Leonard's wandelblog: 2026

zaterdag 3 oktober 2026

GR5A, Nieuwpoort ▸ Wenduine (40km)

9:10 Het Koning Albert I-monument bij Nieuwpoort

Het is alweer zes weken sinds mijn laatste wandeldag en zelfs vijf maanden geleden dat ik over de GR5A liep. Vandaag pak ik de draad weer op en start ik op dezelfde plek als waar ik de vorige keer startte toen ik voor het laatst over de GR5A liep: Nieuwpoort. In mei liep ik de route andersom vanwege verwacht noodweer, maar vandaag volg ik weer de richting die ik verder de hele GR5A al heb aangehouden. Vandaag loopt de route volledig langs de Vlaamse kustlijn tot net voorbij het punt waar de GR5A deze kustlijn verlaat. Dat lijkt een oersaai parcours te zijn, maar gelukkig loop ik niet veertig kilometer over het strand.

9:13 Wandelboom

Omdat ik halverwege de route een veerdienst tegenkom in Oostende en de veerdienst tijdens de lunch een half uur uit de vaart is, heb ik mijn starttijd aangepast, zodat ik niet precies rond die lunchtijd bij het pontje aankom. Zo staat mijn wekker op 6 uur en met korte plaspauzes (en dus laadstops) bij Hazeldonk en Aalster kom ik rond 9 uur aan in Nieuwpoort. Ik parkeer de auto niet aan de laadpaal, zodat ik me geen zorgen hoef te maken over laadpaalkleven. De accu van de auto is nog voor 48% gevuld en het laden gaat toch supersnel. Ik vind een vrij plekje, laat de auto achter en ga op pad.

In de eerste kilometer loop ik langs de Ganzepoot, de plek waar vijf waterstromen samenkomen om bij Nieuwpoort uit te monden in de Noordzee. Ik maak een draai en loop in noordelijke richting langs het monument van koning Albert I. Hier ben ik een paar jaar geleden nog geweest toen we als gezin een weekje in deze omgeving verbleven. Vandaag ga ik lopend het traject afleggen dat we in die week met de kusttram hebben gedaan en ik weet nu al dat ik lopend de omgeving veel intenser in me ga opnemen. Ik verruil Nieuwpoort voor Lombardsijde en loop langs een militair oefenterrein waar geen foto's mogen worden gemaakt.

9:20 De jachthaven van Nieuwpoort

Ik kom op een boulevard te lopen waar het superrustig is. Het is nu begin oktober en het seizoen is kennelijk wel voorbij, ook al wordt er voor vandaag nog prima weer verwacht. Misschien komt dat nog wel later op de dag. Ik geniet in de tussentijd van de ruimte op de brede verharde boulevard.

In Middelkerke loopt de GR5A door een stukje dat lijkt op duingebied, maar tussen dit gebied en de zee staat de hele kustlijn volgebouwd met flatgebouwen van ruim 10 etages hoog. Ik had al gehoord over hoe België haar kustlijn zo lelijk had gemaakt, maar nu zie ik het zelf. Dit is het lelijkste deel van de hele Noordzeegrens, heb ik me laten vertellen.

10:16 Lombardsijde

Ondertussen loopt het pad veel over zandpaden door de duinen. Relatief mul zand met veel hoogteverschillen, wat het tempo eruit haalt en ik besluit al snel om op dit soort stukken gewoon over de zeedijk te lopen. Dat maakt de route wel wat saaier, maar daar heb ik als 4daagsewandellaar geen moeite mee: dan loop je gerust 5 kilometer achter elkaar over een dijk of een recht stuk weg. Al wandelend loop ik de gemeente Oostende binnen en rechts van mij zie ik een stukje Atlantikwall waar in en rond de bunkers tanks op zee gericht staan. Het blijkt een soort museum te zijn en dat kan ook niet anders, want voor zover ik weet heeft België geen gewapend conflict met Engeland.

10:17 Lekker rustig op de boulevard

Ik merk dat ik best regelmatig een korte pauze nodig heb. Het is mijn eerste lange wandeling sinds de 4daagse in juli. Tussendoor heb ik nog wel in Frankrijk gewandeld, maar dat was nog geen 28 kilometer. Gelukkig heb ik vandaag genoeg tijd, doordat de Kusttram de hele dag om het kwartier langskomt en mij bij de auto kan terugbrengen.

