Leonard's wandelblog: 4daagse 2026, dag 4, Cuijk (51km)

3:59 Zo ver naar achteren stond ik nooit meer sinds 2009

Om half drie rijden we met fiets en al naar Nijmegen, waar we langs de route aan de Van Peltlaan parkeren. Hier komen we na 3 kilometer wandelen langs, wat wellicht nog handig kan zijn.

Met mijn dochter achterop fiets ik naar de Wedren. Gelukkig is de fiets elektrisch waardoor ik veel wandelaars inhaal die we dus op de Wedren achter ons hebben staan. Rond half vier komen we aan bij de start en we staan een stuk verder naar achteren in de wachtrij. Uiteindelijk worden we om 10 over vier gescand, dus dat valt uiteindelijk nog wel mee.

6:51 Overasselt

We lopen Nijmegen uit naar Overasselt en hier staat een bord dat aangeeft dat het nog maar 8,5 kilometer is. Dat kan best kloppen, maar niet tot aan de finish. Zelfs niet voor de kortste afstand. We lopen samen met de militairen, maar even voor Overasselt zijn die weer van ons gescheiden. Ik leg mijn dochter uit waarom dat is en dat we nog veel meer samenkomsten en scheidingen gaan krijgen vandaag: we moeten de Maas over en alle andere routeringen zijn daar een gevolg van.

Bij Nederasselt pauzeren we weer bij de brug en dit jaar nemen we beide een kom soep. Terwijl we zitten te eten, gooit een militair een energy bar neer namens de Navo (Allied joint force command Brunssum) met de tekst Who said it would be easy? Here is your energy! #wearenato.

6:57 Incorrecte informatie in Overasselt

We lopen de brug over naar Grave, waar mijn dochter in de rij gaat staan voor een sanitaire stop en ik de dijk afren om daar mijn plasje te doen. De rijen bij de toiletten staan op de weg, wat de ruimte voor wandelaars smaller maakt. Gelukkig gaat het net goed en als mijn dochter klaar is, kunnen we weer verder.

De route is dit jaar aangepast en het stuk naar Beers is nieuw zodat de hulpdiensten sneller in de diverse plaatsen kunnen komen. Ik vind het een schitterende route, met aan het eind uitzicht op de plassen waar de 40 altijd al langs loopt. Bij het naderen van Beers zie ik links de 40 en rechts de militairen steeds dichterbij komen en vlak voor Beers komen we weer bij elkaar. Mijn dochter vindt dit stuk overigens heel saai en ze besluit om er zo snel mogelijk doorheen te lopen. Ze versnelt en nu moet ik zelfs mijn best doen om haar bij te houden.

Na Beers komt Vianen en langzaamaan komt het einde dichterbij. In Beers hadden we onze eerste controle van de dag en in Vianen volgt dan alweer de volgende. Het lijkt wel alsof de controleurs van frikandellen houden, want vorig jaar stonden ze hier ook. Na de controle volgt de Via Frikandella en met een snack in onze maag volgt al snel de tunnel naar Cuijk.

7:14

Cuijk voelt vaak al als het begin van het einde en dat is dit jaar niet anders. Na de Pontonbrug lopen we door naar Mook, waar de scouts van de groep van mijn dochter langs de kant staan. Mijn dochter is net van scouting af, maar haar groep heeft deze week het zomerkamp een paar honderd meter van de route en zij staan deze ochtend langs de kant. Ik had stiekem nog contact gehad met de leiding om hen in te lichten over de verwachte passagetijd en het bleek in hun planning te passen. De ontmoeting is van beide kanten superleuk en mijn dochter mengt zich even in de groep scouts en staat zelfs even wandelaars aan te moedigen met handjeklap. Het ziet er grappig uit om een rood polsbandje te zien tussen alle kinderen die er langs de kant van de weg staan.

8:12 Op de brug bij Grave

We nemen afscheid van de scouts en lopen naar Malden. Mijn dochter wil weer naar het toilet en ik reken een euro af terwijl zij in de rij gaat staan. Direct na deze stop klaagt ze over een blaar en we zoeken een plekje op het gras. Dit keer wil ze het zelf doen en ik geef haar de spullen en kijk toe hoe ze als dertienjarige zelfstandig een blaar doorprikt, laat leeglopen en aftapet. Netjes hoor!

We lopen verder naar de rustpost van de Gouden Kruisdragers, vlak voor Nijmegen. Hier eten en drinken we wat en vandaag staat er ook een fooienpot. Ik heb helaas geen kleingeld bij me, maar hier zal ik volgend jaar zeker rekening mee houden.

8:28 Zicht op de brug

De Via Gladiola is druk en we proberen tactisch gaatjes te vinden om mensen te passeren. Mijn dochter geeft aan dat zij mensen makkelijker kan passeren en dat klopt, want zij kan zich smaller maken doordat ze geen heuptasje heeft. Zo maken mensen al wat ruimte en piep ik er ook snel tussendoor. Dat blijft goed werken, maar soms is het ook inzicht en ben ik aan de andere kant van de weg even sneller omdat daar een ruimte ontstaat die mijn dochter nog niet heeft gezien. Het lastigst is nog wel een fanfarekorps dat op een bizar laag tempo over het parcours loopt. Als we daar eenmaal voorbij zijn, gaat het lopen een stuk sneller en we passeren de traditionele markeringen richting de tribunes. Ik laat het thuisfront weten dat we er bijna zijn. We zijn zo laat, dat de intocht op tv al is begonnen en niet veel later krijg ik al een foto gestuurd van mijn nicht die ons heeft gespot. De camera's stonden al op het Keizer Karelplen en ik dacht dat ze een stukje verder pas stonden.

8:41 Grave

Als we op de Wedren aankomen, blijf ik even staan bij de uitreiking van het pinnetje met de 3 aan mijn dochter, voordat ik zelf mijn kruisje voor beloning 11 ga ophalen. Voor alle beloningen vanaf nummer 10 moet je bij het laatste bureau afmelden, waardoor we vandaag niet samen door kunnen worden afgemeld. We lopen naar de fiets en beginnen onze zoektocht naar de juiste route om aan de andere kant van de wandelstoet te komen. Dat is noodzakelijk om de auto te bereiken.

Het Keizer Karelplein is in het geheel niet toegankelijk, dus we moeten door het centrum. Daar ben ik niet zo bekend en met de telefoon in de hand probeer ik het te vinden. Ik fiets een aantal keer mis, maar uiteindelijk komen we op een weg die parallel loopt aan de Sint Annastraat zodat we toch richting het zuiden van de stad kunnen fietsen. Als we bij de auto aankomen, fietsen we al langs auto's die de straten vullen. Het verkeer staat hier helemaal vast. Hier parkeren bleek dus ook geen goed idee, volgende keer maar echt aan de rand van de stad parkeren, dan ben je de stad maar vast uit.

9:02 Bij elke rotonde rent de vlaggendrager een extra rondje

Ik sta andersom geparkeerd, dus het eerste stukje rij ik achteruit de straat uit. Daarbij raak ik met mijn fietsendrager nog de trekhaak van een andere auto, maar bij inspectie door de bestuurder van die auto blijkt dat er van schade gelukkig geen sprake is. Bij het eerste kruispunt draai ik de auto en komen we langzaam bij de rand van de stad, waarna we steeds meer ruimte krijgen om op snelheid te komen. Uiteindelijk hebben we vanaf de finish ongeveer een dik uur nodig gehad om de stad uit te rijden. Dat is toch al winst ten opzichte van vorig jaar.