Leonard's wandelblog: april 2026

zondag 26 april 2026

LAW16 Romeinse Limespad, Bunnik ▸ Kesteren (46km)

8:21 Lands de Kromme Rijn

Vandaag loopt mijn dochter voor het eerst een afstand die significant langer is dan haar huidige record. Maar dat moet ook, want over minder dan drie maanden moet ze voorbereid zijn op 4x50km in Nijmegen. Vandaag vervolgen we het Romeinse Limespad van Bunnik naar Kesteren.

In de vroege ochtend parkeren we de auto bij het station van Bunnik, waarop we met de wandeling starten. We volgen het Kromme Rijnpad, dat tot aan Wijk bij Duurstede gelijk opgaat met het Romeinse Limespad. Dit deel liep ik al eerder, toen ik op een koninginnedag vanaf Utrecht dit pad afliep voor een serie geocaches.

11:13 Wijk bij Duurstede

Het is prima wandelweer en voor het eerst dit jaar heb ik geen hemd onder mijn t-shirt aangetrokken, waardoor ik ook makkelijk mijn kleding kan aanpassen naar alleen mijn wandelshirt en korte broek als het later op de dag wat warmer wordt. Het is iets boven de 3°C bij de start, maar de verwachting is dat het vandaag een stuk warmer zal worden.

Het pad langs de Kromme Rijn is een mooie wandelroute, al is deze soms ook wel wat uitdagend. Soms moeten we onder een brug doorlopen waarbij de wandelhoogte vrij laag is. Tweemaal is alleen bukken niet eens voldoende en moet ik mijn rugzak afdoen om nog met enig comfort aan de andere kant te geraken. Tussen Werkhoven en Cothen snijden we een stuk van de route af om te voorkomen dat de totale dagafstand over de 50 kilometer uitkomt. Dat is op zich geen probleem, maar dat komt vandaag nog iets te vroeg. Vandaag heb ik 46 kilometer ingepland en als we deze lus wel zouden lopen, zouden we vier kilometer voor Kesteren een bus moeten pakken en dat blijkt niet eens mogelijk. Daarnaast is Kesteren een uitstekend uitgangspunt voor de volgende wandeling over dit pad.

12:20 Het pontje bij Rijswijk

We naderen Wijk bij Duurstede en gevoelsmatig zijn we hier op de helft van de wandeling. In werkelijkheid ligt de helft een paar kilometer verder, maar de wandeling loopt tot hier langs de Kromme Rijn en vanaf hier door een weilandengebied in de Betuwe. In Wijk bij Duurstede willen we even gaan lunchen en de benen wat rust geven, maar een lunchroom in het centrum gaat pas over tien minuten open voor de lunch en we besluiten verder te lopen naar een eettentje dichter bij het pontje naar Rijswijk. Hiervoor verlaten we even de route en missen we de passage langs Kasteel Duurstede, maar komen we wel aan onze rust. Voor twee uitsmijters en twee glazen cola betalen we ruim 32 euro, wat ik echt bizar duur vind, maar het is niet anders. Wat niet bizar duur is, is de overtocht die volgt. Voor 65 cent per persoon zet de schipper ons aan de andere kant van de Lek, waar een lange rij voertuigen klaar staat om de overtocht richting Wijk te maken.

15:30

We lopen door het dorpje Rijswijk waar ik bijna een jaar geleden nog in het donker doorheen ben gewandeld tijdens de Bevrijdingsestafette op 5 mei. Ik hoop langs een punt te komen waar 24/7 een toilet beschikbaar is, pal langs de weg, maar daar komen we vandaag helaas niet langs. Dan zoeken we maar verder naar een geschikt alternatief. We lopen door het dorp Maurik en lopen iets ten noorden van de provinciale weg Culemborg-Kesteren in de richting van de laatstgenoemde plaats.

Ik merk vandaag hoe lastig het voor vrouwen kan zijn om tijdens een wandeling je blaas te kunnen legen. Drinken is bij dit warme weer essentieel, maar het is nog niet zo warm dat je het allemaal ook weer uitzweet. Voor ons lopen twee dames en waar ik een van hen achter een heg zie verdwijnen, blijft de ander op straat op "wacht" staan. Het is mij wel duidelijk wat hier gebeurt en zelf zoeken we ook naar een geschikte plek. Bij het uitblijven ervan wachten we een verlaten weg af en scan ik de horizon af op toekomend verkeer. Zo lukt het uiteindelijk toch en kunnen we ons verfrist opmaken voor de laatste kilometers van de wandeling.

