Leonard's wandelblog: LAW5 Nederlands Kustpad, Den Haag ▸ Noordwijk ▸ Wassenaar (41km)

6:40 Wassenaar

Gisteren merkten we dat het handiger is om in de koelere uren het meer geasfalteerde deel te lopen, maar ook om rond lunchtijd in een stadscentrum te zijn. Met beide heb ik rekening gehouden door gisterenavond het startpunt van de wandeling van vandaag te verleggen van Noordwijk naar het noorden van Den Haag. Zo lopen we eerst via Wassenaar en Katwijk naar Noordwijk, en komen we in laatstgenoemde plaats aan als we ruim 20 kilometer hebben gelopen. Daar zijn twee supermarkten die vanaf 12 uur geoend zijn. Op de website van de gemeente Den Haag krijg ik de bevestiging dat het gratis parkeren is in de wijk waar ik de auto wil parkeren; dat is dus ook gelijk maar uitgezocht.

9:01 Paard en wagen tussen Wassenaar en Katwijk

We vertrekken tussen kwart over vijf en half zes van huis en parkeren de auto aan een laadpaal in de Haagse buurt Marlot. Er staat een elektrische bus van PostNL aan de laadpaal en de andere aansluiting is inactief en wacht op onderhoud, zo is te lezen op de display die deze paal heeft. Een publieke AC-lader met display, dat heb ik niet eerder gezien. Ik controleer de kabel van de PostNL-bus en deze blijkt niet vergrendeld te zijn. Dat betekent dat de auto niet meer aan het laden is. Ik maak de kabel los en steek hem in de defecte poort, zodat de stekker van de kabel beschermd blijft en ik mijn auto met de werkende aansluiting kan laten laden. De accu is nog voor 51% gevuld en op de terugweg moeten we omrijden omdat de A12 tussen Lunetten en Veenendaal is afgesloten. Niet laden betekent op de terugweg snelladen en dat doe ik vandaag liever niet.

9:16 Soldaat van Oranje

In de eerste honderd meter verlaten we Den Haag en we lopen een bosrijk gebied in richting Wassenaar. Het is nog stil op straat op dit vroege tijdstip en in het bos ben ik weer eens de eerste die de nachtelijke spinnenwebben mag opvangen.

Tussen Wassenaar en Katwijk gaan we op zoek naar een toilet en als we na 11 kilometer een gebouw tegenkomen dat zegt dat het een hotel is, denk ik dat we daar ook wel naar het toilet kunnen. De werkelijkheid blijkt weerbarstiger. Op de deur staat een A4-tje met een Poolse tekst en als we binnen een toiletruimte vinden, staat daar opnieuw in het Pools "toaleta nieczynna". Mijn Pools is niet heel best, maar dit kan ik wel vertalen en anders was een blik op de ruimte achter de deur wel voldoende: hier wil je echt niet naar het toilet. We lopen verder door het gebouw en komen een vrouw tegen die ons in het Engels kan vertellen dat er geen toiletoptie is. We verlaten het gebouw en lopen verder richting Katwijk.

Op het fietspad waarop we lopen, worden we zo nu en dan ingehaald door hardlopers en ook komen we twee paarden tegen die een kar trekken met daarin een persoon die de paarden aanstuurt. Het is zonnig en lijkt warmer te zijn dan gisteren. De spierpijn van gisteren valt op zich mee, maar ik merk wel in alle cijfers dat het vandaag trager gaat. Het gaat vooral op de automatische piloot, maar in een lager tempo. Het maakt niet heel veel uit, al moet het vanavond ook weer niet superlaat worden, dus ik houd het een beetje in de gaten.

11:01 Hier zetelt de Europese tegenhanger van GPS

Als we aankomen in Katwijk zoeken we opnieuw naar een toiletmogelijkheid. We staan aan een rotonde met aan de andere kant een tankstation van Shell, waar we voor 50 cent naar het toilet kunnen, maar de Shell is voor voetgangers onbereikbaar door wegafsluitingen. Diezelfde afsluitingen blokkeren ook mijn geplande route, maar via een andere route komen we alsnog in Katwijk uit. Uiteindelijk vinden we een toilet bij het tankstation van TotalEnergies aan de noordkant van Katwijk. Hier nemen we gelijk een pitstop: na het toiletbezoek drinken we hier wat voordat we verder lopen.

