Leonard's wandelblog: 4daagse 2026, dag 2, Wijchen (48km)

6:34 Onder de boog in Alverna

Het is druk als we onze auto in Nijmegen willen parkeren en we eindigen aan het eind van de straat, wat een paar honderd meter extra wandelmeters oplevert om bij de Wedren te komen. We staan weer redelijk vooraan en een paar minuten over vier mogen we van start. Ik probeer direct het fietspad te bereiken om zo langs de studenten te kunnen lopen, maar moet al snel inhouden omdat mijn dochter mij niet heeft gevolgd. We vinden een tempo van 5,8km/h en daarmee halen we in de eerste kilometers door Nijmegen voldoende mensen in en komen we langzaam maar zeker in de situatie dat iedereen om ons heen ongeveer hetzelfde tempo loopt.

9:06 Op de dijk bij Niftrik

Er is voor vandaag regen opgegeven, al is die verwachting gisteren genuanceerd naar enkele lichte buitjes. We gaan het meemaken. In de eerste uren van de dag is het gelukkig nog droog.

Via Alverna komen we voor het eerst vandaag aan in Wijchen, waar ik op zoek ga naar een toilet voor een sanitaire stop. Aan het einde van de vorig jaar geïntroduceerde routewijziging is in een gebouw een toilet, waar een korte wachtrij staat. Een andere wandelaar zegt me dat ik aan de andere kant van het gebouw ook naar het toilet kan. Als ik die kant op loop, stap ik over een wandelaar heen die op de grond ligt en aan kramp wordt geholpen. Als ik bij het toilet aankom, zegt iemand dat dit een gereserveerd toilet is. Ik zeg dat ik deze kant op ben gestuurd, waarop de ander zegt "dan zal het wel". Achteraf had ik hier niet mogen zijn, want dit deel van het gebouw was gereserveerd voor de Douane, maar soms moet je je iets dommer houden dan je bent.

9:23 Roze prullaria

We lopen verder naar Balgoij, waar het begint te regenen als we de dijk op lopen. Ik doe mijn poncho aan en help mijn dochter met haar wegwerpponcho die feitelijk alleen bedoeld lijkt te zijn om weg te werpen; wat een gedoe zeg om die dingen aan te trekken. Uiteindelijk lukt het en we volgen onze weg over de dijk.

We passeren Niftrik en hier worden al roze petjes en brillen uitgedeeld. Als we onder de spoortunnel door zijn, stoppen we even bij de rustplaats in het dorp. Hier nemen we ook weer afscheid van de roze prullaria, want het is alleen maar extra ballast. Kinderen langs de kant van de weg zijn er maar wat blij mee. Na een korte rust, lopen we verder richting Wijchen.

De voormalige rustpost vlak voor de samenkomst met de veertigkilometerlopers is er ook dit jaar niet en ik besluit om er niet meer op de vertrouwen. Jammer, want het is jaren een vaste plek voor me geweest voordat we de drukte van de 40 erbij kregen.

10:05 Daar is de "40" weer...

Samen met de 40-ers lopen we Wijchen binnen en het is weer een gezellige boel. De magic mile, waar ruim anderhalve kilometer de speakers aan elkaar gekoppeld zijn, valt me dit jaar wat tegen doordat er de hele tijd wordt gepraat door iemand in de microfoon. Liever had ik een mooi lied gehoord, maar ook daarmee is het maar slecht gesteld. Het lijkt er wel op dat er maar 4 liedjes zijn die de hele 4daagse uit de boxen schallen en dat zijn niet de meest hoogstaande liedjes. Het is in Wijchen niet anders.

De wegen tussen Wijchen en Beuningen en tussen Beuningen en Weurt staan helemaal vol met publiek, waardoor er geen moment van verveling kan toeslaan. In Beuningen ontbreekt dit jaar de in het wit geklede entertainer. Ik herken wel de plekjes waar familie in eerdere jaren langs de kant stonden, maar loop er snel voorbij. Bij de rustpost van de vereniging Gouden Kruisdragers schuilen we even voor de regen, waarna we doorlopen naar Weurt. Tussen Beuningen en Weurt krijgen we roze eitjes uitgedeeld.

10:25 ...en in het centrum ook de "30"

Als we na Weurt weer bij Nijmegen aankomen, dient zich een nieuwe splitsing aan, waar beide richtingen voor alle afstanden van toepassing zijn. Het fietspad aan de andere kant van de weg is nu ook aan ons gegeven wat de wegcapaciteit op dit stukje verdubbelt. De buitenbochters lopen zo wel een stukje om, maar dat maakt me niet zoveel uit en uit nieuwsgierigheid kies ik voor dit nieuwe stukje parcours.

We lopen de laatste kilometers langs de Waalkade en door het centrum en als we bij de Wedren aankomen, ziet mijn dochter het niet meer zitten om terug te lopen naar de auto. Ik ga de auto halen en haal haar op bij de Wedren, waarna we doorrijden naar huis. Eenmaal thuis blijk ik mijn blaar van gisteren niet voldoende te hebben afgeplakt en is er een nieuwe blaar over de eerste blaar heen ontstaan. Ik prik de blaar door en tape af, dit keer een stuk ruimer. Ook besluit ik om de resterende twee dagen op mijn Lowa's te gaan lopen en de Meindl's terug in de kast te zetten. De Lowa's geven wat meer demping wat met die blaren wel fijn is, want de achterkant van mijn linkerhiel is inmiddels best gevoelig geworden.

's Avonds loop ik nog de krantenwijk van mijn dochter, zodat zij haar benen rust kan geven. Dit doe ik op de Lowa's, zodat ik vast kan aanvoelen of het verstandig is om morgen op deze schoenen naar Nijmegen af te reizen.