Het is inmiddels een stuk warmer dan vanmorgen bij de start. We stoppen even om wat kleding in de tas te stoppen en onszelf in te smeren met bescherming tegen de zon. Anderhalf uur later spuiten we ook deet op onze armen om zo minder last te hebben van insecten. Het zomerseizoen is nu echt begonnen, ook al is het nu nog lente.

15:32 De straten zijn al versierd voor Koningsdag

We naderen Kesteren en om ons heen zien we fietsers richting Kesteren rijden. Dames met rokken aan en heren met veelal donkere kledij. Zij lijken naar de gloednieuwe kerk van de Gereformeerde Gemeenten te gaan die hier een paar weken geleden haar deuren heeft geopend. Deze kerk stond zelfs nog in de Gelderlander en blijkt plaats te bieden voor zo'n 1750 mensen. Aan de horizon zie ik auto's in file staan en parkeerwachters hen de weg wijzen. Waar wij lopen, is het een stuk rustiger. We komen af en toe een andere wandelaar of sporter tegen, maar verder is het dijkje waar we nu lopen, helemaal verlaten. Ik besef dat ik hier eerder liep toen ik met mijn zoon van Kesteren naar Druten wandelde en zo komen we na zo'n 46 kilometer wandelen aan op het station van Kesteren.

16:51 Dijkje naar Kesteren

We zijn ruim op tijd voor de eerstvolgende trein. Als we vijf kilometer geleden 8 km/h waren gaan lopen dan hadden we de vorige trein nog gehaald, maar dat was hiet haalbaar. Nu wachten we ongeveer een half uur voor de volgende trein. Er rijdt namelijk maar één trein per uur. Op het station staan veel mensen met oranje kleding, want morgen is het Koningsdag en veel mensen gaan vanavond naar Arnhem of Nijmegen om daar de Koningsnacht te vieren. Een paar meter naast ons staan twee Polen in het Pools vrij luidruchtig een filmpje te bekijken en hard te lachen. Nadat het even heeft geduurd en het even wat stiller is, zeg ik heel langzaam hardop przepraszam. Zoveel Pools spreek ik niet, maar dit betekent zoveel als "Pardon?" en ik merk dat ze me hebben gehoord. Ze zeggen wat tegen elkaar over mij en het lijkt erna iets rustiger te zijn.

We reizen met de trein van Kesteren naar Culemborg, waar we door mijn schoonzus worden opgehaald. Zij brengt ons met haar zoon naar onze auto die nog in Bunnik staat. De neef blijft een paar nachten bij ons logeren en zo rijden we met z'n drieën terug naar huis.

Dag 5 op het Romeinse Limespad

Statistieken

Afstand: 45,6 km
Gemiddelde: 5,0 km/h
Bewogen gemiddelde: 5,5 km/h
Totaalteller: 10.605,4 km

De voortgang na 5 dagen

Hoogteprofiel en tempo

◀ Woerden ▸ Bunnik (41km)

zaterdag 11 april 2026

Pieterpadestafette: Gennep ▸ Geijsteren (26km)

10:14 In de bossen bij Gennep

In ons netwerk is een meisje dat geld wil ophalen voor een goed doel door het Pieterpad te lopen. Dat zou ze samen met haar vader doen, maar door onvoorziene omstandigheden was dat laatste niet mogelijk geworden. Uiteindelijk loopt ze nu elke keer met een andere begeleider een stukje van het pad en waar zij de hele route loopt, vormen wij als begeleiders een ware estafetteploeg. In die context loop ik vandaag, tien jaar nadat ik zelf het Pieterpad heb gelopen, opnieuw een stukje van de route.