In Oostende reken ik een euro af om gebruik te maken van een pop-up-toilet. Een smerige toiletpot zonder bril en ik ben blij dat mijn vochtige toiletdoekjes nog vochtig zijn, zodat ik de pot goed kan schoonmaken voordat ik ga zitten. Als ik klaar ben, houd ik de deur open voor de persoon die na mij komt, zodat hij een euro kan uitsparen en de uitbaters niet teveel geld verdienen voor zo'n matig toilet.

10:47 De lelijkste kustlijn van de Noordzee

Ik loop door de straten van Oostende. Het pad gaat hier een stukje landinwaarts, want Oostende heeft een zeehaven die ik moet oversteken. Het pad maakt gebruik van een gratis veerdienst, maar als ik daar aankom, is het superdruk met wandelaars en fietsers die naar de overkant willen. Vlak voor me wordt de toegang geblokkeerd omdat de pont vol is, maar een kleine twintig minuten later mogen we dan toch mee naar de overkant. Bij het verlaten van de pont vergeet ik mijn wandelpetje, maar de vrouw die naast me zat is zo vriendelijk om me hiervan te verwittigen.

11:21 Deelnemers van Klopjacht (De Vlaamse
variant van Hunted) moeten hier niet komen

Aan de overkant is het een stuk rustiger en dankzij de lange wachtpauze zit het tempo er weer goed in. Bij Bredene loop ik richting zee omdat het pad vanaf hier weer langs de zee verdergaat, maar eenmaal ter plaatse zie ik dat ik hier door het mulle strandzand moet lopen. Dat weiger ik en ik loop weer terug naar het pad door de duinen, wat hier wel netjes verhard is. Zo loop ik langzaam maar zeker richting De Haan, een van de middelgrote badplaatsen langs de Vlaamse kust. Het is hier druk op het wandelpad en ik moet zowaar 4daagsecapriolen uithalen om groepen wandelaars in te halen die over de volle breedte van het pad lopen. Bij een rustpauze laat ik mijn gps-apparaat liggen, maar voordat ik het zelf doorheb, heeft een andere wandelaar me al geroepen, zodat ik het apparaat kan ophalen.

Tussen De Haan en Wenduine loop ik zowaar door een stukje bos en in dit bos kom ik voor de derde keer vandaag een markering tegen die het pad afkruist. Waar dit de eerste twee keren nog een gewijzigde route bleek te zijn, is het hier een bewuste keuze, omdat ik het pad verlaat en op weg ga naar mijn eindbestemming in Wenduine, een kleine twee kilometer verder.

In Wenduine heb ik mijn eindpunt bepaald bij tramhalte Centrum, maar om er te komen passeer ik een andere halte van dezelfde Kusttram. Ik vraag me af waarom ik dan hier niet stop, maar dit heb ik in het verleden zo gepland. Het zal wel, ik hoop maar dat ik onderweg naar de eindhalte niet een tram tegenkom die me op de volgende laat wachten, maar dat blijkt gelukkig niet zo te zijn.

12:02 Openluchtmuseum Atlantikwall in Oostende

Ik heb niet voldoende tijd om uit te zoeken wanneer de kusttram bij mijn halte vertrekt, want voordat ik het heb kunnen vinden, komt de tram al aangereden. Ik probeer in te checken met mijn lijnkaart, maar de apparaten in de kusttram accepteren de kaart niet, terwijl er nog 4 of 5 geldige ritten op staan. Ik besluit dan maar om te gaan zitten en als bij een volgende halte een vrouw instapt, zie ik bij haar exact hetzelfde probleem als ze een lijnkaart wil gebruiken. Ook zij besluit het erbij te laten.

In Oostende moeten we overstappen op de tram die voor ons staat, want onze tram is defect, zo wordt ons verteld door de trambestuurder (of door wie dan ook). Mogelijk doordat de apparatuur voor betalen niet werkt; wie zal het zeggen? Ik stap in de nieuwe tram en die brengt me bij Nieuwpoort Stad. Onderweg rijden we pal langs de kust en het valt me op dat het nu vloed is, waar het overdag nog eb was. Het getijdeverschil is hier behoorlijk groot. Eenmaal in Nieuwpoort leg ik mijn wandeltas in de auto en loop ik naar de andere kant van de straat, waar ik een shoarmazaak binnenstap om daar een lahmacun te eten.