13:05 De boulevard bij Noordwijk

De dag valt me zwaarder dan ik eerder had verwacht, dus het is vooral stoempen, om er maar een mooie wielerterm in te gooien. We naderen Noordwijk rond lunchtijd, maar de supermarkten gaan om twaalf uur open en het is nu half twaalf. We lopen verder richting Noordwijk aan Zee en ik plan een van de vele strandtentjes om te lunchen. Probleem is dat veel gerechten hier flink aan de prijs zijn en dus ook waarschijnlijk te veel eten zullen zijn. Wat wij willen, is een simpele snelle hap. Bij een van de strandtentjes lijken we de meeste kans te maken en ik maak er een waypoint voor aan op het gps-apparaat.

13:10 Huis ter Duin, wereldberoemd in Nederland

We draaien de strandboulevard op en het is hier best druk met mensen. Er is een markt dat ook de nodige mensen trekt, los van de badgasten die met dit warme weer op de zee zijn afgekomen. We passeren een viskraam en dan zie ik links een bordje dat wijst op een cafetaria. We lopen een trap af en vinden zowaar een simpel cafetaria waar we een frietje en een snack kunnen eten. De uitbater heeft zelf als militair vroeger ook de 4daagse gelopen en hij is benieuwd naar onze plannen voor de dag. Als hij hoort dat we nog 25 kilometer te gaan hebben, zegt hij direct dat we overal drinkwaterpunten gaan tegenkomen dus dat we daar niet bang voor hoeven te zijn.

13:26 Even zien we vandaag de Noordzee

Over een glooiend voetpad dat langs een veel vlakker fietspad is gelegen, lopen we naar Katwijk aan Zee. Ik merk dat ik mijn dochter steeds meer op afstand loop met een totaalgemiddelde van 4,2 km/h. Af en toe wacht ik even om haar niet kwijt te raken. Ondanks de hoge UV-index heeft ze tot nu toe nog geen petje willen dragen. In Katwijk aan Zee gaan we even zitten bij de Uitwatering, een strook water dat in het verlengde ligt van een watergang die door Katwijk stroomt. Verderop ontmoeten we het begin van het Romeinse Limespad, dat we voor de tweede keer dit jaar lopen tot het punt waar het Limespad linksaf gaat en het Kustpad rechtdoor.

14:04 Een zeehond bij Katwijk aan Zee

Na Katwijk lopen we de duinen in. Eerst over onverharde paden, maar later volgen mulle zandpaden. Dat zorgt ervoor dat we veel energie kwijt zijn voor relatief weinig voortgang. Bij een rustmoment doet mijn dochter eindelijk haar petje op. Kennelijk merkt ze dat het nodig is, maar ik vrees dat we er al te laat mee zijn.

Als we het mulle zand verlaten, verkies ik het geasfalteerde fietspad even boven een extra klimmetje over mogelijk zandpaden. Uiteindelijk komen we bij een watertappunt waar ik mijn drinkzak bijvul. Mijn dochter is ineens al haar energie kwijt en heeft zichtbaar last van een zonnesteek. We besluiten de wandeling af te blazen, maar moeten nog wel vier kilometer lopen om bij een bushalte te komen.

14:11 Start van het Limespad

De bus brengt ons naar de auto, die 7 kilometer verderop geparkeerd staat. Het lukt me niet om de auto vooraf af te koelen, want de auto maakt geen contact. Dit heb ik nog nooit meegemaakt en ik houd serieus rekening met diefstal of vandalisme.

De auto blijkt op zijn plek te staan, maar ook een druk op het knopje op het deurhandvat, wil niet werken. De fysieke sleutel blijkt nodig, al hoef ik daar alleen maar de juiste knop in te drukken, wat dus ook draadloos werkt. Het zal, als het goed is, is dit onze laatste wandeldag met deze auto. Over een paar weken kan ik 'm eindelijk inruilen voor een veel betere elektrische auto.