LAW16 Romeinse Limespad, Bodegraven ▸ Woerden (22km)

Daags na mijn slopende wandeling over de baggerpaden in de Vlaamse Westhoek staat er vandaag een trainingswandeling met mijn dochter ingepland: 40 kilometer over het Romeinse Limespad van Bodegraven naar De Meern. Waar de regen in Vlaanderen gisteren nog meeviel, krijgen we vandaag de volle lading. In de stromende regen rijden we naar Bodegraven, waar we in de auto onze poncho's alvast aantrekken.

We lopen door de straten van Bodegraven richting de Oude Rijn, waarna we deze rivier blijven volgen in oostelijke richting. Bij Fort Wierickerschans slaan we rechtsaf en even later lopen we een graspad op. Om mijn telefoon tegen de regen te beschermen, maak ik onderweg geen foto's. Op het graspad ligt wat modder, maar gelukkig minder dan gisteren. Toch is het een lastige ondergrond. Twee kilometer verderop komen we langs een geasfalteerd fietspad en ik besluit om vanaf hier het fietspad te volgen in plaats van de route. Zo komen we met een wat fijner looptempo aan in Driebruggen, waar we weer terug zijn op het Romeinse Limespad. Vanuit Driebruggen geeft het pad zelf een alternatieve route aan voor tijdens het broedseizoen en ik besluit op voorhand om het alternatief te volgen, omdat ik vermoed dat een traject dat tijdens het broedseizoen niet beschikbaar is, een graspad of weiland zal zijn.

De alternatieve route volgt de de contouren van het riviertje waar de doorgaande weg naar Waarder als een rechte streep doorheen is aangelegd. Ter hoogte van Waarder gaat de alternatieve route rechtsaf, maar we zien vanaf de weg al dat dit een modderpad is en besluiten rechtdoor te lopen.

11:13 In Papekop is het eindelijk een beetje droog

Bij het eerste kruispunt dat we tegenkomen slaan we rechtsaf richting Papekop. Langs deze weg liggen veel plassen en bij de eerste paar honderd meter van deze weg loopt het fietspad direct langs de weg. Er komt een auto langs die heel hard over de plassen rijdt die op de weg liggen, waardoor er heel veel water over het fietspad terecht komt. Gelukkig waren wij nog niet op dat punt aangekomen en houden we het wat dat betreft nog een beetje droog. Alhoewel... Het regent en waait nog steeds heel hard. Langs de weg staat een bord Waterprobleem. Ja, dat klopt. Maar wel gek dat daarvoor een bord staat. Het regent toch niet altijd...

Als we in Papekop lopen wordt het bijna droog. Het dorpje oogt best leuk en is een welkome afwisseling tussen de open gebieden waar we in de volle wind lopen. Bij het enige kruispunt dat Papekop rijk is, slaan we linksaf zodat we weer naar het oosten lopen. Vanaf nu blijft het gelukkig een beetje droog. Links van ons loopt een spoorlijn, waar enorm veel treinen passeren in de tijd dat we er op een afstandje langs lopen. Zo komen we na 20 kilometer lopen aan in Woerden. We zoeken een eetgelegenheid en komen uit bij een plaatselijk café. Als we daar klaar zijn, vraagt mijn dochter of we kunnen stoppen. Ze blijkt water in haar schoenen te hebben staan. Tijdens de 4daagse ga je dan wel door, maar dit is een training en we besluiten om er maar mee op te houden voor vandaag.

We lopen nog twee kilometer naar station Woerden en pakken hier de trein terug naar Bodegraven. Als we later thuis zijn, merk ik dat ook mijn sokken drijfnat zijn. Het was dus inderdaad een goed idee om te stoppen. Vandaag blijkt geen training voor de afstand te zijn geworden, maar wel een goede training voor wandelen bij slecht weer. Thuis wijzig ik de planning van de rest van het Romeinse Limespad, zodat we de volgende keer in Woerden kunnen starten.