12:59 De Koninklijke Gaanderijen in Oostende

Zo zit de wandeldag er weer op en start ik de reis naar huis. Ik heb tijd zat en maak me nergens zorgen om. Ik laat de auto mijn laadstops uitrekenen en heb ingesteld dat hij zoveel mogelijk bij Fastned gaat laden, maar hij had verwacht dat ik wat zuiniger zou rijden en vlak voor Antwerpen moet ik ineens de weg af voor een korte laadpauze bij Circle K in Kruibeke. Ik start de laadsessie, doe een plasje en stop de laadsessie. De auto heeft er weer 4 kWh bij en dat is genoeg om Fastned Brecht te halen. Daar laat ik de auto een poosje laden totdat ik in de shop wat eten en drinken heb gehaald voor onderweg. Daarna rij ik verder. Ik zie wel of ik nog moet bijladen later op de route. Dat blijkt zo te zijn en bij Kalix Berna laad ik het laatste beetje stroom waarmee ik thuis kan komen.

Dag 12 op de GR5A

Statistieken

Afstand: 39,7 km
Gemiddelde: 4,7 km/h
Bewogen gemiddelde: 5,7 km/h
Totaalteller: 11106,3 km

De voortgang na 12 dagen

Hoogteprofiel en tempo

13:00 Beeld van koning Leopold II

13:16 Ingestorte brug, dat wordt omlopen

13:35 Prima nazomerweer in oktober

13:46 Drukte bij het veer naar de overkant van de haven

14:22 De havenmond van Oostende

14:37

15:59 En ineens is er bos

16:55 Tja...

17:36 In Wenduine

◀ Nieuwpoort ▸ Pollinkhove (49km)

zaterdag 22 augustus 2026

GR5, Onville ▸ Pont-à-Mousson (28km)

Mijn nieuwe auto kan veel sneller snelladen
(Afbeelding opgepoetst met AI)

Sinds kort heb ik eindelijk mijn leaseauto mogen omwisselen voor een gloednieuwe Hyundai IONIQ5. Hierdoor is mijn actieradius ruim verdubbeld en de gemiddelde snellaadsnelheid gemiddeld 5x zo snel als de vorige auto. Dus niet meer "kamperen" bij de snelladers in de Benelux. Dat biedt mogelijkheden om weer wat etappes over de GR5 te gaan lopen. De volgende beperking zit hem in het openbaar vervoer in Frankrijk, maar tot aan Nancy kan ik sowieso nog door. Dat is in de tussentijd een etappeplaats van de GR5 geworden, wat de logistiek voor mij wat makkelijker heeft gemaakt.

9:12 Start in Onville

Ik vertrek 's nachts, iets na 3:00 uur van huis. Het is morgen exact een jaar geleden dat ik mijn vorige wandeling liep over de GR5 en ik zie ernaar uit om weer een stukje verder te komen op dit pad. Waar ik voorheen met de eco-stand reed, langzaam optrok en een boek meenam voor tijdens de laadstops die noodzakelijk waren in Zuid Limburg, bij Vielsalm en in Luxemburg, stop ik bij de laatste verzorgingsplaats voor de Belgische grens puur om even de benen te strekken. Ondertussen heeft de auto er alweer een kleine 100 kilometer bijgeladen, waardoor de noodzakelijke laadstop pas bij Léglise (nabij Neufchâteau) hoeft plaats te vinden. Buiten is het zo'n 15°C en ongeveer een kwartier voordat ik bij de laadstop aankom, begint de auto automatisch met het voorverwarmen van de accu, zodat de auto straks sneller kan laden. Dit proces stopt ook weer terwijl ik nog niet bij de laadstop ben, maar de auto zal het zelf wel beter weten, ga ik van uit. Om 6:00 uur rij ik op het knooppunt dat de E25 met de E411 verbindt, vlak voor de laadstop. Met de vorige auto stond ik nu nog bij de snellader in Zuid-Limburg.

