positie van de bus in beeld. Ik zie ook mijn eigen positie, waardoor ik kan zien dat de locatie van de bus met wat vertraging meeloopt, maar het belangrijkste is wel dat ik nu precies kan zien wanneer de bus de voorlaatste halte van mijn rit passeert. Ik druk op de knop en de halte later stopt de bus om mij te laten uitstappen. Via de Parklaan loop ik richting de Kaai, waar mijn auto geparkeerd staat. In het Leopold II Park doe ik nog een snel plasje omdat mijn blaas onder druk staat en als ik de Kaai nader, zie ik de kusttram arriveren. Die rijdt elk kwartier, maar ik denk wel dat dit de tram is waar ik zelf ook had ingezeten als ik die route had gekozen.

12:48 Grenspaal aan het strand

De auto is helemaal volgeladen - dat was ie al toen ik mijn eerste bus miste - dus ik heb voldoende bereik om een eerste ruk te maken. Maps geeft aan dat er gedoe is op de weg tussen Antwerpen en Breda en ook al is het zes minuten langzamer, kies ik er toch voor om via Eindhoven naar huis te rijden. Op de ring van Antwerpen breekt het noodweer los en de harde regen en het onweer zorgt ervoor dat veel andere auto's een stuk langzamer gaan rijden, terwijl mijn auto prima met de geldende maximumsnelheid kan doorrijden dankzij de radar van de adaptieve cruise control. Terwijl de cruise control me door de ring leidt, heb ik op mijn telefoon de finale van Wie is de Mol aanstaan. Heel soms kijk ik even naar het beeld, maar de meeste tijd moet ik op het verkeer letten en luister ik naar wat er langskomt.

Mijn enige laadstop op de terugweg is Fastned Postel Zuid, vlak voor de Nederlandse grens. Hier heb ik niet zoveel te doen en ik bekijk de laadsnelheid van de auto. En zowaar, voor het eerst sinds afgelopen zomer augustus (!!) haalt de auto maar liefst 60kW! Niet heel lang, hij zakt al snel terug naar 53kW, maar voor deze auto is dit zeker niet slecht. Het is waarschijnlijk de allerlaatste keer dat ik met deze auto bij een snellader sta en dan is dit toch een mooie afsluiter. Terwijl ik sta te laden, zoek ik een McDonald's langs de route en ik stel dit in als bestemming. Hier bestel ik 5 hamburgers, zodat ik ze al rijdend makkelijk kan eten, maar dit is zo'n afwijkende bestelling, dat ik even in de wacht word gezet omdat ze het niet direct kunnen leveren. Maakt mij niet uit, het kost me 4 minuten wachten voor versgemaakte hamburgerbroodjes en ik eet er vier op onderweg naar huis, waar ik even na half twaalf arriveer.

13:18 Frankrijk

Ik stel de auto in zodat deze vannacht 2 uur mag laden - de rest komt dan morgenmiddag wel, dan zijn de stroomprijzen lager en is er dus kennelijk meer groene stroom voorhanden. Thuis ga ik snel douchen en daarna direct naar bed, Ik val bijna om van moeheid en het kost me dan ook geen enkele moeite om in slaap te vallen. Dat geldt niet voor het wakker worden de ochtend erna, maar dat is op zich niet zo erg.