Dag 3 op het Romeinse Limespad

Statistieken

Afstand

22,2 km

Gemiddelde

5,7 km/h

Bewogen gemiddelde

5,7 km/h

Totaalteller

10.398,0 km

De voortgang na 3 dagen

Hoogteprofiel en tempo

◀ Zoeterwoude-Dorp ▸ Bodegraven (36km) Woerden ▸ Bunnik (41km)

GR5A, Ieper ▸ Poperinge (40km)

9:07 Franstalig herdenkings-
kruis in Vlaanderen

Met behulp van A better route planner heb ik de heenreis voor deze wandeldag gepland. Op basis daarvan moet ik om 4 uur 's morgens vertrekken, maar ik slaap onrustig en om drie uur besluit ik toch maar vast uit bed te gaan. Rond tien voor half vier vertrek ik van huis, maar het laden bij Hazeldonk en Gent gaat zeer traag. Ik kom niet boven de 35kW uit. Daar komt bij dat ik bij Kortrijk een afslag mis wat me een paar minuten extra tijd kost en als ik bij station Poperinge kom aanrijden, heb ik nog 1 minuut voordat de trein vertrekt. Tegen beter weten in plug ik de auto aan een laadpaal vast en ren ik naar het station, naar de enige trein die hier staat. Deze trein staat echter uit en aan de horizon zie ik de trein naar Ieper nog net rijden.

De trein rijdt eens per uur en omdat Ieper op 10 minuten rijden ligt, besluit ik om met de auto die kant op te rijden. Dan parkeer ik daar wel, dat ging de vorige keer ook goed. Zo gezegd, zo gedaan. Als ik bij Ieper arriveer, blijkt de vrije laadpaal het niet te doen, maar gelukkig is ernaast nog een tweede laadpaal waar ik wel een laadsessie kan starten.

Voordat ik met de wandeling begin, trek ik eerst mijn poncho en regenbroek aan en doe ik de regenhoes om mijn rugzak. Het belooft een kletsnatte dag te worden, maar nadat ik door harde regenbuien heen naar de Westhoek ben afgereisd, is de regenintensiteit afgenomen en miezert het alleen nog. Toch heb ik er weinig vertrouwen in en volledig beschermd tegen de regen, ga ik op pad.

9:18 Eén van de vele begraafplaatsen van WO I

Van Ieper naar Poperinge is maar 10 kilometer, maar de GR5A maakt er 45 kilometer van. Ieper ligt niet eens aan de GR5A, maar is een uitstekende uitvalsbasis om met de wandeling te beginnen. Pas na een kleine vier kilometer kom ik op het GR5A-pad. Daar staat de Spoilbank Cemetry. Vanaf hier loop ik ook vaker over onverharde paden en door de aanhoudende regenval van de afgelopen tijd, staat onverhard vandaag synoniem voor bagger. Ik moet me voortdurend een weg banen om plassen heen omdat ik niet weet hoe diep de plassen zijn en geen water in mijn schoenen wil. Op de plekken waar ik wèl veilig kan lopen, glijden mijn voeten weg bij het afzetten, waardoor ik genoodzaakt ben om mijn tempo ernstig omlaag te brengen. Het gemiddelde van 6 km/h van de eerste vier kilometers gaat eraan en langzaam maar zeker zie ik mijn gemiddelde snelheid richting de 5 km/h gaan.

12:04 Je kan het dubbelop "berg" noemen,
het blijft slechts een heuvel

Al ploeterend nader ik Wijtschate, een dorp in de gemeente Heuvelland. Die naam is zeer terecht, want het terrein is hier flink heuvelachtig; het doet me denken aan de Vlaamse Ardennen. Omdat Wijtschate op een heuvel ligt met een goed zicht op de omgeving van Ieper was dit een strategische plek tijdens de Eerste Wereldoorlog, die in deze streek is uitgevochten. Waar ik het dorp binnenwandel, staat links van de weg een militaire begraafplaats met witte grafzerken waarop bij een enkel graf een davidsster pronkt. Een Joodse militair dus. En dat in het dorp waar Adolf Hitler nog tweemaal is onderscheiden voor zijn verdiensten tijdens diezelfde oorlog. Een combinatie waar in die tijd niemand van opkeek, maar met de kennis van nu, toch wel wrang.