9:21 Eindelijk weer op de GR5

Bij de laadstop in Léglise staat een huisje van Fastned met een toilet en een kleine zelfbedieningsshop. Terwijl ik naar het toilet ga, laadt de auto met gemiddeld 200kW in dik tien minuten van 15% naar boven de 70%. De reis gaat zo voorspoedig, dat ik bij Pont-à-Mousson, wat mijn bestemming is, nog een uur speling heb. Die tijd kan ik nuttiger besteden en ik besluit bij de laatste Fastned voor Pont-à-Mousson (in Augny) de accu zo vol mogelijk te laden voordat ik de laatste stint van de reis afleg. Dan hoef ik na de wandeling niet gelijk naar een lader. Als de accu voor 92% gevuld is, geloof ik het wel en reis ik door naar het station van Pont-à-Mousson.

9:46

De extra laadsessie heeft niet heel veel tijd gekost, want om half negen kom ik aan bij het station terwijl mijn trein pas om 8:59 vertrekt. Tijdens het laden in Augny heb ik vast een treinkaartje gekocht in de app van de Franse spoorwegen. Nu is het nog uitzoeken op welk spoor mijn trein vertrekt. Dit staat in de apps van Fluo Grand Est en van de SNCF niet aangegeven, maar gelukkig heeft dit station wel informatieborden aan het spoor waar alle tussenstations worden weergegeven.

Ik loop het station in en kom uit op het spoor waar de treinen vertreken richting Nancy (in zuidelijke richting). Ik moet noordwaarts, dus begeef ik me naar het andere spoor via een loopbrug, waarna ik op een bankje ga zitten wachten. Nog 20 minuten. Naast me zit een oudere vrouw die in het Frans een gesprekje probeert aan te knopen en dat lukt redelijk, maar ik moet me toch al snel verontschuldigen met Je suis hollandais, een uitspraak die ik vandaag nog vaker zal hanteren.

10:08 De hoogte valt net voorbij de top nog best mee

Ongeveer vijf minuten voordat mijn trein verwacht wordt, vertrekt de trein naar Metz vanaf hetzelfde spoor. Iets ten noorden van Pont-à-Mousson is een splitsing van de spoorlijn richting het noorden (Metz, Thionville) en het westen (Onville, Longwy). Ik reis naar Onville en moet deze trein laten gaan. Wel check ik voor de zekerheid nog even het informatiebord met de tussenstations, maar daar staat Onville niet bij. Als niet veel later de volgende trein arriveert, lees ik wel Onville als eerste tussenstop en overtuigd stap ik in de trein, die me in vijftien minuten naar Onville brengt.

Ik ben de enige die hier uitstapt en het station is nog net zo begroeid met onkruid als vorig jaar. Ik had mijn gps-apparaat op het station van Pont-à-Mousson al aangezet, waardoor ik er nu niet op hoef te wachten. Ik verlaat het station en loop in westelijke richting waar ik binnen een paar honderd meter de eerste markering van de GR5 zie verschijnen.

10:10 Zicht op Pagny-sur-Moselle

Na Onville gaat het pad direct redelijk steil omhoog. Dit wist ik natuurlijk al wel door de wandelgids, dus heb ik mijn wandelstok vandaag weer meegenomen. Die helpt me zowel met het klimmen als met uitrusten. In dat laatste geval kan ik er immers op leunen als ik tijdens een lange klim even moet bijkomen.

Eenmaal boven loopt het pad nog wat minder steil omhoog, waarna de daling kan worden ingezet. Even nadat ik begonnen ben met dalen zie ik een bankje en als ik omhoog kijk, zie ik een mooi uitzicht op de stad Pagny-sur-Moselle, dat in het dal is gelegen. De GR5 daalt af naar de rand van deze stad, waarna ik al snel rechtsaf sla richting Prény. Ik passeer een bord dat aangeeft dat ik daar 40 minuten over ga doen, en dat Onville 1:15 uur achter me ligt. Dat is iets dat je steeds meer gaat zien nu hoogte een relevant onderdeel is van de route. Ik ga vandaag ontdekken hoe mijn snelheid zich verhoudt tot de tijden die op de bordjes staan en ik vermoed dat het niet heel veel zal schelen, doordat ik het klimmen niet veel sneller doe dan andere wandelaars.

