Leonard's wandelblog: juli 2026

vrijdag 24 juli 2026

4daagse 2026, dag 4, Cuijk (51km)

3:59 Zo ver naar achteren stond ik nooit meer sinds 2009

Om half drie rijden we met fiets en al naar Nijmegen, waar we langs de route aan de Van Peltlaan parkeren. Hier komen we na 3 kilometer wandelen langs, wat wellicht nog handig kan zijn.

Met mijn dochter achterop fiets ik naar de Wedren. Gelukkig is de fiets elektrisch waardoor ik veel wandelaars inhaal die we dus op de Wedren achter ons hebben staan. Rond half vier komen we aan bij de start en we staan een stuk verder naar achteren in de wachtrij. Uiteindelijk worden we om 10 over vier gescand, dus dat valt uiteindelijk nog wel mee.

6:51 Overasselt

We lopen Nijmegen uit naar Overasselt en hier staat een bord dat aangeeft dat het nog maar 8,5 kilometer is. Dat kan best kloppen, maar niet tot aan de finish. Zelfs niet voor de kortste afstand. We lopen samen met de militairen, maar even voor Overasselt zijn die weer van ons gescheiden. Ik leg mijn dochter uit waarom dat is en dat we nog veel meer samenkomsten en scheidingen gaan krijgen vandaag: we moeten de Maas over en alle andere routeringen zijn daar een gevolg van.

Bij Nederasselt pauzeren we weer bij de brug en dit jaar nemen we beide een kom soep. Terwijl we zitten te eten, gooit een militair een energy bar neer namens de Navo (Allied joint force command Brunssum) met de tekst Who said it would be easy? Here is your energy! #wearenato.

6:57 Incorrecte informatie in Overasselt

We lopen de brug over naar Grave, waar mijn dochter in de rij gaat staan voor een sanitaire stop en ik de dijk afren om daar mijn plasje te doen. De rijen bij de toiletten staan op de weg, wat de ruimte voor wandelaars smaller maakt. Gelukkig gaat het net goed en als mijn dochter klaar is, kunnen we weer verder.

De route is dit jaar aangepast en het stuk naar Beers is nieuw zodat de hulpdiensten sneller in de diverse plaatsen kunnen komen. Ik vind het een schitterende route, met aan het eind uitzicht op de plassen waar de 40 altijd al langs loopt. Bij het naderen van Beers zie ik links de 40 en rechts de militairen steeds dichterbij komen en vlak voor Beers komen we weer bij elkaar. Mijn dochter vindt dit stuk overigens heel saai en ze besluit om er zo snel mogelijk doorheen te lopen. Ze versnelt en nu moet ik zelfs mijn best doen om haar bij te houden.

Na Beers komt Vianen en langzaamaan komt het einde dichterbij. In Beers hadden we onze eerste controle van de dag en in Vianen volgt dan alweer de volgende. Het lijkt wel alsof de controleurs van frikandellen houden, want vorig jaar stonden ze hier ook. Na de controle volgt de Via Frikandella en met een snack in onze maag volgt al snel de tunnel naar Cuijk.

7:14

Cuijk voelt vaak al als het begin van het einde en dat is dit jaar niet anders. Na de Pontonbrug lopen we door naar Mook, waar de scouts van de groep van mijn dochter langs de kant staan. Mijn dochter is net van scouting af, maar haar groep heeft deze week het zomerkamp een paar honderd meter van de route en zij staan deze ochtend langs de kant. Ik had stiekem nog contact gehad met de leiding om hen in te lichten over de verwachte passagetijd en het bleek in hun planning te passen. De ontmoeting is van beide kanten superleuk en mijn dochter mengt zich even in de groep scouts en staat zelfs even wandelaars aan te moedigen met handjeklap. Het ziet er grappig uit om een rood polsbandje te zien tussen alle kinderen die er langs de kant van de weg staan.

8:12 Op de brug bij Grave

We nemen afscheid van de scouts en lopen naar Malden. Mijn dochter wil weer naar het toilet en ik reken een euro af terwijl zij in de rij gaat staan. Direct na deze stop klaagt ze over een blaar en we zoeken een plekje op het gras. Dit keer wil ze het zelf doen en ik geef haar de spullen en kijk toe hoe ze als dertienjarige zelfstandig een blaar doorprikt, laat leeglopen en aftapet. Netjes hoor!

