Leonard's wandelblog: april 2026

10:14 In de bossen bij Gennep

In ons netwerk is een meisje dat geld wil ophalen voor een goed doel door het Pieterpad te lopen. Dat zou ze samen met haar vader doen, maar door onvoorziene omstandigheden was dat laatste niet mogelijk geworden. Uiteindelijk loopt ze nu elke keer met een andere begeleider een stukje van het pad en waar zij de hele route loopt, vormen wij als begeleiders een ware estafetteploeg. In die context loop ik vandaag, tien jaar nadat ik zelf het Pieterpad heb gelopen, opnieuw een stukje van de route.

10:40

Het is een zonnige zaterdagochtend als we naar Gennep rijden, waar we met de wandeling beginnen. De moeder en oma van het meisje zijn ook mee en zij blijven de hele dag in de buurt, zodat er onderweg ook rustpunten zijn met koek en zopie. Die luxe ben ik niet gewend en waar sommige begeleiders hier waarschijnlijk wel blij mee zullen zijn, vind ik het voor mijzelf een beetje te veel. Maar het gaat vandaag niet om mij, dus ik loop gewoon volgzaam als begeleider mee. We lopen vandaag 26 kilometer tot aan Geijsteren omdat het stuk vanaf Geijsteren in de winter al deels is gelopen, toen het noorden van het land onbegaanbaar was door de strenge winter.

10:51

Het is vrij druk op het Pieterpad en dat ben ik al lang niet meer gewend. Voor een doorgewinterde langeafstandwandelaar als ik komt het over als een drukke bedoeling waarbij je je soms een beetje opgejaagd kan voelen als je wisselende snelheden hebt. Dan dreig je voortdurend door groepjes te worden ingehaald die je eerder zelf voorbij bent gelopen. Daar heb ik zelf nooit zo'n last van gehad, omdat ik zelf een paar km/h harder loop dan wat een gemiddelde Pieterpadloper haalt, maar vandaag lopen we wel dit lagere tempo en dan krijg je hetzelfde effect als inhalen op de snelweg met nauwelijks snelheidsverschil.

11:25 Even opzij voor crossmotors

Na 5 kilometer lopen komen we de auto tegen voor een eerste rustpauze. We overleggen hoe het gaat, want het is nog niet helemaal zeker tot hoever we vandaag komen. Mij maakt het allemaal niet uit, maar het plan is nu nog om morgen terug te komen (dan zonder mij erbij) om de laatste kilometers te lopen. Ik laat de discussie volledig aan de familie en zij komen langzaam maar zeker op het punt om vandaag het hele stuk te lopen.

11:38

We gaan verder en lopen richting Afferden, waar we vlak voor de overtocht van de Maas opnieuw een rustpauze hebben. Op het pontje varen we tegelijk over als de begeleidende auto en het valt me op dat de kosten van een voetganger voor deze overtocht nu € 1,20 is, waar het tien jaar geleden nog 90 cent was. 33% inflatie dus in tien jaar tijd.

Als we aan de overkant het Brabantse land weer instappen, lopen we ineens samen met nog een paar groepjes Pieterpadlopers. Dat is wat een veerdienst doet: het groepeert wandelgroepen. Wij lopen langzaam een groepje dames voorbij, maar niet veel later gaat bij ons het tempo er wat uit. Ik informeer naar hoe het gaat en ik krijg te horen dat dit wel vaker gebeurt, maar dat de wil om door te lopen groter is dan de lichamelijke last die ze op dit moment ervaart. In Holthees is de laatste tussenpauze en we besluiten definitief om uit te lopen tot aan Geijsteren.

12:47 Pontje bij Afferden

In het laatste stuk gaat het tempo weer wat omhoog. Het psychologische effect van het ruiken van de stal, denk ik, en er hoeft ook niet meer te worden gespaard. Bij de laatste rustpauze ontstond er wat onrust omdat de plek waar de auto ons opwacht, wellicht niet langs de huidige route zou liggen door een routewijziging. Al lopend ontvang ik de coördinaten van waar de auto geparkeerd staat en ik voer ze in op mijn Garmin GPS-apparraat. Daar blijkt dat de auto preceis op de route geparkeerd staat, dus die onrust is maar weer uit de lucht. En zo komen we na ruim 6,5 uur lopen aan bij de auto, waarna we terugrijden naar huis.

13:50

De A73 is deels afgesloten en samen met een boel andere automobilisten rijden we binnendoor richting Heumen, deels over 4daagsewegen en ik merk een gek gevoel als we bij Heumen niet rechtsaf gaan richting Malden, maar de weg blijven volgen naar de snelweg. Dit is de plek waar tijdens de 4daagse de 30km er op dag 4 bij komt en als je daar al die jaren altijd de afslag pakt, is het een vreemd gevoel om dat een keer niet te doen.

Eenmaal thuis merk ik een gek gevoel onder mijn linkervoet. Als ik op mijn blote voeten loop, lijkt er een blaartje of een stukje eeltvorming te zijn dat er eerder niet was. Ik vind het bijzonder, maar het komt waarschijnlijk doordat mijn manier van wandelen vandaag afweek van hoe ik het normaliter doe. Het leidt niet tot problemen; een paar dagen later voel ik er al niets meer van.