10:14 Vanaf hier is dit het hoogteprofiel voor vandaag

Na 36 minuten passeer ik een bordje dat aangeeft dat ik Prény binnenloop. Hier gaat de route opnieuw de hoogte in naar iets dat wordt aangekondigd als het Château de Prény. Eenmaal boven is er van het kasteel niet veel meer over. Het bankje dat naast de ruïne staat is gelukkig nog wel in goede staat en ik maak er dankbaar gebruik van om even uit te rusten.

Als ik verder ga, kruist de GR5 de spoorlijn van de TGV Parijs-Straatsburg, maar het spoor ligt er verlaten bij. Een half uur geleden hoorde ik wel een trein passeren, maar toen had ik er nog geen zicht op.

10:34 Bordjes met tijd en afstand

Vandaag loop ik slechts 27 kilometer, waardoor ik alle tijd lijk te hebben om wat langzamer te lopen, mocht dat nodig zijn. De geplande aankomsttijd thuis is 21:00, maar een paar dagen geleden is mijn zoon bij zijn grootouders gaan logeren en vanavond haal ik hem daar weer op. Zij wonen meer in het westen van het land en ik heb nu gepland om rond de klok van negen uur bij hen aan te komen. Dat geeft toch een stukje tijdsdruk en op het schermpje van mijn gps-apparaat zie ik tweemaal per kilometer twee tijdstippen waartussen ik wil proberen om terug te zijn bij de auto. Tijdens de recente beklimmingen is mijn doorkomsttijd richting het latere getoonde tijdstip bewogen, maar het afgelopen uur heb ik voornamelijk over relatief vlak terrein gelopen, waardoor mijn doorkomsttijden nu rond het eerste tijdstip liggen. Dat is een goed teken; het profiel voor het verloop van de dag geeft aan dat ik redelijk op schema kan aankomen.

Ik passeer een bordje dat aangeeft dat de GR5 hier een nieuwe route heeft, maar dit bordje zelf blijkt niet zo nieuw meer, want ik heb deze nieuwe route al in mijn GPS staan, terwijl ik die route al een jaar of 2 niet heb bijgewerkt. Wat volgt is een breed bospad richting het dorpje Vilcey-sur-Trey, dat ik na een lichte afdaling rond half twee in de middag kom binnenwandelen.

10:42

Ik ga zitten op een bankje op het plein voor het stadhuis. Elk Frans dorpje, hoe klein ook, lijkt zo'n mairie te hebben. Vilcy-sur-Trey telt zo'n 150 zielen, maar heeft een eigen stadhuis met ernaast een Salle de fêtes, een zaal voor feesten en partijen, zo lijkt het. Ik pak de wandelgids erbij om te kijken wat er nu voor me ligt. Ik doe dit vandaag eigenlijk voor het eerst sinds ik de GR5 wandel, maar het bevalt goed, zo krijg je meer mee van de omgeving waar je loopt. Op het kaartje waar Vilcey-sur-Trey als plaatsje staat aangegeven, zie ik ook het Bois Communal de Pont-à-Mousson; kennelijk kom ik al in de buurt van het einde.

11:10 Prény

Eerst kom ik nog langs het Monument de la Croix des Carmes, een oorlogsmonument van de Eerste Wereldoorlog. Vanaf hier loop ik verder naar Montauville, waar ik de GR5 verlaat en de laatste drie kilometer naar het station van Pont-à-Mousson loop. Het boekje geeft hier twee mogelijke routes voor. Ik had thuis voor de mooiste gekozen, door het bos, maar die blijkt hier ook omhoog te gaan terwijl de doorgaande weg dat niet doet. Ik vind het wel prima zo en besluit toch om via de grote weg richting Pont-à-Mousson te wandelen. In het dorp Madières, dat tussen Montauville en Pont-à-Mousson ligt, staat de uitlooproute naar het station zelfs gemarkeerd en via een smal paadje achter de huizen door loop ik in een rechte lijn naar het station, waar ik rond kwart voor vier arriveer. Dat is zo'n 5 minuten eerder dan de ingeplande tijd. Nooit eerder wist ik mijn wandeling zo nauwkeurig in te plannen qua tijd sinds ik ook hoogtemeters in de planning moet meenemen.