10:40

Het is een zonnige zaterdagochtend als we naar Gennep rijden, waar we met de wandeling beginnen. De moeder en oma van het meisje zijn ook mee en zij blijven de hele dag in de buurt, zodat er onderweg ook rustpunten zijn met koek en zopie. Die luxe ben ik niet gewend en waar sommige begeleiders hier waarschijnlijk wel blij mee zullen zijn, vind ik het voor mijzelf een beetje te veel. Maar het gaat vandaag niet om mij, dus ik loop gewoon volgzaam als begeleider mee. We lopen vandaag 26 kilometer tot aan Geijsteren omdat het stuk vanaf Geijsteren in de winter al deels is gelopen, toen het noorden van het land onbegaanbaar was door de strenge winter.

10:51

Het is vrij druk op het Pieterpad en dat ben ik al lang niet meer gewend. Voor een doorgewinterde langeafstandwandelaar als ik komt het over als een drukke bedoeling waarbij je je soms een beetje opgejaagd kan voelen als je wisselende snelheden hebt. Dan dreig je voortdurend door groepjes te worden ingehaald die je eerder zelf voorbij bent gelopen. Daar heb ik zelf nooit zo'n last van gehad, omdat ik zelf een paar km/h harder loop dan wat een gemiddelde Pieterpadloper haalt, maar vandaag lopen we wel dit lagere tempo en dan krijg je hetzelfde effect als inhalen op de snelweg met nauwelijks snelheidsverschil.

11:25 Even opzij voor crossmotors

Na 5 kilometer lopen komen we de auto tegen voor een eerste rustpauze. We overleggen hoe het gaat, want het is nog niet helemaal zeker tot hoever we vandaag komen. Mij maakt het allemaal niet uit, maar het plan is nu nog om morgen terug te komen (dan zonder mij erbij) om de laatste kilometers te lopen. Ik laat de discussie volledig aan de familie en zij komen langzaam maar zeker op het punt om vandaag het hele stuk te lopen.

11:38

We gaan verder en lopen richting Afferden, waar we vlak voor de overtocht van de Maas opnieuw een rustpauze hebben. Op het pontje varen we tegelijk over als de begeleidende auto en het valt me op dat de kosten van een voetganger voor deze overtocht nu € 1,20 is, waar het tien jaar geleden nog 90 cent was. 33% inflatie dus in tien jaar tijd.

Als we aan de overkant het Brabantse land weer instappen, lopen we ineens samen met nog een paar groepjes Pieterpadlopers. Dat is wat een veerdienst doet: het groepeert wandelgroepen. Wij lopen langzaam een groepje dames voorbij, maar niet veel later gaat bij ons het tempo er wat uit. Ik informeer naar hoe het gaat en ik krijg te horen dat dit wel vaker gebeurt, maar dat de wil om door te lopen groter is dan de lichamelijke last die ze op dit moment ervaart. In Holthees is de laatste tussenpauze en we besluiten definitief om uit te lopen tot aan Geijsteren.

12:47 Pontje bij Afferden

In het laatste stuk gaat het tempo weer wat omhoog. Het psychologische effect van het ruiken van de stal, denk ik, en er hoeft ook niet meer te worden gespaard. Bij de laatste rustpauze ontstond er wat onrust omdat de plek waar de auto ons opwacht, wellicht niet langs de huidige route zou liggen door een routewijziging. Al lopend ontvang ik de coördinaten van waar de auto geparkeerd staat en ik voer ze in op mijn Garmin GPS-apparraat. Daar blijkt dat de auto preceis op de route geparkeerd staat, dus die onrust is maar weer uit de lucht. En zo komen we na ruim 6,5 uur lopen aan bij de auto, waarna we terugrijden naar huis.

13:50

De A73 is deels afgesloten en samen met een boel andere automobilisten rijden we binnendoor richting Heumen, deels over 4daagsewegen en ik merk een gek gevoel als we bij Heumen niet rechtsaf gaan richting Malden, maar de weg blijven volgen naar de snelweg. Dit is de plek waar tijdens de 4daagse de 30km er op dag 4 bij komt en als je daar al die jaren altijd de afslag pakt, is het een vreemd gevoel om dat een keer niet te doen.

Eenmaal thuis merk ik een gek gevoel onder mijn linkervoet. Als ik op mijn blote voeten loop, lijkt er een blaartje of een stukje eeltvorming te zijn dat er eerder niet was. Ik vind het bijzonder, maar het komt waarschijnlijk doordat mijn manier van wandelen vandaag afweek van hoe ik het normaliter doe. Het leidt niet tot problemen; een paar dagen later voel ik er al niets meer van.