12:52

Na Wijtschate loop ik via Wulvergem richting de heuvels bij Kemmel. De hoeveelheid baggerpaden neemt echter alleen maar toe en het lijkt erop dat ik over de gladde bagger zelfs de heuvels moet beklimmen. Dit is het moment waarop ik besluit om mijn eigen plan te trekken. Op het kaartje op mijn Garmin-device zoek ik naar grotere wegen die ongeveer dezelfde kant opgaan en zo sla ik de hele klim over. Hiervoor moet ik wel een korte klim bedwingen van ongeveer 30 hoogtemeters over een stuk land dat echt spekglad is van de bagger. Gelukkig staat hier aan de rand een hek dat de grens met een woonhuis afbakent en met hulp van dat hek weet ik me naar boven te trekken, waarna ik al snel op het asfalt terecht kom. Dat voelt nu echt als een zegen!

13:05 Een skilift

Nu ik over asfalt door het heuvelland loop, kom ik ook veel wielrenners tegen die hier een fantastische omgeving hebben om aan hun klimcapaciteiten te werken. Op het asfalt staan markeringen die stijgingspercentages (gemiddeld en max) aangeven van meerdere beklimmingen en soms staan ook de start en finish van een Strava-klim gemarkeerd. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik de steilste beklimming van 22% naar beneden loop, waar ik dus pas achterkom als ik beneden de markering op het asfalt zie liggen. Zo kom ik aan bij het dorp Dranouter, waar ik weer terugkom op het pad van de GR5A.

13:07

Tussen Dranouter en Westouter gaat het pad door het Hellegatbos, maar ook hier verkies ik een geasfalteerde weg boven de bagger. Na Westouter beginnen de paden wat beter te worden en blijf ik de GR5A volgen. Inmiddels merk ik op dat het de hele middag al droog is en doe ik mijn poncho in de rugzak. Na 31 kilometer wandelen loop ik een kort stukje door Frankrijk. Aan de weg is het niet te zien, maar aan de bovengrondse elektriciteitskabels is het duidelijk te herkennen. De Belgische kabels buigen af naar het laatste Belgische huis en het enige Franse huis dat aan deze weg ligt, krijgt de elektriciteit vanuit het Franse bovengrondse elektriciteitsnet. Als ik een bankje zoek om te rusten, vind ik dat na een paar honderd meter, maar dan ben ik alweer op de landsgrens, terug in België.

13:56 Ik voel me aangesproken, maar deze
rustplaats komt toch te vroeg

Iets verderop loopt de N38, die in Frankrijk Route de Poperinghe heet, en in België de Frans-Vlaanderenweg. Op deze weg rijdt het verkeer met 90 km/h en er zijn geen gescheiden fietspaden. Geen alternatief voor de bagger dus. Ik volg de markeringen en loop over het erf van een boerderij naar het pad dat achter de boerderij richting Poperinge loopt. Als ik aan de andere kant van het erf even rust bij een hek, zie ik dat de boer aan de achterzijde een groot geel bord heeft neergezet om al het wandel- en fietsverkeer niet meer over zijn erf te laten gaan. Dat zag ik niet aan de voorkant.

14:15 De route komt vandaag langs 1 Frans huis,
halverwege dit stukje Frankrijk

Met mijn laatste krachten loop ik de laatste kilometers door de baggerpaden. Wat kijk ik uit naar het voorjaar en de zomer, wanneer dit soort paden een stuk beter begaanbaar zullen zijn. Ik zoom in op mijn kaartje en ga op zoek naar een blauw lijntje, dat een fietspad aangeeft. Die vind ik een paar kilometer voor Poperinge en ik maak een waypoint aan zodat ik kan zien hoe ver ik nog van dat punt verwijderd ben. Langzaam maar zeker komt Poperinge dichterbij en als ik eindelijk bij het asfalt ben gekomen, merk ik op dat ik niet meer mag rusten als ik de trein dit keer niet nog eens wil missen. Ik besluit het erop te wagen en snijd in Poperinge een klein lusje af - het pad loopt formeel niet eens langs het station - om zo de kortste weg naar het station te bewandelen. Als ik op het station kom, heb ik nog 4 minuten over, nog net voldoende tijd om een fysiek kaartje te kopen. Dat had ik anders in de trein digitaal moeten doen.