11:25 Château de Prény

Op de parkeerplaats bij het station zijn alle plaatsen die ik zie, bezet. Ik ga in mijn auto zitten en begin met het instellen van de route naar huis. Ik plan een route met drie tussenstops: een McDonald's ergens in Luxemburg, een verzorgingsplaats langs de snelweg in België waar ik een geocache kan loggen zodat ik in alle Belgische provincies minimaal 1 geocache heb gevonden, en het adres waar ik mijn zoon ga ophalen. De auto plant zelf nog een laadstop in. Terwijl ik hiermee bezig ben, vraagt de bestuurder van een busje met gebaren of ik weg ga - mijn auto staat al aan, dus de dagrijverlichting brandt al -, maar ik schud nee omdat ik nog wel even bezig ben met het voorbereiden van de terugreis. Terwijl ik met de voorbereiding bezig ben, mis ik ineens mijn zonnebril. Die was ik vergeten mee te nemen tijdens de wandeling, maar ik zie hem nu in de auto ook niet meer liggen. Na de gebruikelijke plekjes te hebben nagezocht, besluit ik om toch maar met de reis te beginnen.

12:49 Routewijzigingen worden niet snel weggehaald

Ik verlaat het parkeerterrein en zie direct waarom het hier zo druk is. In Pont-à-Mousson vindt dit weekend het Crazy American Weekend plaats, waarvoor de grotere parkeerplaatsen in de stad zijn aangeduid als parkeerruimte voor bezoekers. Gelukkig kon ik er vanmorgen nog gewoon staan en hebben ze de auto niet weggesleept. Ik verlaat de stationszone en via de binnenstad van Pont-à-Mousson rij ik richting de snelweg. Op de kasseien waar ik overheen rij, hoor ik een geluid van losliggende spullen in de auto. Dat is gek, want ik had de auto gisterenavond helemaal leeggehaald. Ik parkeer langs de weg en al snel vind ik mijn zonnebril in het vak in het rechterachterportier. Vreemd, maar ik ben blij dat ik de bril weer heb, want ik zal hem nodig hebben als ik naar het westen rij tijdens zonsondergang.

12:57

Ik draai de snelweg A31 op richting Metz, Thionville en Luxemburg. Om mij heen rijden de auto's sneller dan de aangegeven 110 km/h en om met het verkeer mee te rijden, doe ik met ze mee. Dat is iets dat ik jaren terug al heb geleerd: locals weten als geen ander waar het kan en dat blijkt maar weer, want bij de flitspalen zie ik de remlichten waardoor ik weet dat het oppassen is. Voor een boete, maar ook voor de remmende auto's voor me. Dat laatste lukt niet iedereen, want ter hoogte van een flitspaal bij Thionville staat het verkeer ineens muurvast doordat er een kop-staart-botsing heeft plaatsgevonden. Dat ontdek ik pas nadat ik een klein half uur stapvoets heb gereden, waarbij meerdere voertuigen van hulpdiensten voorbij komen rijden. Gelukkig ben ik er zelf niet direct bij betrokken en als ik de onfortuinlijke automobilisten voorbij ben gereden, gaat de snelheid er weer in en haast ik me naar de Luxemburgse grens.

14:21 La Croix des Carmes

In Luxemburg wil ik eten bij een McDonald's, maar ik had vorig jaar al ontdekt dat het restaurant bij Aire de Berchem een andere uitbater heeft en bezoek een McDonald's in Strassen, een dorpje waar de snelweg doorheen loopt. Terwijl ik vandaag fantastisch wandelweer heb gehad, giet het van de regen als ik hier de auto wil verlaten. Gelukkig klaart het op voordat ik het restaurant verlaat en ik vervolg mijn reis via Namen, Brussel en Antwerpen richting Nederland. De geocache in de provincie Namen is snel gevonden, maar bij Brussel mis ik de afslag naar Antwerpen, waardoor ik over een stuk ringweg moet waar een tijdelijke snelheid geldt van 50 km/h met trajectcontrole. Ik wil bij de eerstvolgende afrit keren, maar dat gaat niet, want de oprit is afgesloten. Uiteindelijk rij ik een stukje verder over de ring en keer ik bij de volgende afrit om opnieuw met 50 km/h over diezelfde brug te rijden. Zo kom ik alsnog op de weg naar Antwerpen terecht. Voorbij Antwerpen gaat het weer mis, want bij Brecht is ook een ongeluk gebeurt. De navigatie van de auto wilde me hier al omheen leiden, maar volgens Google Maps was de filevertraging minder dan de extra reistijd, dus heb ik toch voor de file gekozen.