We lopen verder naar de rustpost van de Gouden Kruisdragers, vlak voor Nijmegen. Hier eten en drinken we wat en vandaag staat er ook een fooienpot. Ik heb helaas geen kleingeld bij me, maar hier zal ik volgend jaar zeker rekening mee houden.

8:28 Zicht op de brug

De Via Gladiola is druk en we proberen tactisch gaatjes te vinden om mensen te passeren. Mijn dochter geeft aan dat zij mensen makkelijker kan passeren en dat klopt, want zij kan zich smaller maken doordat ze geen heuptasje heeft. Zo maken mensen al wat ruimte en piep ik er ook snel tussendoor. Dat blijft goed werken, maar soms is het ook inzicht en ben ik aan de andere kant van de weg even sneller omdat daar een ruimte ontstaat die mijn dochter nog niet heeft gezien. Het lastigst is nog wel een fanfarekorps dat op een bizar laag tempo over het parcours loopt. Als we daar eenmaal voorbij zijn, gaat het lopen een stuk sneller en we passeren de traditionele markeringen richting de tribunes. Ik laat het thuisfront weten dat we er bijna zijn. We zijn zo laat, dat de intocht op tv al is begonnen en niet veel later krijg ik al een foto gestuurd van mijn nicht die ons heeft gespot. De camera's stonden al op het Keizer Karelplen en ik dacht dat ze een stukje verder pas stonden.

8:41 Grave

Als we op de Wedren aankomen, blijf ik even staan bij de uitreiking van het pinnetje met de 3 aan mijn dochter, voordat ik zelf mijn kruisje voor beloning 11 ga ophalen. Voor alle beloningen vanaf nummer 10 moet je bij het laatste bureau afmelden, waardoor we vandaag niet samen door kunnen worden afgemeld. We lopen naar de fiets en beginnen onze zoektocht naar de juiste route om aan de andere kant van de wandelstoet te komen. Dat is noodzakelijk om de auto te bereiken.

Het Keizer Karelplein is in het geheel niet toegankelijk, dus we moeten door het centrum. Daar ben ik niet zo bekend en met de telefoon in de hand probeer ik het te vinden. Ik fiets een aantal keer mis, maar uiteindelijk komen we op een weg die parallel loopt aan de Sint Annastraat zodat we toch richting het zuiden van de stad kunnen fietsen. Als we bij de auto aankomen, fietsen we al langs auto's die de straten vullen. Het verkeer staat hier helemaal vast. Hier parkeren bleek dus ook geen goed idee, volgende keer maar echt aan de rand van de stad parkeren, dan ben je de stad maar vast uit.

9:02 Bij elke rotonde rent de vlaggendrager een extra rondje

Ik sta andersom geparkeerd, dus het eerste stukje rij ik achteruit de straat uit. Daarbij raak ik met mijn fietsendrager nog de trekhaak van een andere auto, maar bij inspectie door de bestuurder van die auto blijkt dat er van schade gelukkig geen sprake is. Bij het eerste kruispunt draai ik de auto en komen we langzaam bij de rand van de stad, waarna we steeds meer ruimte krijgen om op snelheid te komen. Uiteindelijk hebben we vanaf de finish ongeveer een dik uur nodig gehad om de stad uit te rijden. Dat is toch al winst ten opzichte van vorig jaar.

De dag van Cuijk

Statistieken

Afstand: 50,5 km
Gemiddelde: 4,5 km/h
Bewogen gemiddelde: 5,7 km/h
Hoogtemeters: 0 m
Totaalteller: 11038,8 km

De voortgang na 4 dagen

Hoogteprofiel en tempo

9:20 Nieuwe route

9:40 Deze mensen kwam je elke dag in de lus tegen

9:53 Schilderijtje

9:58 Van links komt de "40" erbij en van rechts (buiten beeld) de militairen

10:06 Beers

10:49 Frikandellen in Vianen

11:05 Samenkomst met de "40" in Cuijk

11:13 In de straten van Cuijk

11:15 Als het drukker wordt, staat deze man behoorlijk in de weg!