14:55 Dit lees ik nadat ik over het erf ben gelopen

De tien minuten in de trein zorgen ervoor dat ik in Ieper zonder veel pijn naar de auto kan lopen. Ik stel de navigatie in naar huis en ga op pad. De navigatie adviseert om in België richting Eindhoven te rijden, omdat in Nederland de A27 tussen Gorinchem en Vianen is afgesloten. Dat lijkt me dan een verstandig idee, dan heb ik ook geen last van het omrijdend verkeer op de A15 of A58. Met een spreekcommando laat ik Maps ook een tussenstop toevoegen bij Fastned Gentbrugge Zuid. Maps bevestigt "Zuid" op het scherm terwijl ik het inspreek, maar plant toch "Noord" in de route. Vervolgens krijg ik het advies om de E40 naar Brussel op te rijden en ik verdenk een spontane file op de E17. Zo volg ik de navigatie, maar als ik even later op de E17 kom te rijden en knooppunt Destelbergen voorbij rijd, begint het me te dagen. Ik wacht nog een portaal met richtingborden af, maar als die bevestigen dat ik richting Kortrijk aan het rijden ben, neem ik het heft in eigen hand en laat ik de navigatie gewoon naar huis navigeren. Zo kan ik bij de eerstvolgende afrit omdraaien en de E17 richting Antwerpen oprijden. Niet veel later pak ik de afrit bij Fastned Gentbrugge Zuid en terwijl ik de auto aan de lader laat staan, loop ik de shop binnen voor mijn avondeten. Terwijl ik aan het eten ben, laden mijn telefoon en auto beide supertraag op, maar het eten duurt zo lang, dat de auto bij vertrek toch op 82% is uitgekomen en dan heeft verder laden sowieso niet veel zin meer. Dan gaat de laadsnelheid zelfs van deze auto nóg verder omlaag om de accu te beschermen.

Ik reis verder richting Eindhoven, maar met deze route door België ben ik minder bekend en bijna mis ik de afslag bij knooppunt Ranst, waardoor ik bijna niet naar Eindhoven, maar naar Luik was gereden. Vlak voor de landsgrens laat ik de auto nog voldoende stroom laden om thuis te komen en een dik uur later kom ik met nog 3 kilometer actieradius thuis aan. Wederom geen minuut te lang aan de lader gestaan.

Dag 9 op de GR5A

Statistieken

Afstand

40,3 km

Hoogtemeters

577

Gemiddelde

4,9 km/h

Bewogen gemiddelde

5,6 km/h

Totaalteller

10.375,8 km

De voortgang na 9 dagen

Hoogteprofiel en tempo

◀ Aalbeke ▸ Ieper (43km) Poperinge ▸ Pollinkhove (38km) ▶

LAW16 Romeinse Limespad, Zoeterwoude-Dorp ▸ Bodegraven (36km)

9:20

Bij mijn vorige wandeling ben ik mijn drinkslangetje verloren en omdat het vervangen van het slangetje met alle onderdelen die eraan vast zitten, maar 4 euro goedkoper is dan een complete nieuwe drinkzak, heb ik besloten om voor een nieuwe drinkzak te gaan. Dan profiteer ik gelijk van de productverbeteringen die de afgelopen jaren hebben plaatsgevonden. De nieuwe zak heeft een capaciteit van 3 liter (de vorige 2,5l) en een verstevigde plaat aan de achterkant zodat de zak makkelijker in de rugzak kan worden geschoven. Vandaag neem ik mijn oude drinkzak nog mee, samen met het nieuwe slangetje.