Uiteindelijk kom ik met een tussenstop om mijn zoon op te halen, tegen half elf weer thuis. Ik haal alle spullen uit de auto, ga douchen en dan snel naar bed. De dag heeft zo we lang genoeg geduurd.

Dag 23 op de GR5

Statistieken

Afstand: 27,8 km
Gemiddelde: 4,3 km/h
Bewogen gemiddelde: 4,3 km/h
Hoogtemeters: 981 m
Totaalteller: 11.066,6 km

De voortgang over de GR5 na 23 dagen

Hoogteprofiel en tempo

14:48

14:57 Monteauville. Hier verlaat ik de GR5

◀ Metz ▸ Onville (34km)

vrijdag 24 juli 2026

4daagse 2026, dag 4, Cuijk (51km)

3:59 Zo ver naar achteren stond ik nooit meer sinds 2009

Om half drie rijden we met fiets en al naar Nijmegen, waar we langs de route aan de Van Peltlaan parkeren. Hier komen we na 3 kilometer wandelen langs, wat wellicht nog handig kan zijn.

Met mijn dochter achterop fiets ik naar de Wedren. Gelukkig is de fiets elektrisch waardoor ik veel wandelaars inhaal die we dus op de Wedren achter ons hebben staan. Rond half vier komen we aan bij de start en we staan een stuk verder naar achteren in de wachtrij. Uiteindelijk worden we om 10 over vier gescand, dus dat valt uiteindelijk nog wel mee.

6:51 Overasselt

We lopen Nijmegen uit naar Overasselt en hier staat een bord dat aangeeft dat het nog maar 8,5 kilometer is. Dat kan best kloppen, maar niet tot aan de finish. Zelfs niet voor de kortste afstand. We lopen samen met de militairen, maar even voor Overasselt zijn die weer van ons gescheiden. Ik leg mijn dochter uit waarom dat is en dat we nog veel meer samenkomsten en scheidingen gaan krijgen vandaag: we moeten de Maas over en alle andere routeringen zijn daar een gevolg van.

Bij Nederasselt pauzeren we weer bij de brug en dit jaar nemen we beide een kom soep. Terwijl we zitten te eten, gooit een militair een energy bar neer namens de Navo (Allied joint force command Brunssum) met de tekst Who said it would be easy? Here is your energy! #wearenato.

6:57 Incorrecte informatie in Overasselt

We lopen de brug over naar Grave, waar mijn dochter in de rij gaat staan voor een sanitaire stop en ik de dijk afren om daar mijn plasje te doen. De rijen bij de toiletten staan op de weg, wat de ruimte voor wandelaars smaller maakt. Gelukkig gaat het net goed en als mijn dochter klaar is, kunnen we weer verder.

De route is dit jaar aangepast en het stuk naar Beers is nieuw zodat de hulpdiensten sneller in de diverse plaatsen kunnen komen. Ik vind het een schitterende route, met aan het eind uitzicht op de plassen waar de 40 altijd al langs loopt. Bij het naderen van Beers zie ik links de 40 en rechts de militairen steeds dichterbij komen en vlak voor Beers komen we weer bij elkaar. Mijn dochter vindt dit stuk overigens heel saai en ze besluit om er zo snel mogelijk doorheen te lopen. Ze versnelt en nu moet ik zelfs mijn best doen om haar bij te houden.

Na Beers komt Vianen en langzaamaan komt het einde dichterbij. In Beers hadden we onze eerste controle van de dag en in Vianen volgt dan alweer de volgende. Het lijkt wel alsof de controleurs van frikandellen houden, want vorig jaar stonden ze hier ook. Na de controle volgt de Via Frikandella en met een snack in onze maag volgt al snel de tunnel naar Cuijk.