11:18 De pontonbrug over de Maas

11:47 De tijdsgeest in één blik gevangen

11:52 Mook

13:45 Prima temperatuur

13:48

14:33 Bijna in Nijmegen

15:06 Ruimte, nadat we een poosje op auto's hebben moeten wachten bij de Grootstalselaan/Scheidingsweg

15:16 Bij de tribunes

◀ Dag 3 (Groesbeek, 50km)

donderdag 23 juli 2026

4daagse 2026, dag 3, Groesbeek (50km)

5:30 Langs de 4daagsecamping in Malden

Vandaag lopen we de mooiste route van de 4daagse. In de eerste uren houden we dezelfde pauzes aan als dat ik gewoon ben op deze dag: bij de voormalige Intratuin en op het plein in Plasmolen. Het is lekker rustig op de route en het lijkt erop dat de vermoeidheid bij meer mensen heeft toegeslagen. Bij Plasmolen maak ik gebruik van het toilet, waarna we de grote weg oversteken richting Milsbeek.

We lopen het natuurgebied in dat ons in Gennep brengt en ik heb afgelopen jaar ontdekt dat we hier ook over het Pieterpad lopen. Voor Pieterpadlopers lijkt het me geen goed idee om vandaag dit traject te lopen, gezien de drukte van 4daagselopers. In Gennep klinken de tonen van het Pizzalied van André van Duin en in de Zandstraat is het weer een gezellige boel. We lopen over de Niers naar Ottersum, waar ik sinds Gennep in de route is opgenomen altijd weer terugdenk aan de soep die we hier voorheen kregen. Terwijl ik denk "Ottersum, waar is de soep?", zie ik zowaar een kraampje opdoemen waar soep kan worden gekocht.

7:01 De Mookerplas

In de saaie wegen na Ottersum komt een liedtekst in me op uit een depressief metallied dat de huidige situatie best aardig omschrijft: Please, release me from this pain! There must be a way to ease this hurt again". Zo erg is het nou ook weer niet, maar dit stuk voelt wel als het meest verlaten deel van de hele route, zo op het verste punt van dag 3, in afwachting op de heuvels bij Groesbeek.

We pauzeren weer bij de ponyclub Ottersum, waarna we verder lopen naar de samenkomst met de 40 en de militairen. In de drukte lopen we richting de Sint Jansberg, een steilere klim dan de heuvels van de Zevenheuvelenweg. In de media vernam ik eerder vandaag dat de klim van Mook naar Groesbeek die door de lopers van de 30 kilometer moet worden bedwongen, de zwaarste klim van de hele 4daagse is, dus het kan erger. Ik houd juist van deze klimmetjes en loop er het liefst met een hoog tempo op naar boven, maar dat doe ik wel weer een keer als ik de 4daagse weer alleen loop. Dit jaar loop ik samen met mijn dochter naar boven en houden we hetzelfde tempo aan als dat we op het horizontale vlak hanteerden. Voor zover mogelijk, want het is flink druk op de klim.

8:35 Onderweg naar Gennep

Druk blijft het ook richting Groesbeek, waar ongemerkt de lopers van de 30 kilometer erbij komen. Dat blijft toch elk jaar weer bijzonder, dat je ze totaal niet ziet samenkomen met de drukte van de overige afstanden. We pauzeren even bij mensen langs de kant waar mijn dochter naar het toilet kan en ik blijf even zitten bij de zoon van de mensen die mijn dochter naar het toilet begeleiden. Deze jongen heeft een tafel waar hij alle stickers op plakt die hij onderweg van militairen krijgt en ook heeft hij al meerdere bakjes met andere dingen die hij heeft gekregen. Het is leuk om te zien en als mijn dochter en de moeder van deze jongen terugkomen, krijg ik het compliment dat ik een goede oppas ben geweest. Ik moet er wel om grinniken en ergens is het ook wel waar.

8:48 Relatief rustig op het smalle pad

In Groesbeek passeren we de commandohut waar we vorig jaar nog zo lang hebben moeten wachten en naderen we de Zevenheuvelenweg. Het is nu zo druk, dat doorlopen er niet meer in zit. Bij de laatste rotonde van Groesbeek staan we even letterlijk stil.

Als we de Zevenheuvelenweg opdraaien, vluchten we snel het fietspad op. Het fietspad gaat wel steiler omhoog, maar je kan er in ieder geval lopen. Bij de eerste 2 beklimmingen ga ik met 7,5 km/h naar boven en wacht ik boven op mijn dochter. De laatste twee beklimmingen doen we samen, waarna we via Berg en Dal naar Nijmegen lopen. We pauzeren weer bij de rustpost van de Gouden Kruisdragers en ik ontdek dat we hier ook gratis eten en drinken kunnen krijgen. Dat is nog eens een rustmomentje! Zo werken andere rustposten dus ook, waar je tegen betaling gebruik van kan maken en deze rustpost zit ingebrepen bij het lidmaatschap van de vereniging De Gouden Kruisdragers. Mijn dochter zegt dat ze blij is dat ik 10x de 4daagse heb uitgelopen en ik kan haar alleen maar gelijk geven. Zij kan er mooi van meeprofiteren.