11:01 Geen broedseizoen, toch kiezen we het alternatief

We rijden naar Bodegraven waar we de auto bij het station parkeren en in de warme auto blijven zitten totdat de trein bijna komt. Dat is ook een voordeel van een elektrische auto: je kan m gewoon aan laten staan zonder dat mensen om je heen last hebben van geluid of uitstoot. Via trein en bus worden we in Zoeterwoude-Dorp gebracht. Hier eindigden we de vorige keer onze wandeling en nu starten we bij dezelfde bushalte, aan de overkant van de weg.

11:17

We lopen door Zoeterwoude-Dorp en al snel lopen we een weiland in. De grasmat is zompig wat het tempo er flink uit haalt en om ons heen zien we veel verschillende soorten gevogelte Als halverwege het weiland een betonpad opdoemt, gaat het tempo weer gestaag omhoog, maar vlak voordat we bij de weg uitkomen, moeten we links aanhouden en via meerdere bruggetjes komen we uit bij een fietspad, dat we al vanaf Zoeterwoude hadden kunnen volgen. Dan hadden we niet door het weiland hoeven lopen. Ergens in het weiland verzucht ik nog dat ik de Romeinse Heirbanen mis; we lopen toch langs de limes?

12:35 Alphen aan den Rijn

Over fietspaden en weilanden lopen we steeds verder oostwaarts. Zonder het door te hebben, lopen we over de HSL heen, die hier onder de weilanden door dwars het Groene Hart doorkruist. Na 9 kilometer komen we via het erf van een boerderij bij een hek uit waar gewaarschuwd wordt dat de route niet toegankelijk is tijdens het broedseizoen. Althans, er staat een extra witrode markering met daarop de datums van het broedseizoen. Uit niets kun je opmaken waar deze datums voor staan, maar met mijn jarenlange ervaring met wandelen in Nederland ben ik hier inmiddels wel van op de hoogte. Een snelle blik op de website van Wandelnet bevestigt mijn vermoeden. Omdat wij het wel gehad hebben met de weilanden, lopen we terug naar de weg en volgen ook wij de alternatieve route over fietspaden, al is het broedseizoen nog niet begonnen.

12:43 Het Archeon

Na 17 kilometer lopen, komen we aan bij de N11, die ons scheidt van Alphen aan den Rijn. We lopen een stukje door naar het kruispunt waar verkeer van de N11 Alphen in kan rijden. Hier steken we de weg over en lopen ook wij de stad in. Inmiddels zijn we op de helft van de dagafstand en hier willen we ergens gaan zitten om te lunchen en even uit te rusten. Langs de Archeonlaan en bijna langs het Archeon zelf lopen we de stad in en als we in het centrum aankomen, lopen we de McDonald's binnen waar we een comleet menu bestellen en in hoog tempo naar binnen werken. Ik heb de uren erna nog voldoende energie om de tocht uit te lopen, al merk ik wel dat de beenspieren meer pijn beginnen te doen. De kilometers over baggerpaden en weilanden beginnen zo hun tol te eisen...

13:08

Langs de Oude Rijn lopen we naar Zwammerdam. Er staan huizen tussen de weg en het water, maar het Romeinse Limespad loopt achter de huizen pal langs de rivier. Soms lopen we door mulle grindpaden; dan verkies ik om over de betonnen afscheiding te lopen dat zich tussen het grind en de rivier bevindt. 

Na Zwammerdam lopen we weer de polder in, maar gelukkig zijn de paden hier goed begaanbaar en op mijn GPS-apparaat zie ik dat we al steeds dichter bij Bodegraden komen. Rond de klok van half vijf komen we aan bij het station en iets verderop staat de auto geparkeerd. We stappen in en ik voel een heerlijk gevoel in de benen als ik zit. Die benen kunnen in de herstelstand terwijl we weer terugrijden naar huis.

De volgende keer lopen we door naar De Meern, Onderweg naar huis passeren we dit dorp en ik verbaas me over de tijd die we met de auto nodig hebben om dat stuk af te leggen.

Dag 2 op het Romeinse Limespad

De voortgang na 2 dagen

◀ Katwijk aan Zee ▸ Zoeterwoude-Dorp (30km) Bodegraven ▸ Woerden (22km) ▶