7:14

Cuijk voelt vaak al als het begin van het einde en dat is dit jaar niet anders. Na de Pontonbrug lopen we door naar Mook, waar de scouts van de groep van mijn dochter langs de kant staan. Mijn dochter is net van scouting af, maar haar groep heeft deze week het zomerkamp een paar honderd meter van de route en zij staan deze ochtend langs de kant. Ik had stiekem nog contact gehad met de leiding om hen in te lichten over de verwachte passagetijd en het bleek in hun planning te passen. De ontmoeting is van beide kanten superleuk en mijn dochter mengt zich even in de groep scouts en staat zelfs even wandelaars aan te moedigen met handjeklap. Het ziet er grappig uit om een rood polsbandje te zien tussen alle kinderen die er langs de kant van de weg staan.

8:12 Op de brug bij Grave

We nemen afscheid van de scouts en lopen naar Malden. Mijn dochter wil weer naar het toilet en ik reken een euro af terwijl zij in de rij gaat staan. Direct na deze stop klaagt ze over een blaar en we zoeken een plekje op het gras. Dit keer wil ze het zelf doen en ik geef haar de spullen en kijk toe hoe ze als dertienjarige zelfstandig een blaar doorprikt, laat leeglopen en aftapet. Netjes hoor!

We lopen verder naar de rustpost van de Gouden Kruisdragers, vlak voor Nijmegen. Hier eten en drinken we wat en vandaag staat er ook een fooienpot. Ik heb helaas geen kleingeld bij me, maar hier zal ik volgend jaar zeker rekening mee houden.

8:28 Zicht op de brug

De Via Gladiola is druk en we proberen tactisch gaatjes te vinden om mensen te passeren. Mijn dochter geeft aan dat zij mensen makkelijker kan passeren en dat klopt, want zij kan zich smaller maken doordat ze geen heuptasje heeft. Zo maken mensen al wat ruimte en piep ik er ook snel tussendoor. Dat blijft goed werken, maar soms is het ook inzicht en ben ik aan de andere kant van de weg even sneller omdat daar een ruimte ontstaat die mijn dochter nog niet heeft gezien. Het lastigst is nog wel een fanfarekorps dat op een bizar laag tempo over het parcours loopt. Als we daar eenmaal voorbij zijn, gaat het lopen een stuk sneller en we passeren de traditionele markeringen richting de tribunes. Ik laat het thuisfront weten dat we er bijna zijn. We zijn zo laat, dat de intocht op tv al is begonnen en niet veel later krijg ik al een foto gestuurd van mijn nicht die ons heeft gespot. De camera's stonden al op het Keizer Karelplen en ik dacht dat ze een stukje verder pas stonden.

8:41 Grave

Als we op de Wedren aankomen, blijf ik even staan bij de uitreiking van het pinnetje met de 3 aan mijn dochter, voordat ik zelf mijn kruisje voor beloning 11 ga ophalen. Voor alle beloningen vanaf nummer 10 moet je bij het laatste bureau afmelden, waardoor we vandaag niet samen door kunnen worden afgemeld. We lopen naar de fiets en beginnen onze zoektocht naar de juiste route om aan de andere kant van de wandelstoet te komen. Dat is noodzakelijk om de auto te bereiken.

Het Keizer Karelplein is in het geheel niet toegankelijk, dus we moeten door het centrum. Daar ben ik niet zo bekend en met de telefoon in de hand probeer ik het te vinden. Ik fiets een aantal keer mis, maar uiteindelijk komen we op een weg die parallel loopt aan de Sint Annastraat zodat we toch richting het zuiden van de stad kunnen fietsen. Als we bij de auto aankomen, fietsen we al langs auto's die de straten vullen. Het verkeer staat hier helemaal vast. Hier parkeren bleek dus ook geen goed idee, volgende keer maar echt aan de rand van de stad parkeren, dan ben je de stad maar vast uit.

9:02 Bij elke rotonde rent de vlaggendrager een extra rondje

Ik sta andersom geparkeerd, dus het eerste stukje rij ik achteruit de straat uit. Daarbij raak ik met mijn fietsendrager nog de trekhaak van een andere auto, maar bij inspectie door de bestuurder van die auto blijkt dat er van schade gelukkig geen sprake is. Bij het eerste kruispunt draai ik de auto en komen we langzaam bij de rand van de stad, waarna we steeds meer ruimte krijgen om op snelheid te komen. Uiteindelijk hebben we vanaf de finish ongeveer een dik uur nodig gehad om de stad uit te rijden. Dat is toch al winst ten opzichte van vorig jaar.