9:04 Gennep

Aan de rand van Nijmegen stop ik even bij een geocache-event. Mijn dochter loopt door om in het ritme te blijven en ik blijf niet te lang hangen. Met een hoog tempo van boven de 7,5 km/h loop ik weer naar haar toe. Vanaf hier lopen we samen naar de finish.

Nadat we zijn uitgecheckt, lopen we terug naar de auto, maar door de nieuwe inrichting van het start- en finishterrein maken we direct al een kolossale fout waardoor we het wandelparcours moeten doorkruisen. Eerst lopen we nog een stukje tegen de route in, achter het publiek. Hier verlies ik de dop van mijn bidon. Gelukkig heb ik 2 bidons te veel en ik besluit thuis om de bidon zelf dan ook maar weg te gooien. We lopen een straatje om om wat sneller te zijn en lopen een paar honderd meter met de wandelaars mee, waarna we door publiek worden geholpen om over de hekken te klimmen. Mijn dochter blijft hier zitten en ik haal de auto op.

9:47

We rijden naar huis en nadat ik mijn dochter thuis heb afgezet, rij ik gelijk door naar de dealer van mijn auto in Amersfoort. De auto is vandaag 8 dagen oud en ik heb nog geen witte kentekenplaten. De dealer heeft er 2 voor me klaarliggen: 1 voor de fietsendrager en 1 voor los in de auto. Deze haal ik nu op, zodat ik morgen de fietsendrager kan meenemen. Dan wil ik met de fiets naar de start rijden en de auto verder van de start parkeren, want vorig jaar stonden we 2 uur in de file om Nijmegen uit te komen.

Eenmaal thuis monteer ik de trekhaak en zet ik de drager en fiets erop, zodat ik dat niet in de nacht hoef te doen. Het is een leenfiets van de fietsenmaker, want mijn fiets staat toevallig daar voor onderhoud. Voor de zekerheid heb ik de achterband wat harder opgepompt zodat de fiets mijn dochter ook kan dragen.

De dag van Groesbeek

Statistieken

Afstand: 50,0 km
Gemiddelde: 4,7 km/h
Bewogen gemiddelde: 5,5 km/h
Totaalteller: 10988,3 km

De voortgang na 3 dagen

Hoogteprofiel en tempo

10:25 Een Apache-helikopter boven de heuvels

10:52 Wandelboom bij de Sint Jansberg

10:55 Op de Sint Jansberg

12:00 File in Groesbeek, hier staan we even helemaal stil

12:35 Daar lopen zij; hier lopen wij

12:49 De Zevenheuvelenweg

13:11 Het fietspad gaat wel meer de hoogte in

◀ Dag 2 (Wijchen, 48km) Dag 4 (Cuijk, 51km) ▶

woensdag 22 juli 2026

4daagse 2026, dag 2, Wijchen (48km)

6:34 Onder de boog in Alverna

Het is druk als we onze auto in Nijmegen willen parkeren en we eindigen aan het eind van de straat, wat een paar honderd meter extra wandelmeters oplevert om bij de Wedren te komen. We staan weer redelijk vooraan en een paar minuten over vier mogen we van start. Ik probeer direct het fietspad te bereiken om zo langs de studenten te kunnen lopen, maar moet al snel inhouden omdat mijn dochter mij niet heeft gevolgd. We vinden een tempo van 5,8km/h en daarmee halen we in de eerste kilometers door Nijmegen voldoende mensen in en komen we langzaam maar zeker in de situatie dat iedereen om ons heen ongeveer hetzelfde tempo loopt.

9:06 Op de dijk bij Niftrik

Er is voor vandaag regen opgegeven, al is die verwachting gisteren genuanceerd naar enkele lichte buitjes. We gaan het meemaken. In de eerste uren van de dag is het gelukkig nog droog.

Via Alverna komen we voor het eerst vandaag aan in Wijchen, waar ik op zoek ga naar een toilet voor een sanitaire stop. Aan het einde van de vorig jaar geïntroduceerde routewijziging is in een gebouw een toilet, waar een korte wachtrij staat. Een andere wandelaar zegt me dat ik aan de andere kant van het gebouw ook naar het toilet kan. Als ik die kant op loop, stap ik over een wandelaar heen die op de grond ligt en aan kramp wordt geholpen. Als ik bij het toilet aankom, zegt iemand dat dit een gereserveerd toilet is. Ik zeg dat ik deze kant op ben gestuurd, waarop de ander zegt "dan zal het wel". Achteraf had ik hier niet mogen zijn, want dit deel van het gebouw was gereserveerd voor de Douane, maar soms moet je je iets dommer houden dan je bent.

9:23 Roze prullaria

We lopen verder naar Balgoij, waar het begint te regenen als we de dijk op lopen. Ik doe mijn poncho aan en help mijn dochter met haar wegwerpponcho die feitelijk alleen bedoeld lijkt te zijn om weg te werpen; wat een gedoe zeg om die dingen aan te trekken. Uiteindelijk lukt het en we volgen onze weg over de dijk.

We passeren Niftrik en hier worden al roze petjes en brillen uitgedeeld. Als we onder de spoortunnel door zijn, stoppen we even bij de rustplaats in het dorp. Hier nemen we ook weer afscheid van de roze prullaria, want het is alleen maar extra ballast. Kinderen langs de kant van de weg zijn er maar wat blij mee. Na een korte rust, lopen we verder richting Wijchen.

De voormalige rustpost vlak voor de samenkomst met de veertigkilometerlopers is er ook dit jaar niet en ik besluit om er niet meer op de vertrouwen. Jammer, want het is jaren een vaste plek voor me geweest voordat we de drukte van de 40 erbij kregen.

10:05 Daar is de "40" weer...

Samen met de 40-ers lopen we Wijchen binnen en het is weer een gezellige boel. De magic mile, waar ruim anderhalve kilometer de speakers aan elkaar gekoppeld zijn, valt me dit jaar wat tegen doordat er de hele tijd wordt gepraat door iemand in de microfoon. Liever had ik een mooi lied gehoord, maar ook daarmee is het maar slecht gesteld. Het lijkt er wel op dat er maar 4 liedjes zijn die de hele 4daagse uit de boxen schallen en dat zijn niet de meest hoogstaande liedjes. Het is in Wijchen niet anders.

De wegen tussen Wijchen en Beuningen en tussen Beuningen en Weurt staan helemaal vol met publiek, waardoor er geen moment van verveling kan toeslaan. In Beuningen ontbreekt dit jaar de in het wit geklede entertainer. Ik herken wel de plekjes waar familie in eerdere jaren langs de kant stonden, maar loop er snel voorbij. Bij de rustpost van de vereniging Gouden Kruisdragers schuilen we even voor de regen, waarna we doorlopen naar Weurt. Tussen Beuningen en Weurt krijgen we roze eitjes uitgedeeld.

10:25 ...en in het centrum ook de "30"

Als we na Weurt weer bij Nijmegen aankomen, dient zich een nieuwe splitsing aan, waar beide richtingen voor alle afstanden van toepassing zijn. Het fietspad aan de andere kant van de weg is nu ook aan ons gegeven wat de wegcapaciteit op dit stukje verdubbelt. De buitenbochters lopen zo wel een stukje om, maar dat maakt me niet zoveel uit en uit nieuwsgierigheid kies ik voor dit nieuwe stukje parcours.

We lopen de laatste kilometers langs de Waalkade en door het centrum en als we bij de Wedren aankomen, ziet mijn dochter het niet meer zitten om terug te lopen naar de auto. Ik ga de auto halen en haal haar op bij de Wedren, waarna we doorrijden naar huis. Eenmaal thuis blijk ik mijn blaar van gisteren niet voldoende te hebben afgeplakt en is er een nieuwe blaar over de eerste blaar heen ontstaan. Ik prik de blaar door en tape af, dit keer een stuk ruimer. Ook besluit ik om de resterende twee dagen op mijn Lowa's te gaan lopen en de Meindl's terug in de kast te zetten. De Lowa's geven wat meer demping wat met die blaren wel fijn is, want de achterkant van mijn linkerhiel is inmiddels best gevoelig geworden.

's Avonds loop ik nog de krantenwijk van mijn dochter, zodat zij haar benen rust kan geven. Dit doe ik op de Lowa's, zodat ik vast kan aanvoelen of het verstandig is om morgen op deze schoenen naar Nijmegen af te reizen.